GroenLinks: vreugdeloze opluchting

AMSTERDAM – Bij de partijbijeenkomst van GroenLinks werd gejuicht op de avond van 22 november, toen om 9 uur de eerste voorspellingen doorkwamen. Oprecht, maar kort. Een paar seconden later was het geluidsniveau weer terug naar geroezemoes.

Het was dan ook vooral opluchting die doorklonk in de Amsterdamse Plantage. De peilingen hadden al wekenlang een slecht resultaat voor GroenLinks voorspeld. Dat kwam er later op de avond alsnog, toen er een zetel afmoest, terwijl de PvdV en de SP maar bleven optellen.

Vooral die laatste was onderwerp van gesprek. “Iedereen vind ze nu geweldig vanwege Marijnissen”, zegt een medewerker van de Rotterdamse fractie, “maar wie ze kent uit de lokale politiek, weet dat er niet met ze te werken is.”

Voor de verkiezingsdag rommelde het in de partij, langs de bekende breuklijnen. De onstuitbare opmars van Marijnissen deed de linkervleugel in de partijraad grommen. GroenLinks bleef achter omdat het naar rechts opschoof, was hun kritiek. Het andere kamp vond juist dat de linkervleugel te star vasthield aan dogma’s over de verzorgingstaat, en het verkiezingsprogramma van alle spijs had ontdaan door progressieve onderdelen weg te stemmen op partijdagen.

Het is een strijd die deels langs ideologische lijnen loopt, deels langs generatielijnen – in de partij vinden nieuwe leden zich regelmatig tegenover veteranen van de CPN, PSP en PPR – en deels langs de stad-provincie-scheiding die al zoveel besproken is tijdens deze verkiezingen. In de afdelingen bestaat irritatie met het hoge aandeel Hollanders, en met name Amsterdammers, op de kieslijst.

Maar dat kruit bleef op verkiezingsavond droog. Voor een coup, als ze die al hadden gewild, waren de provinciale afdelingen ook niet op sterkte. “Ik zie eigenlijk alleen maar Amsterdammers”, lachte een Amsterdams raadslid, vroeg op de avond. Daar kwam nog wel verandering in, maar er werd nog niet merkbaar aan stoelpoten gezaagd in de Plantage. “Wie zou er ook in plaats moeten komen van Femke Halsema?”, vraagt het raadslid. ,,Na haar zie ik eigenlijk niemand.”