Ingezonden brieven

Grrr

Islam (2)

Het artikel Wij zijn niet allen New Yorkers! van Mohammed Benzakour (in De Groene van 29 september) bevestigt bij mij enige vermoedens omtrent de islamcultuur.

«Het is onhoudbaar deze aanslag te isoleren van een context waarin een kleine radicale exponent kon uitgroeien tot een wereld die eeuwenlang door het Westen werd uitgebuit, gedomineerd, genegeerd en nog erger: vernederd.» Aha, de moslimtrots is in het geding! Toen tijdens de Golfoorlog honderdduizenden in Noord-Afrika de straat op gingen om hun steun aan de totalitaire dictator en massamoordenaar Saddam Hoessein te betuigen — een man die vermoedelijk meer moslims heeft laten vermoorden dan álle Israëlische regeringen bij elkaar, een man ook die verklaarde duizend dode Irakezen over te hebben voor elke dode Amerikaan — begon bij mij het vermoeden te rijzen dat het die demonstranten niet ging om verbeterde levensomstandigheden of iets dergelijks, maar om de Arabische trots (waarop?). Het lijkt wel alsof iedere Arabier bereid is om iedere andere Arabier op te offeren uit naam van die achterlijke trots. Niet het feit dat in Arabische landen twintig tot vijftig procent van de bevolking ongeletterd is, wordt ervaren als krenkend voor die trots, noch het feit dat geen enkel land met een moslimmeerderheid een functionerende democratie is (mogelijk met uitzondering van Turkije) en ook niet het feit dat de islamcultuur al eeuwenlang geen enkel nieuw idee op wetenschappelijk, technologisch, filosofisch of artistiek gebied heeft voortgebracht — dat alles laat de moslimtrots kennelijk onverlet. Maar wat onverteerbaar is voor de ingezetenen van deze diep ingekankerde autoritaire culturen is dat de moslims niet de baas zijn in de wereld! Terwijl ze toch het enige ware geloof aanhangen! Ik liet het woord «autoritair» vallen. Een van de kenmerken van een autoritaire geesteshouding is het onvermogen tot zelfkritiek. Ik citeer: «Voor een Arabier zijn dit de feiten: de 34-jarige gewelddadige nederzettingenpolitiek van Israël, de permanente discriminatie van Palestijnen, het bestoken van Palestijnse vluchtelingenkampen met F16’s en tanks, de wekelijkse liquidaties, de moordaanslagen op gezaghebbende PLO-functionarissen, de sancties en embargo’s tegen Libië, Syrië, Iran, Irak en Soedan, waar de volkeren onder lijden, het onbeschaamd sta tioneren van Amerikaanse legereenheden op heilig islamitisch grondgebied, de recente sluiting van het o zo belangwekkende Orient House.»

Voor een Arabier zijn dit geen feiten: het kapen en opblazen door Arabieren van passagiersvliegtuigen, het vermoorden van hooggeplaatste Israëliërs, het opblazen van burgers door middel van zelfmoordacties, het exporteren van terreur door Iran, Irak, Syrië, Libië en Soedan, het optreden van talrijke terreurgroepen die uit naam van de islam mensen vermoorden — terwijl die islam «in essentie» zo vreedzaam is. Hoezo in essentie vreedzaam en in de praktijk uiterst gewelddadig? Nee, dat anti-Amerikanisme van zoveel moslims heeft weinig te maken met wat Amerika doet. Of het nu in de Arabische wereld dictatoriale regimes steunt of bestrijdt, de Arabische grieven zullen blijven bestaan. Die zijn niet gebaseerd op wat Amerika doet, maar op wat Amerika is, namelijk de meest innovatieve, technisch en wetenschappelijk meest ontwikkelde, en daardoor meest invloedrijke cultuur op de planeet.

Daarmee zitten ze op de plaats die de aanhangers van het ene ware geloof zichzelf hadden toebedacht.

W.C.M. VERHOEVEN, Tilburg