Grrr

Verenigde Naties Het artikel van Max Arian in De Groene van 4 oktober, ‘Het vagevuur der Verenigde Naties’, doet mij onwillekeurig denken aan een exemplaar uit een kettingbrief waarin onophoudelijk in allerlei toonaarden de noodklok over de jubilerende VN wordt geluid. Het luiden dat in kracht zal toenemen zolang de oplossing van het dreigende failliet van onze volkerenorganisatie niet wordt gezocht in de opheffing van de Veiligheidsraad (ten gunste van de ontwikkeling van de Algemene Vergadering tot een waar wereldforum met bovennationale bevoegdheden), maar in de uitbreiding van het aantal permanente leden daarvan en de versterking van zijn slagkracht door een snelle interventiemacht, zoals minister Van Mierlo heeft voorgesteld. Dat de VN juist daarom op termijn hun eigen graf graven, zowel financieel als moreel, heeft hij duidelijk niet in de gaten. Kennelijk gelooft de excellentie dan ook heilig in de rechtvaardige oorlog en is hij ervan overtuigd dat vrede en gerechtigheid ‘ooit’ uit de loop van het geweer zullen komen.

Dat dit soort naieve (geloofs)overtuigingen anno 1995 nog steeds opgeld doen op Buitenlandse Zaken en daarmee ons huidig vredes-, mensenrechten- of VN-beleid bepalen, is ronduit ontluisterend. Het staat dan ook buiten kijf dat houthakkers van het kaliber Van Mierlo de bijl nooit aan de wortel zullen leggen, waardoor de mensheid vergeefs zal blijven uitzien naar het heilig gloeien van het morgenrood, om met de Stem des Volks te spreken. Voor bijbelgetrouwen zal het zonneklaar zijn dat met de Van Mierlo-brigade de aarde nimmer de idealistische wildernis zal worden die zal bloeien als een roos (Jesaja 34:1), maar immer de kapitalistische no nonsense-jungle zal blijven waarin het beestachtige ‘recht van de sterkste’ heerst, die maar een bijbel kent: De vorst van Machiavelli. Langenholte, WOUTER TER HEIDE
Dood Ik wilde graag, zij het wat laat, nog even reageren op het artikeltje 'Dood is ook een staat van zijn’ in De Groene van 30 augustus. Hierin vertelt Claudia Reynen dat zij het een uitdaging vindt om een bocht bij Purmerend te nemen met 230 kilometer per uur, maar dat dat haar nog niet is gelukt, helaas. Ook vindt zij het grappig om in het ziekenhuis herkend te worden. Mijn enige reactie is dat ik voor haar hoop dat zij zich maar snel te pletter rijdt en dan vooral alleen zichzelf. Wat mij ergert is dat ze roekeloos omspringt met het leven van andere mensen omdat het leven voor haar geen zin (meer) heeft en alleen de kick, het adrenalineshot nog telt. Dus is het voor iedereen het beste dat ze haar final kick snel tegenkomt. Amsterdam, ELLY SPIJKERMAN
Wigbold 'Je moet het symbolisch opvatten’, relativeert angry old man Herman Wigbold (in De Groene van 13 september) zijn bewering dat Amsterdam 'de slechtst bestuurde stad van het westelijk halfrond’ is.
Voor zijn boek Bezwaren tegen de ondergang van Nederland verrichte hij, zoals hij enkele regels hoger zijn oud-ondergeschikte (Achter het Nieuws, Het Vrije Volk) Louis Velleman wil doen geloven, research in uitstekende openbare bibliotheken en de universiteitsbibliotheek van Utrecht. 'Je hoeft’, aldus Wigbold, 'geen boek te bezitten om het te lezen en eruit te kunnen citeren.’
Klopt. En je spaart er nog eens wat mee uit. Dat zou Wigbold in staat moeten stellen eens een atlas of globe aan te schaffen, zodat hij kan vaststellen dat Amsterdam zich bevindt op het oostelijk halfrond. Bij benadering - ontleend aan de Grote Bosatlas, 51e editie, 1995 - op 4 graden en 43 minuten oosterlengte. Bergschenhoek, PIET KOSTER