Ingezonden brieven

Grrr

Carmiggelt (1)



René Zwaap meldt in zijn recensie (in De Groene van 23 februari) van Henk van Gelders biografie over Simon Carmiggelt dat ik (‘ene Jan-Hendrik Bakker’) het in de Haagsche Courant wel heel erg bont maak met de mededeling dat Friedrich Weinreb feitelijk de moordenaar van Simons broer Jan is. Natuurlijk zou dit laster zijn geweest, als de zin zo zou zijn bedoeld. De zin is echter het resultaat van een onfortuinlijke eindredactionele samentrekking en zal worden rechtgezet. Hoewel het Weinreb-rapport volgens mij weinig te raden overlaat, heeft de rechter formeel het laatste woord.



Den Haag,


JAN-HENDRIK BAKKER



 


Carmiggelt (2)



Ik heb het boeiende stuk ‘De zaak-Carmiggelt’ van René Zwaap met veel interesse gelezen en kan er nog wat aan toevoegen. Henk van Gelder zegt in zijn biografie over Simon Carmiggelt dat de joodse arts J. Kalker ondanks mishandelingen door de SD geen namen heeft genoemd (p. 85). Dan wordt het waarschijnlijker dat Weinreb celspionage jegens Kalker heeft gepleegd en dat Simons broer Jan hier het slachtoffer van werd.


Dit staat echter niet eens in het Weinreb-rapport van het Riod. Daar wordt aan het slot van hoofdstuk 40 doorslaan van Kalker als een mogelijkheid genoemd. Omdat veel gevangenen de martelingen van de Duitse politie niet lang konden doorstaan, is dit aannemelijk. Toch kiezen de schrijvers van het rapport voor verraad van Weinreb, zoals hun gewoonte is.


Maar Van Gelder heeft dus de beschuldiging tegen Weinreb op eigen houtje sterker gemaakt. Waarna, zoals Zwaap vermeldt, iemand in de Haagsche Courant Weinreb in een stukje over de biografie nota bene de moordenaar van Jan noemt. Zo zie je hoe een biograaf en een journalist al of niet opzettelijk Weinreb nog zwarter maken dan het Riod het al voorstelde. Zo’n hetze was er ook al in de tijd dat Simon een verhouding had met Weinreb-verdedigster Renate Rubinstein. Zij doorzag dat en zal Simon wel wijzer gemaakt hebben.



Diemen,


RENÉ MARRES