Ingezonden brieven

Grrr

Vassallucci



In De Groene van 9 februari verscheen onder de kop ‘Totaalproduct boek’ een artikel van Joris van Casteren over de overname van uitgeverij Vassallucci door uitgeverij J.M. Meulenhoff. Aan het woord kwamen enkele vooraanstaande ‘spelers’ in het boekenvak, zoals Chrétien Breukers (dichtbundel bij Perdu), Adriaan Jaeggi (redacteur bij Rap) en Martin Ros (radiojournalist). Een volledige opsomming van alle fouten, aperte onwaarheden en suggestieve opmerkingen zou te veel papier vergen. Wij beperken ons tot de heer Ros. Zijn opmerking over de verschijning van Het tedere kind van Lulu Wang: ‘Ze hielden hun mond erover dicht, geen voorpublicaties’ is tekenend voor het gehele artikel. Op 15 augustus, ruim drie maanden voor verschijning van deze titel op 20 november 1999, verscheen een voorpublicatie in onze najaarsaanbieding. Die is verstuurd naar alle boekhandels en journalisten, de heer Ros incluis. Tevens verscheen een voorpublicatie in Margriet. En was het niet deze zelfde heer Ros die in zijn enthousiaste radiopraatje op zaterdag 21 november 1999 alle vrouwen van Nederland opriep dit boek te kopen? Ach, so.



Amsterdam,


OSCAR VAN GELDEREN EN


LEX SPAANS, uitgeverij Vassallucci



Drama



Aart Brouwer schreef (in De Groene van 16 februari) naar aanleiding van het artikel ‘Het multiculturele drama’ van Paul Scheffer: ‘Hij pleit zelfs voor opschorting van het vluchtelingenverdrag met het schandelijke argument dat te veel vluchtelingen er een beroep op doen.’ Dat is onjuist. De betreffende passage luidt namelijk: ‘We hebben het hier uitsluitend gehad over degenen die hier zijn, niet over degenen die nog komen. Uit het voorgaande blijkt wel dat een land waar de integratie mislukt, niet in Europa voorop moet willen lopen met de aantallen mensen die worden opgenomen. Het Sociaal en Cultureel Planbureau maakt in het eerder geciteerde rapport terechte kanttekeningen bij het vluchtelingenverdrag: “Het uit 1951 daterende verdrag is opgesteld in een tijd dat de wereld er aanmerkelijk anders uitzag dan thans, al was het maar doordat sindsdien de opkomst van de massacommunicatie en de luchtvaart de mentale en fysieke afstand tot de westerse wereld hebben doen verschrompelen. Vermoedelijk is ook niet voorzien dat de mensensmokkel tot een omvangrijke mondiale bedrijfstak zou uitgroeien.”’


Verder bevat het artikel van Paul Scheffer geen enkele verwijzing naar het vluchtelingenverdrag.



Amsterdam,


PAUL SCHEFFER