Ingezonden brieven

Grrr

Nieuwe Wilden

Het artikel van Joris van Casteren over De Nieuwe Wilden (in De Groene Amsterdammer van 30 juni) klopt niet. Ik ben een van de vijf die volgens hem «het veld moesten ruimen». Ik ben in 1986 zelf gestopt omdat het optreden in het land en mijn werk als beeldend kunstenaar, vanwege tijdgebrek, niet samen konden gaan. Hoewel ik van de tijd met die meiden genoten heb. Allemaal hebben ze me schriftelijk uitgezwaaid en van Elly de Waard kreeg ik persoonlijk een sympathiek en begripvol berichtje terug (dit kan allemaal ingezien worden: eigen archief).

Amazone is voor mij en vele vrouwen de eerste aanloop tot zelfstandigheid geweest. Aan de schrijfworkshops, eerst door Hannes Meinkema, later door Elly de Waard, heb ik behoorlijk wat gehad en de aanloop naar onze eerste bundel werd door Elly de Waard fantastisch begeleid. Haar aanmoedigingen waren, zeker voor mij, van groot belang.

Volgens Joris van Casteren is er van de meesten van ons «nooit meer iets vernomen». Welnu, in 1994 publiceerde ik mijn eerste eigen bundel Pauw en andere poëzie. Elly de Waard heeft er enthousiast op gereageerd.

In 1997 kwam mijn tweede bundel In Dicht uit. Ook verschijnen er regelmatig gedichten van mij in verzamelbundels en dagkalenders. Ik viel zelfs in de prijzen! Nee, ik ben nog lang niet uitgeschreven.

Het is zo gemakkelijk om alleen de negatieve verhalen, die meestal door overlevering een eigen leven gaan leiden, te beschrijven. Ik heb niets negatiefs, in al die jaren, meegemaakt. Alleen veel plezier, spanning, opwinding. Elly de Waard had vertrouwen in ons en wij in haar. In ’t Vogelwater hebben wij onze eerste bundel gevierd. Feest!

Ik kan me goed voorstellen dat zij die kar niet wilde blijven trekken, daar is zij het mens niet naar. Als je zelfstandig kunt werken, doe het dan! Zelf heb ik dat ook gedaan en met succes.

In vier boekuitgaven worden dit jaar nog andere gedichten en een afbeelding van een van mijn schilderijen gepubliceerd. Zonder een goede coach had dit proces langer geduurd.

Ik ben me bewust van de komkommertijd, dus snel een pot zuur opengetrokken!

JEANNE WESSELIUS, Amsterdam
Cici

Ik ben niet Henriëtte Boas, maar ik wil wel wat feitjes rechtzetten. De journalisten van De Groene Amsterdammer kregen in het weekbladenoverzicht van een dagblad een pluim omdat ze «een tot nu toe onbekende Nederlandse inlichtingendienst» op het spoor zijn gekomen die al anderhalf jaar lang Betuwelijn-activisten bespioneert (zie het artikel «De slag om de Betuwe» in De Groene van 30 juni). Ik heb over deze inlichtingendienst al bijna anderhalf jaar geleden (4 februari 2000) samen met Louis Seveke een stuk geschreven in Vrij Nederland, en andere medewerkers van bureau Jansen & Janssen schreven hierover uitgebreider en ook onlangs nog in het actieblad Ravage.

De speurtocht van de journalisten van De Groene liep ongetwijfeld (maar zonder vermelding) via internet waar op de website van bureau Jansen & Janssen — ook al sinds die tijd — een uitgebreid dossier is te vinden over deze dienst, inclusief de geheime documenten die wij met een beroep op de Wet Openbaarheid Bestuur boven tafel kregen en waaruit De Groene gretig citeert.

Ere wie ere toekomt: De Groene wist te melden dat de dienst nu wordt opgeheven.

EVELINE LUBBERS, Amsterdam
Leefbaar Nederland

Peter Vermaas deed in het artikel «Het afvoerputje van de politiek» (in De Groene van 16 juni) verslag van de oprichtingsvergadering van Leefbaar Nederland op 10 juni jongst leden. In de aanhef werd de partij Groen Rechts betiteld als een partij van «eco-fascisten». De aanduiding «eco» is juist, maar «fascisten» slaat gewoon nergens op, of de schrijver moet het bedoeld hebben voor mensen die bezorgd zijn over de almaar doorgaande immigratie. En dat zijn er heel wat meer dan Groen Rechts leden heeft.

«De grenzen sluiten en immigranten terugsturen naar hun eigen land», heb ik nooit gezegd. Wel heb ik gewezen op een Intomart-enquête waaruit bleek dat ruim de helft van de grootste groepen allochtonen in Nederland het liefst zou terugkeren naar hun land van herkomst (Het Parool, 13-01-1995). Het actief bevorderen van dit soort remigratie is natuurlijk iets anders dan terugsturen.

HANS IJZERDRAAT, Amsterdam
voormalig secretaris Groen Rechts
Correcties, aanvullingen en stommiteiten

In het artikel «Beerput Lumumba» in De Groene Amsterdammer van 23 juni is Lumumba-commissievoorzitter Geert Versnick tot twee keer toe van naam veranderd. Niet Versprick, maar Versnick is de enige juiste naam van de Belgische commissievoorzitter.

Republikeinse versnippering?

Het beeld dat Matthias Mooij in «Republikeinse versnippering» (De Groene van 2 juni) schetste van een vermeende versnippering van Republikeins Nederland is onjuist. Ten eerste gaat de scheiding die hij aanbrengt tussen politieke organisaties die strijden voor de republiek, en «activisten» strijdend tegen de monarchie maar gedeeltelijk op. Een organisatie als Dwars bijvoorbeeld, de GroenLinkse jongerenorganisatie, huldigt in het geheel niet het republikeinse standpunt van organisaties als de Jonge Socialisten, Amsterdam Anders of GroenLinks. Deze politieke organisatie besloot tijdens haar laatste congres zelfs nog voor afschaffing van de nationale staat en daarmee ook voor afschaffing van het staatshoofd te zijn, of deze nu koning of president heet.

Ook is het jammer dat Mooij zich zo gemakkelijk heeft laten meeslepen door het algemeen heersende cynisme over de verdeeldheid en actiebereidheid onder de «anti-monarchisten». De bijeenkomst in Amsterdam kan toch niet anders gezien worden dan als een eerste brede samenwerking tussen enthousiaste anti-monarchisten, of zij nu republikein, radicaal-democraat, socialist of anarchist zijn? Dat veel «activisten» georganiseerd zijn in verschillende lokale groepen, is al helemaal geen blijk van verdeeldheid, maar vooral een daad van verzet tegen het «nationale denken». Voor de anti-monarchisten is de strijd tegen het koningshuis een anti-nationalistische strijd, een strijd voor basisdemocratie en tegen het nationalistische sprookje van de monarchie verzonnen door patriotten «die grenzen helpen handhaven, scheiding brengend tussen hen, die maar één vaderland behoren te hebben, namelijk de mensheid» (om als vermeend republikein dan maar met Domela Nieuwenhuis te eindigen).

KORNEE VAN DER HAVEN,

Utrecht
Coördinator bij Dwars
Tweenagers

Ik ben Julia, het meisje dat samen met Susi werd geïnterviewd voor het artikel «Tweenagers» (in De Groene van 26 mei). Ik heb het artikel gelezen en er ontzettend om gelachen. Een aantal lachers: we zijn de winkel The Sting helemaal niet in geweest. Ik pas helemaal niet op. Dat ik vroeger babykleding van Oilily droeg, klopt ook niet. Onze overblijfjuf moest er slechts om lachen dat ze ons in de stad tegenkwam tussen de middag: het waren anderen die er een «drama» van maakten. Er werd gezegd dat ik het meldde dat ik later kwam of iets ging eten; dat soort dingen moet ik altijd nog gewoon vragen. Dat ik in groep 4 al alleen een keer de stad in ging, dat kwam pas in groep 6. En sinds kort zijn we pas echte kledingjagers. Ik vond van mezelf niet dat ik mooie lippen heb, maar erg rooie lippen. In het artikel zag ik dat mijn jeugd kort is geweest. Dat klinkt alsof ik al echt van mezelf denk volwassen te zijn, maar dat is niet zo.

Maar waar ik echt dubbel van lag (Joris van Casteren zei al dat hij niet zo bij de tijd was, maar dit…): hij spelde de naam van Geri Halliwel van de Spice Girls als Jerry. Waar Susi en ik ook erg blij om zijn, is dat we tijdens het praten lang niet zo volwassen klinken als in het artikel. Wat Susi en ik erg leuk vonden is dat we gefotografeerd zijn door Martijn van Griendt, mede omdat hij Kane heeft gefotografeerd. Wat Susi en ik minder leuk vonden was dat Joris van Casteren al een eigen verhaal in zijn hoofd had en onze antwoorden daar iets op heeft aangepast. Voor de rest vinden we het hartstikke gaaf dat we in De Groene Amsterdammer staan, en ik hoop heel erg dat deze brief geplaatst wordt, aangezien ik later iets met schrijven wil gaan doen.

JULIA, Utrecht
NS

De Ceterum Censeo in De Groene van 2 juni lijkt te zijn geschreven zonder dat er ook maar één moment is nagedacht. Getallen kloppen niet, populistische uitspraken van de OR en kamerleden zijn overgenomen zonder na te gaan of die zijn gebaseerd op feiten, schrijver Evert Nieuwenhuis spreekt zichzelf tegen en uiteindelijk is het een monsterlijk stuk geworden. Een paar opmerkingen:

–De NS hebben inderdaad lijnen «afgestoten», maar de lijn Haarlem-IJmuiden is de laatste lijn die werkelijk is opgeheven. Dat gebeurde midden jaren tachtig en was een overheidsbesluit. Overigens is de overheid nog steeds de enige die over het opheffen van lijnen beslist.

–De NS worden niet gesubsidieerd, maar gecompenseerd voor de verplichting die ze hebben voor het rijden van onrendabele lijnen, de zogenoemde contractsector.

–In Polen zijn problemen als personeels- en materieelgebrek inderdaad niet aan de orde: pkp heeft al meer dan honderdduizend mensen ontslagen en er moeten er nog duizenden uit; de werkloosheid in Polen is zo'n 16 procent en stijgende. Vanwege de terugval in reizigers is er een enorm materieel overschot: dertig tot 50 procent. Wel is er in Polen een (onvergelijkbaar grote) achterstand in het onderhoud van de treinstellen.

–Het is onjuist dat treinstellen uit kostenbesparing niet zijn besteld. Ze werden niet eerder besteld omdat de Kamer geen standpunt kon (?) innemen aangaande de positie van de NS tussen 2000 en 2015. Het investeren van miljarden zonder toekomstperspectief was volstrekt onverantwoord en ondertussen stuurde minister Jorritsma Lovers op de NS af om het marktaandeel van de NS te verkleinen.

–In 2004 zijn alle loketten niet verdwenen.

–Nieuwenhuis stelt eerst dat Huisinga c.s. in Utrecht rustig achterover leunen en vervolgens bibberen van angst omdat de Kamer, opgestookt door het verkiezingsvuur, koppen wil zien rollen. Wat is het nu? Wie zitten te bibberen en wie hebben te lang achterovergeleund?

–De politiek heeft nooit in de directie van de NS gezeten. Het is algemeen bekend dat de NS zijn verzelfstandigd, zodat de overheid meer grip op het reilen en zeilen van de NS kon hebben. Echter, de overheid heeft (tot twee weken geleden) verzuimd van de mogelijkheden gebruik te maken. Dit is vorig jaar nog in een rapport van de rekenkamer bevestigd.

–De brochures die de reiziger om geduld vragen, betreffen onderhoudswerkzaamheden aan het spoor, die in bezit is van de overheid. De overheid is pas in de jaren tachtig/negentig (nadat eerst alle inspanningen gericht waren op het volbouwen van Nederland met snelwegen) begonnen met het vergroten van de capaciteit op het spoor.

–Over infrastructuur gesproken: de overheid wordt geen eigenaar van de rails, maar is dat al sinds jaar en dag. De overheid heeft tot dusver echter de uitvoering van de taken overgelaten aan de NS (en is hiervoor op de vingers getikt door de rekenkamer, zie het rapport uit 2000).

–De boete van 26 miljoen gulden is geen kruimelwerk. De winst van de NS in 2000 is geen 3,6 miljard maar 1,4 miljard. Die is zo hoog vanwege de verkoop van onder meer Telfort vorig jaar; de kip is geslacht. Dit, omdat de overheid in tegenstelling tot eerdere afspraken niet wil dat het bedrijf naar de beurs gaat. Het resultaat op «normale activiteiten» is zo'n 350 miljoen gulden.

INGE KEUR, Utrecht