Ingezonden brieven

Grrr

Oorlog

In zijn artikel Nederland en de volgende oorlog (in De Groene van 2 november) merkt H.J.A. Hofland terecht op dat alleen «de straat» de oorlogskoers van Bush kan beïnvloeden. In tegenstelling tot Hofland denk ik daarbij met name aan die in Europa. Niet de Amerikaanse maar de Europese straat moet namelijk in staat zijn de werkelijkheid te veranderen. Daarvoor zullen de Europese demonstranten hun verzet tegen een eenzijdige Amerikaanse aanval op Irak alleen in een breder perspectief moeten plaatsen.

Daarmee doel ik op het universele vredesideaal waar de Verenigde Naties voor staan. Het behoeft namelijk geen betoog dat noch een schurkenstaat van het type Irak noch een supermacht à la de Verenigde Staten kan bestaan in een wereld waarin de Verenigde Naties koning kraaien, waar dus vrede heerst en de wereldbevolking het voor het zeggen heeft. De dreigende oorlog tegen Irak moet dan ook voorkomen kunnen worden, doordat wij ons als vredesactivisten eensgezind richten op de verwerkelijking van dit ultieme democratische (wereld)doel.

Allereerst zal daarvoor de ondemocratische Veiligheidsraad (vetorecht!) op sterk water moeten worden gezet, met gelijktijdige overheveling van haar primaire verantwoordelijkheid — de handhaving van de internationale vrede en veiligheid — naar de Algemene Vergadering. Deze krijgt daardoor eindelijk de gelegenheid uit te groeien van een ongeloofwaardig mondiaal praatcollege waarin het recht van de sterkste heerst, tot een gezaghebbend wereldparlement voor de vrede (Bush sr.), waarin de alom onderschreven mensenrechten het reilen en zeilen bepalen.

Tot deze hoopgevende mondiale ontwikkeling zou de Europese Unie de aanzet kunnen geven, door zich sterk te maken voor een algemene VN-conferentie ter herziening van het VN-Handvest. Daarmee zal tevens invulling worden gegeven aan het schrijnende Europese gebrek aan een gemeenschappelijk buitenlands en/of veiligheidsbeleid. Vanzelfsprekend zal door dit ideële Europese initiatief de ramkoers tegen de Verenigde Naties, die de Verenigde Staten varen, worden omgezet in een koers die het VN- of vredesideaal in zicht brengt. Deze koerswijziging vervangt namelijk automatisch de heilloze (want gewelddadige, dus VN-vreemde!) regimewisseling door een heilzame (want geweldloze, dus VN-indachtige!) regiewisseling. Daarmee doel ik op de vervanging van supermacht Amerika, als bepalende factor op het wereldtoneel, door de almacht van de wereldbevolking, waar de Verenigde Naties voor staan.

Kortom, zonder bloedvergieten zou het oude Europa de wereldgeschiedenis een onverwacht positieve wending kunnen geven, mocht tenminste het inzicht daartoe in Brussel aanwezig zijn. Zonder inzicht immers geen uitzicht! Om dit te bewerkstelligen is hier voor de Europese vredesbewegingen een uitgelezen taak weggelegd. Hopelijk weten zij die te verzilveren, door gezamenlijk op te trekken naar Brussel onder de ideële blauwe VN-vlag, het enige (vredes)dundoek waarachter elke vredesbeweging zich moet kunnen scharen, zonder identiteitsverlies of angst het vredesideaal te verkwanselen. Integendeel, dit zal juist binnen handbereik komen te liggen, ervan uitgaande dat de mars op Brussel op een succes zal uitdraaien.

WOUTER TER HEIDE, Zwolle