Ingezonden brieven

Grrr

WTO (1)

In de openingsregels van het redactioneel commentaar ‘De verkeerde deur’ (De Groene van 8 december 1999) karakteriseert Joeri Boom de demonstranten die tijdens de Ministeriële Conferentie van de Wereldhandelsorganisatie in Seattle de straat opgingen als 'lachwekkende wereldverbeteraars’. Na aldus de toon te hebben gezet, slaat hij de plank volledig mis met een collage van zo te zien snel op Internet bijeengescharrelde hele of halve onwaarheden.

Ik ben het met Boom eens dat kinderarbeid en het onverantwoord kappen van tropisch regenwoud uiteindelijk alleen opgelost kunnen worden door armoedebestrijding.
Handel zou inderdaad kunnen bijdragen aan armoedebestrijding, maar dat hangt af van het soort regels waaronder die handel plaatsvindt. Recente rapporten van VN-organisaties als Unctad en UNDP tonen aan dat onder de huidige GATT/WTO-regels de verschillen tussen rijk en arm alleen maar verder toenemen.

Eenderde van de wereldhandel vindt plaats binnen multinationale ondernemingen. De huidige WTO-vrijhandelsregels leiden niet tot gelijkwaardiger en eerlijker handelsrelaties tussen landen maar tot een versterking van de economische positie van multinationale ondernemingen.

Omdat besluiten in de WTO bij consensus worden genomen en tweederde van het ledenbestand van de WTO uit ontwikkelingslanden bestaat, concludeert Boom dat de rijke landen in de WTO geen dominante positie kunnen hebben. Wie de berichtgeving uit Seattle gevolgd heeft weet beter: zelfs de Nederlandse regeringsdelegatie klaagde op de tweede dag van de conferentie dat er slechts 'fragmentarische’ informatie loskwam uit de besloten onderhandelingen tussen EU-handelscommissaris Pascal Lamy, de Amerikaanse handelsgezante Charlene Barshefsky en WTO-directeur-generaal Michael Moore. Het was een positieve doorbraak dat de ontwikkelingslanden in Seattle dergelijk dominant gedrag van de economische machtsblokken EU en VS niet langer accepteerden. Maar daarmee is de WTO nog lang geen democratische organisatie!




Amsterdam,

ERIK WESSELIUS



WTO (2)

Op de stelling dat vrijhandel wereldwijd tot voorspoed en geluk leidt, valt het een en ander af te dingen. De afgelopen dertig jaar is de welvaartskloof tussen het Noorden en het Zuiden met een factor 2,6 gegroeid en is de kloof tussen 'haves’ en 'have-nots’ over de gehele wereld sterk toegenomen. Het door de rijke landen in het Noorden opgelegde model van vrijhandel heeft er in delen van Afrika, Azië en Midden-Amerika toe geleid dat complete samenlevingen economisch kopje onder zijn gegaan, met alle sociale ellende (waaronder xenofobie en nationalisme) van dien.

Vanuit mijn optiek zijn er redenen te over om de 'vrijhandel is goed voor allen’-ideologie van de WTO in diskrediet te brengen. Op zichzelf is dat niet voldoende omdat het er daarnaast om gaat om via actie en onderzoek alternatieven voor het neoliberalisme uit te werken. Uit het feit dat niet alleen de mainstream-media maar ook een 'onafhankelijk weekblad’ als De Groene ertoe bijdraagt de Seattle-protesten tegen de WTO als politiek infantiel af te schilderen, blijkt dat we nog een lange weg te gaan hebben.




Amsterdam,

HANS VAN HEIJNINGEN,

namens XminY Solidariteitsfonds

WTO (3)

Joeri Boom weet nog een dijenkletser: de demonstranten waren aan de verkeerde deur. 'Niet de WTO, maar de consument heeft de macht. Dat is kapitalisme. Koop het niet, dan wordt het niet meer geproduceerd. Zo simpel is het.’ Een alinea verder schrijft hetzelfde genie weliswaar dat er 'geen simpele oplossingen zijn’ maar daar staat tegenover dat hij ook nog andere raadgevingen uit de mouw weet te schudden: 'Slechts het bestrijden van armoede kan een einde maken aan slechte arbeidsomstandigheden. Handel kan daaraan bijdragen, boycots maken de situatie per definitie schrijnender.’

Over dat laatste wil ik Nelson Mandela en de oppositie in Birma nog wel eens horen, maar ik durf er mijn hele banktegoed op in te zetten dat het gros van de demonstranten in Seattle het met Boom eens is dat het bestrijden van armoede hoofdzaak is. Dat was juist een van de redenen dat zij daar waren (en wij hier in Nederland daar aan meededen). Juist omdat zij weten dat de WTO een ondoorzichtig bolwerk is waar de rijke landen het voor het zeggen hebben, dat vrijhandel helemaal niet bestaat en dat liberalisering volgens de huidige machtsverhoudingen de armoede alleen maar in snel tempo erger maakt, lieten ze zich drie dagen lang mishandelen. Overigens zitten er nog steeds driehonderd demonstranten achter de tralies.

Nog niet zo heel lang geleden konden mensen die in hun vrije tijd hun lichamelijke integriteit op het spel zetten om te proberen wat aan onrechtvaardigheid te veranderen, erop rekenen dat ze door het kleine deel van de commerciële media dat zich links of liberaal achtte op z'n minst met respect werden behandeld. Die tijd is voorbij. Misschien is dat ook wel globalisering: dat al die bladen ongeveer hetzelfde schrijven. In een blad als De Groene, met zijn lange kritische traditie, worden ze nu openlijk door het slijk gehaald. Maar het meest treurige is nog wel dat zo'n artikel tekenend is voor het denkniveau van de gemiddelde scribent. Het idee alleen al dat we geen recht meer zouden hebben ons met politieke problemen te bemoeienen alleen nog aan de kassa van Albert Heijn een keuze zouden mogen maken! En dat in De Groene!



Amsterdam,

KEES HUDIG



WTO (4)

In de wereldhandel geldt het recht van de sterkste, en zeker in ontwikkelingslanden. De wereldhandel wordt sterk gedomineerd door een handjevol (westerse) multinationale ondernemingen. En die laten niet voor niets al die kleding vele kilometers van hun afzetmarkt produceren. Als ze nu een fatsoenlijk loon gaven, was kinderarbeid helemaal niet nodig! En dit nog afgezien van de milieu-effecten van de productie daar en van het transport.
De Alternatieve Konsumenten Bond ziet als een oplossing duurzaamheid in de prijs van producten uit te drukken. Door milieuvervuiling in de prijs mee te nemen in plaats van volgende generaties of arme landen ermee op te zadelen. Door bereid te zijn een eerlijke prijs te betalen voor arbeid en grondstoffen uit derdewereldlanden. Een lage prijs is bepaald niet in het belang van de derdewereldbevolking en uiteindelijk ook niet van consumenten en kleinere producenten in het Westen. Op Europees niveau hebben consumentenorganisaties zich half november unaniem achter dit standpunt van
de Alternatieve Konsumenten Bond geschaard, dat meegenomen wordt naar een volgende WTO-ronde. Als die komt.



Amsterdam,

LIESBETH BARWEGEN,

Alternatieve Konsumenten Bond