Ingezonden brieven

Grrr

Melkert

Theodor Holman had een mooi gedicht (in De Groene van 8 december) over de koekoeksnestmentaliteit van Melkert, die Van Gijzel en Oudkerk uit de fractie heeft gewerkt. Verder moet je niet vergeten dat daarvoor al potentiële kroonprinsen als vice-fractievoorzitter en financieel specialist Jan van Zijl, en fractiesecretaris Marjet van Zuijlen uit het pvda-nest waren verwijderd, c.q. het nest al waren uitgevlogen, alsmede pvda-voorzitter Marijke van Hees + Jacques Wallage + Job Cohen. De slecht ingeschatte coup bij het cda van Van Rij tegen De Hoop Scheffer, wat meer publiciteit heeft gevangen, was er eigenlijk niks bij.

De positie van Kok doet mij nu denken aan koning Willem III. Deze man overleefde zijn drie kinderen en dus potentiële (echte) kroonprinsen en moest om de erfopvolging veilig te stellen op zijn oude dag nog een kind zien te verwekken bij een veel jongere vrouw. Zo’n situatie zou ook bij de pvda kunnen ontstaan als de gedoodverfde «kroonprins» (beetje monarchistische kreet trouwens binnen de parlementaire journalistiek) van Kok, namelijk Melkert, hetzelfde traject zou afleggen als cda-fractievoorzitter (en «kroonprins» van Lubbers) Elco Brinkman, die aftrad na twintig zetels verlies in 1994, hoewel Brinkman toch wat subtieler met zijn partijgenoten was omgegaan of voor argeloze kiezers en dus buitenstaanders in elk geval een andere indruk wekte.

De gereduceerde «erf»opvolging bij politieke partijen — die worden opgezadeld met een politieke erfenis van de vorige leider en met politieke erfzonden en fouten en nalatigheden die in vorige kabinetten of in de oppositie zijn gemaakt —, waar de feitelijke macht ligt binnen onze parlementaire democratie, verloopt minder «vlekkeloos» dan bij de Oranjes, hoewel ook die niet geheel «van vreemde smetten en vlekken vrij zijn» op een ongeschonden blazoen (Lockheed, Greet Hofmans, schoonvader Zorreguieta, et cetera).

A. HEEMSKERK, Waddinxveen