Ingezonden brieven

Grrr

Cici

Bij deze reageer ik op het in De Groene van 30 juni 2001 gepubliceerde artikel De slag om de Betuwe. Daarin word ik op storende wijze niet juist geciteerd en wekken de schrijvers, Jasper Dik en Mieke Fiers, de indruk zelf de in lichtingendienst Cici te hebben opgespoord. Dat is onjuist: De Telegraaf kwam Cici op het spoor; Erik Timmerman en ondergetekende de den vervolgonderzoek. De stukken waarnaar wordt verwezen, hebben wij op grond van de Wet Openbaarheid van Bestuur opgevraagd. Wij publiceerden in het blad Ravage van 4 februari 2000; op 5 februari 2000 deden Eveline Lubbers en ik dat in Vrij Nederland — over Cici.

Over de citaten het volgende: ik heb niet beweerd dat een «legale actie» door het Cici werd gespot. Ik heb gesteld dat de actie is geregi streerd en heb daar ook bewijs voor. Ik kan en zal niet gezegd hebben dat «mijn gangen worden nagetrokken op het moment dat ik een opinieartikel schrijf in De Gelderlander; wel dat het aanleiding voor registratie kan zijn. Ten slotte zal ik niet gezegd hebben dat «de privacy wordt geschonden: naam, adresgegevens, karakter, inkomen en levenswijze worden vastgelegd». Ik moet gezegd hebben, en in ieder geval is juist: «De privacy wordt geschonden: naam en adresgegevens worden i.i.g. vastgelegd. Maar (volgens het privacyreglement van het Cici) kunnen ook gegevens over bijvoorbeeld karakter, inkomen en levenswijze worden vastgelegd.» Allemaal belangrijke nuances die juist van belang zijn waar het inlichtingen- en veiligheidsdiensten betreft. Er doen al voldoende spookverhalen de ronde.

Deze «ellende» was overigens te voorkomen geweest als de schrijvers van het artikel, zoals door hen zelf aangeboden en afgesproken, het stuk vooraf hadden laten lezen. Dat de burgemeesters van de «Betuwelijn-gemeenten» onderwerp van Cici-onderzoek zijn geweest, lijkt me overigens ook wat kort door de bocht en nergens op te baseren.

LOUIS SÉVÈKE, Nijmegen

Onderzoeksbureau Inlichtingen- en Veiligheidsdiensten (OBIV)

Gouden tip voor Opheffer

Naar aanleiding van de column van Opheffer in De Groene van 7 juli 2001: Opheffer, betover haar met je ogen… Dit is een manier met honderd procent succes bij vijftig procent van alle vrouwen (de andere vijftig procent is hetzij heel dom, heeft slechte ogen, geen gevoel, kijkt zelf nooit iemand in de ogen of heeft het te druk met andere dingen), ongeacht schoonheid, leeftijd, opleiding. Jaren heb ik verloren in mijn leven, betoverd door ogen. Hij was een ploert, maar als hij me aankeek met die bepaalde blik, niet zomaar een blik natuurlijk, hij moet veelbetekenend zijn maar niet te, dan was ik alweer tijden met hem verder.

Ik dacht hier onlangs aan, op het plein van onze stad (Evora in Portugal) om elf uur ’s avonds, bij de zoetgevooisde stemmen en instrumenten van een groep van de Kaapverdische Eilanden op het plein waar honderden heksen werden verbrand tijdens de beruchte jaren van de jezuïeten in deze stad die auto-da-fè’s aanrichtten om de bevolking eronder te houden. Ik zag onder het publiek een mooie Portugese jongen kijken naar twee meisjes die bij hem stonden te praten, afwisselend van de een naar de ander met de schuinse, geloken blik alsof hij nog niet wist welke van de twee hij zou willen nemen, misschien wel allebei, waardoor de betovering en de verslaving aan de blik nog groter zouden worden. Als ik door zulke blikken zou worden getroffen, zou ik voor jaren verkocht zijn.

Ook Opheffer, die ik weleens gezien heb in een programma op tv en die mooie donkere ogen heeft, kan het. Overigens, je hoeft niet speciaal erg knap te zijn om succes te hebben. Je hoeft niet eens bijzonder mooie ogen te hebben, het helpt wel, maar het gaat eigenlijk vooral over de manier waarop. Het omgekeerde: vrouw betovert man met haar blikken, komt minder frequent voor. Mannen kijken in het begin meer naar benen, billen en borsten. De rest komt pas later, de eerste verliefdheid bij mannen verloopt anders. Te ingewikkeld om daar nu diep op in te gaan. Ik spreek hier van een halve eeuw ervaring.

Nog eens: Opheffer, betover haar met je ogen en je zult het rijk der hemelen binnengaan.

MAGDA GEIBELS, Evora, Portugal