Ingezonden brieven

Grrr

Cultuurpessimisten

In zijn essay Vertolker van de waarheid van gisteren (De Groene Amsterdammer, 31 mei), schrijft Pieter van Os: «Je vraagt je af hoe de rector zich de westerse beschaving had voorgesteld zonder de inbreng van de aan universiteiten aangestelde intellectuelen als José Ortega y Gasset, Michel Foucault, Bertrand Russell, Karl Popper, Jean-Paul Sartre en John Maynard Keynes — om er een paar te noemen.»

Sartre aan een universiteit aangesteld? Dat mocht hij willen: hij heeft het nooit verder geschopt dan docent filosofie aan een middelbare school (eerst in Le Havre, later in Parijs).

JOOST DE BLOOIS, Utrecht

Lee Harvey Oswald

Naar aanleiding van het fantastische verhaal van Judyth Baker over haar vriendschap met Lee Harvey Oswald (in De Groene Amsterdammer van 21 juni) het volgende. Baker vertelt: «Ik herinner me nog goed dat we samen From Russia with Love hebben gezien.» Deze film ging in Engeland in première op 10 oktober 1963, de Amerikaanse première was in New York op 8 april 1964. Lee Harvey Oswald werd gearresteerd op 22 november en vermoord op 24 november 1963. Dat hij in de zes weken daaraan voorafgaand even heen en weer naar Engeland is gegaan om een Bondje te pikken, daarvan is onder zijn biografen niets bekend.

Als dit een voorbeeld is van de kwaliteit van mevrouw Bakers geheugen, dan is de rest van het verhaal ook niet erg geloofwaardig. Maar wel mooi!

WILLEM VAN DER MEIDEN, Utrecht

Berlusconi en Fortuyn

Stel, Silvio Berlusconi krijgt concurrentie van een linkse politicus en dreigt de komende verkiezingen te verliezen. Een week voor de verkiezingen wordt de linkse politicus vermoord door een rechts-extremist die de overtuiging heeft dat hij grote groepen in de Italiaanse samenleving moet beschermen tegen deze linkse politicus. De rechtse extremist wordt opgepakt en verschijnt voor de rechter. Tot zijn verbazing of vreugde blijkt de rechter een partijgenoot van Berlusconi te zijn met een activistisch verleden die zich ook schuldig heeft gemaakt aan het vervalsen van paspoorten voor vluchtelingen uit het voormalige Oostblok.

De rechts-extremist wordt veroordeeld tot een gevangenisstraf van achttien jaar, zodat hij na elf jaar weer vrij man is. Ik ben ervan overtuigd dat onze media bol zouden staan van berichten over de corruptie van het Italiaanse regime en de Italiaanse rechters. Zijn wij heiliger dan de rest van de wereld?

FRANK ORLEMANS, Tiel

Politiek sonnet

De laatste strofe van het politiek sonnet in De Groene Amsterdammer van 14 juni vind ik van een niveau dat ik bepaald niet voor ogen had toen ik mij als abonnee meldde. De strekking van het sonnet onderschrijf ik. De grofheid van meneer Holman doet er afbreuk aan. Dit hoef ik echt niet nog eens.

WIEL VEUGELERS, Nederland