Grrr

Ria Beckers (1) In De Groene van 15 april complimenteerde Ria Beckers minister Van Aartsen met de ‘kwart’-reductie van het aantal varkens. Weet Beckers dan niet meer dat onder druk van PvdA en VVD de minister zijn maatregel afzwakte naar slechts twintig procent vermindering?

Misschien wordt Beckers liever niet herinnerd aan haar opmerkelijk lakse houding tijdens de varkenscrisis: waar onder anderen De Graaf en Borst fel van leer trokken tegen de afzwakking, blonk Natuur en Milieu uit door actieve afwezigheid. De Groene boter druipt langs de linkse kant van haar hoofd.
Maastricht, JAN BOUDEWIJN KOK
Ria Beckers (2)
In De Groene Amsterdammer van 15 april tekende Eveline Brandt uit de mond van Ria Beckers op hoe grote bedrijven in een vroeg stadium over regeringsplannen mogen meedenken en worden betrokken in de ‘bestuursinterne afstemming’.
Ik kan het niet helpen maar dat doet mij toch onweerstaanbaar denken aan wat ik mij herinner van de geschiedenislessen over de positie van de VOC indertijd. Daaruit is uiteindelijk de Nederlandse koloniale politiek voortgevloeid, die vanuit het moederland als 'ethisch’ werd omschreven, terwijl figuren als van Heutsz en Colijn om hun verderfelijke optreden werden ge‰erd.
Amsterdam, H. LOOK
Vergeving
Het artikel van Antoine Verbij over 'De grenzen van vergeving’ in De Groene Amsterdammer van 18 maart is onthullend omdat eens te meer blijkt hoezeer wij in onze ogenschijnlijk ontkerstende maatschappij hangen aan theologische leerstellingen uit de christelijke traditie.
Het probleem waar de sprekers en kennelijk ook alle andere betrokkenen, inclusief de jonge SS-soldaat die Simon Wiesenthal liet ontbieden, mee worstelen, is de persoonlijke beleving, de persoonlijke emotie en het onvermogen om het persoonlijke te transformeren in een universele, al-menselijke, emotie. Onze persoonlijke beleving is duidelijk gekleurd en vooral beperkt en begrensd door onze persoonlijkheid. In dit gebied ligt ons vermogen dan wel onvermogen om dingen te doen of niet te doen.
De universele beleving of ervaring is echter geheel anders en is te vergelijken met de zon die geheel neutraal blijft schijnen, dag na dag, op goed en kwaad. Wat er ook gebeurt, de zon blijft schijnen en draagt daarmee de voortgang van het leven en van de schepping. Het licht van bewustzijn dat in ieder mens straalt, is als dat licht van de zon. Ieder menselijk wezen beschikt over dat licht van bewustzijn maar wat een mens met dat bewustzijn doet is inderdaad voor zijn persoonlijke rekening. Als de mens er 'genoeg van krijgt’ en zich zijn eigen domheid en onwetendheid gaat realiseren, zal hij de verbinding met dat zuivere licht van bewustzijn weer moeten vinden. Inderdaad: 'uw geloof heeft u gered’.
Simon Wiesenthal valt de lof toe deze heikele zaak aan de orde te hebben gesteld en ons te hebben geconfronteerd met onze eigen onwetendheid.
Deventer, MR P.G. VAN OYEN