Ingezonden brieven

Grrr

Olieverf

In het enigszins merkwaardige maar interessante artikel De terugkeer van de olieverf (De Groene Amsterdammer, 26 juli) rept Pieter van Os van een voetbalveld met bomen waarop Engelsen aan het begin van de vorige eeuw een pot voetbal speelden tegen Nederlanders. Van Os heeft de klok horen luiden, maar meer ook niet. Hoe zit het wel?

Tien jaar voordat hij in Den Haag de Nederlandse voetbalbond mede oprichtte, stond de legendarische Pim Mulier aan de wieg van de Haarlemsche Football Club (HFC), op 15 september 1879. Tijdens de oprichtingsvergadering werd een verzoekschrift opgesteld en naar het Haarlemse gemeentebestuur gestuurd met het verzoek een veld ter beschikking te stellen. Burgemeester Jordens van Haarlem antwoordde: «De gemeente Haarlem is bereid U de Koekamp in onderhuur af te staan als worstelperk voor U en Uw kornuitjes.» Op de Koekamp werd gespeeld rond drie populieren die midden op het veld stonden. De eerste wedstrijd die op dit veldje werd gespeeld was in 1886 tegen Amsterdam Sport, dat maar liefst tien Engelsen in de gelederen had. HFC verloor (3-5); de legende vermeldt dat de Engelsen aanvankelijk bezwaar maakten, zeker toen ze zagen dat de Haarlemmers de bomen handig gebruikten in hun spel.

Relevant voor hetgeen Van Os beweert over universele regels van het voetbal is wellicht dat Mulier en zijn kornuitjes aanvankelijk «football» speelden, i.e. de ruwe, fysieke variant, met een lederen rugbybal. Maar omdat de families van de jongens dat veel te ruw vonden, kocht Mulier een boekje met de regels van «soccer», dat veel netter was. Die regels bepalen tot de huidige dag het voetbalspel in de wereld.

Saillant is wellicht ook dat hfc in die tijd een merkwaardig record boekte, dat ik zelf met tegenzin vermeld. In 1904 won HFC de Holdertbeker, de voorloper van de huidige KNVB -beker, door HVV met 3-1 te verslaan. De Holdertbeker was genoemd naar Hak Holdert, penningmeester van het Amsterdamse Rap, dat de beker in 1898 voor het eerst won. De naam werd na de oorlog veranderd, omdat Holdert prominent uitgever van De Telegraaf was. In 1903 boekte HFC in dat bekertoernooi een record dat nog altijd in de boeken staat. De 25-0 zege tegen «VVV» uit Amsterdam is de grootste uitslag in de nationale bekergeschiedenis.

KOEN KLEIJN

oud-voorzitter ACHC «VVV»

Amsterdam (opgericht in 1902)

Jaren tachtig (2)

Rob van Erkelens schreef een essay over de jaren tachtig (De Groene Amsterdammer, 2 augustus). Zo te lezen heeft hij in dit decennium voornamelijk naar popmuziek geluisterd, want zijn stuk bevat enkel uitweidingen over allerlei somber stemmende popartiesten en bands, naast een enkel citaatje van Habermas en Bret Easton Ellis. Terwijl er toch heel wat meer gebeurd is tijdens dit decennium: hoogtepunt Koude Oorlog, economische depressie, ondergang van het «reëel bestaande socialisme» enzovoort. Deze gebeurtenissen vormen voor Van Erkelens echter slechts de achtergrond voor de meer wezenlijke ontwikkelingen in de toenmalige popmuziek, die voornamelijk een hoop pathetische poeha was waarbij je wel drugs nodig had. Wie luistert er nu nog naar de naargeestige muziek van bands als The Cure, Joy Division of de Swans? Niemand toch?

D.A. VERVOORT, Leiden

Antillianen: wie volgt

Hubert Smeets schrijft een prikkelend commentaar over de maatschappelijke interpretatie van groepsgedrag (De Groene Amsterdammer, 9 augustus). Molukkers, Surinamers, Marokkanen, Antillianen en straks Oost-Europeanen krijgen in het publieke debat een duiding van hun onmaatschappelijke gedrag. Smeets maakt duidelijk dat dit te makkelijk wordt gedaan met alleen een verwijzing naar de culturele component van deze groepen. En dan houdt het commentaar op! Kan Smeets het commentaar vervolgen met een essay over hoe het fysieke wangedrag tot stand komt en onder welke voorwaarden of omgevingsvoorwaarden?

IVO POLL, Amsterdam