Grote en kleine bladen

De zaak-Kluivert mag dan in de serieuzere pers nauwelijks aandacht krijgen, in de roddelpers heeft hij aanleiding gegeven tot een waar titanengevecht. Voorlopig lijkt het echtpaar De Telegraaf/ Privé spekkoper te zijn. De aanklaagster, het meisje Sandra, stond twee weken achtereen op de voorpagina van Privé en haalde eenmaal De Telegraaf. Bij het eerste optreden in Privé kondigde ze nog aan anoniem te willen blijven. Afgelopen week liet ze dat voornemen vallen en tuurde ze geïnteresseerd Nederland verdrietig aan vanaf de voorpagina van Privé.

Dat levert natuurlijk scheve ogen op bij de concurrentie. Die zich prompt hardop begon af te vragen wie toch die ‘betrokken buitenstaanders’ zijn die de rekeningen van advocaat Moszkowicz zouden betalen. Volgens Joost de Haas, die voor De Telegraaf de kwestie verslaat, is de suggestie dat de rekeningen van Moszkowicz door deze krant worden betaald 'absolute onzin - dat soort dingen doet onze krant nooit’. Volgens hem gaat het mogelijk om familie. Story heeft daar heel andere ideeën over. Volgens dit roddelblad zou het vermeende familielid namelijk werkzaam zijn bij Privé, en dat geeft Story aanleiding om te spreken van een 'uiterst onfrisse affaire’.
Geconfronteerd met de verhalen over de mysterieuze 'betrokken buitenstaanders’ zegt mr. Gerard Spong, de advocaat van Kluivert: 'Ook ik was verbaasd over het feit dat een meisje die in haar verklaring zegt geen geld voor een taxi te hebben, kennelijk wel in staat blijkt Moszkowicz te betalen. Normaal gesproken is wie wat betaalt volkomen onbelangrijk, maar in dit geval kan informatie hierover relevant zijn voor het proces. Aan Moszkowicz zal ik het niet vragen, maar misschien wel aan het meisje.’
Spong denkt dat ondanks alle commotie zijn cliënt toch sterk staat. Hij sprak zelfs al van een 'vier-één stand in de zaak-Kluivert II’. Hij licht toe: 'Er staan vier eenduidige verklaringen tegenover één van de tegenpartij, een verklaring die het meisje zelfs eerst nog heeft ingetrokken alvorens een officiële aanklacht in te dienen. Het is aan de rechter om een oordeel te vellen over welke verklaring het meest betrouwbaar is. Maar reeds nu zijn er verschillende ongerijmdheden in de persverklaringen van het meisje aanwijsbaar.’ (arthur van den boogaard)
Goed nieuws van het kleine-bladenfront! Maar liefst twee periodieken die tot voor kort op de dodenlijst stonden, maken een miraculeuze wederopstanding door. Het gaat om het literaire tijdschrift Millennium en het multimediale, vooral op muziek gerichte THD. Millennium, in wier redactionele gelederen we het jonge aanstormende duo Serge van Duijnhoven en Joris Abeling treffen, is een blad dat zich geheel richt op het aftellen naar het jaar 2000. Uitgever Mai Spijkers van Prometheus wilde echter niet zo lang wachten en gaf de redactie haar congé. Van Duijnhoven en Abeling gingen op zoek naar een nieuwe mecenas en vonden die in de persoon van Bezige Bij-directeur Albert Voster. Uitgerekend op de dag dat de vermaarde schrijverscoöperatie van de Van Miereveldstraat bekend maakte dat de wankelende autonomie was verruild voor het veilige dak van de Weekbladpers, verleden week vrijdag, overhandigde Voster de sleutel van zijn werkkamer aan Van Duijnhoven. De Millennium-redactie vergadert voortaan om de twee weken in Vosters werkvertrek over het naderende einde der tijden. Een en ander werd gevierd met een uitbundige trash metal-party in het Bezige Bij-hoofdkwartier, pal onder het minzaam glimlachende gelaat van bijenkoning Harry Mulisch dat Voster in portretvorm boven zijn bureau heeft hangen.
Het muziektijdschrift THD, ook op Internet en cd-rom, deed al even goede zaken. Uitgeverij Donemus kwam na een handtekeningenactie terug op het besluit om het blad na twee nummers te liquideren en is nu op zoek naar nieuwe fondsen. De eerdere belofte dat THD in ieder geval vier nummers mag maken lijkt nu toch gestand te worden gedaan. THD-hoofdredactrice Jacqueline Oskamp: 'Volgens mij is het voor het eerst dat een actie van lezers en sympathisanten om een blad te behouden daadwerkelijk slaagt.’ THD kampte al bij het eerste nummer met tegenslag. Een bij wijze van grap over de drugshysterie bij het blad gevoegde nep-XTC-pil (in werkelijkheid een onschuldige tandplakdetector) stuitte op onoverkomelijke bezwaren bij de distributeur. Daardoor liep het mis met de verzending.