Grrr

Vluchtelingen (1) In De Groene van 1 april stond het artikel ‘Rot op naar Jutland’. De uitspraken die Groenen-senator Marten Bierman daarin doet, hebben mij zeer geschokt. Ja, Nederland is vol, maar niet voor vluchtelingen. De werkelijke oorzaak ligt bij de oorspronkelijke bewoners van Nederland. Wie wonen er in de dure buitenwijken in de Nederlandse steden? Precies, de kapitalistische hebberige Nederlandse tweeverdieners. Waar staan hun dure huizen op? Precies, op de grond waar vroeger nog de natuur aanwezig was. Het probleem ligt dus niet bij allochtonen c.q. vluchtelingen, het probleem ligt in de hebberige Nederlanders zelf met al hun tuintjes.

Gelukkig hebben De Groenen Biermans eco-fascistische opvattingen niet in het partijprogramma staan.
Soest, S. ANDRINGA, De Groenen Amersfoort/Soest
Vluchtelingen (2)
Achteraf heeft men zich als Nederlander doodgeschaamd dat de joodse vluchtelingen uit Duitsland in de jaren dertig werden teruggestuurd. Daarom hoop ik als joodse vrouw van ganser harte dat het vluchtelingenbeleid van Paars I niet door de volgende regering wordt voortgezet.
‘Ons land is al vol en wordt overspoeld’, zegt men. Onzin! Als je bedenkt dat 95 procent van de vluchtelingen (dat zijn er wereldwijd honderdduizenden zo niet miljoenen) bij hun zeer arme buurlanden zelf worden opgevangen, dan is het aantal dat hier in het welvarende Nederland komt en asiel aanvraagt beschamend klein.
'Ze hebben geen reispapieren.’ Alsof het als politiek vervolgde zo makkelijk is om papieren te krijgen in het land waar je je verzet en vandaan vlucht.
'Het zijn voor tachtig procent economische vluchtelingen.’ Waar halen ze deze absurde cijfers vandaan, immers, hoe kun je bewijzen dat je dat niet bent. En trouwens, wat zouden wij zelf doen als we in schrijnende armoede leefden?
Vluchtelingen zijn in het algemeen wilskrachtig, intelligent en hebben een onafhankelijke geest, anders kun je zo'n moeilijke en vaak gevaarlijke vlucht niet ondernemen.
Net als de joodse vluchtelingen in de afgelopen eeuwen zullen zij de Nederlandse cultuur en maatschappij verrijken.
Amsterdam, A.J. MOUTHAAN, Voorzitter Steuncomité Israelische Vredesgroepen en Mensenrechtenorganisaties
Journalistiek
De Utrechtse School voor Journalistiek, ooit een geëngageerd links bolwerk, is nu een 'gewone beroepsopleiding’. Schrijft Peter Vermaas in De Groene van 29 april. Gehinderd door nuances noch feiten schetst Vermaas een panorama vol vervlogen idealisme en politiek onbenul.
Zo vertelt Vermaas dat mijn 'vak’ (is: de specialisatie) Openbaar Bestuur veel minder mensen trekt dan Criminaliteit, Buitenland of Gezondheidszorg. Feit is dat vorig jaar evenveel studenten kozen voor Openbaar Bestuur als voor Sport, meer dan voor Gezondheidszorg en Economie. En dat nu deze politieke 'differentiatie’ voller zit dan welke andere dan ook.
Had hij geluisterd naar wat ik hem vertelde, dan wist Vermaas dat we er achtereenvolgens Paul Rosenmöller, Frits Wester en Jan Hoedeman op bezoek hebben gehad, hetgeen meteen zijn omkijken in weemoed naar gastcolleges van politieke journalisten in de jaren zeventig relativeert.
Als tendentieus toetje tracteert hij op de quote dat die docenten 'allemaal oud-CPN'ers’ zijn. Vermaas tekent het zonder te verifiëren op, als de zoveelste vage verdachtmakende suggestie. Statistische stiptheid hoeft niet, maar wat is er toch gebeurd met journalistieke betrouwbaarheid?
Rest mij een bedankje voor deze opfrissingscursus van wat vooringenomen journalistiek vemag.
Utrecht, REMKO VAN BROEKHOVEN, docent School voor Journalistiek
Colijn (2)
Bij het voortreffelijke stuk van Ewald Vanvugt, 'Indische Rillingen’, in De Groene van 22 april passen twee kanttekeningen:(1.(De smartekreet 'vreeselijk’, die de vrouw van Colijn in de marge van de brief schreef, sloeg echt niet op het lot van die overhoop geschoten en gestoken vrouwen en kinderen, maar op het 'verschrikkelijk werk’ dat haar man moest doen, te vergelijken met het leeghalen van een verstopte wc door de loodgieter.(2.(De 'documentatie en studie van wat het land en de bewoners in de oorlog van 1940-1945 is aangedaan’ is dezelfde mythologie als de officiële Indië-geschiedenis. De oorlog die Vanvugt bedoelt vond eigenlijk niet eens plaats van 10 tot 14 mei 1940. Het doel van de Duitse legers was toen immers niet gericht op verovering van Nederland, maar op beveiliging van de aanval via België op Frankrijk. Dat daarbij de Vesting Holland het moest ontgelden, had geen reden mogen zijn voor de regering om te vluchten. Wat er vervolgens met het land en de bewoners gebeurde, is helemaal niets in vergelijking met wat die bewoners hun joodse landgenoten lieten aandoen en ook wel zelf aandeden.
Rotterdam, Mr. H.P.T. LOOK
Debuut (1)
Even een reactie van 'Branco’. Onder die naam figureer ik in Meestal vergaat de wereld om 9.00 uur, het literair debuut van Christie Hofmeester. Een debuut dat, volgens Adriaan Jaeggi, in De Groene van 29 april, de 'slechtst geschreven literaire seksscène van het jaar’ bevat. Reden: schrijfster kent het verschil tussen pijpen en beffen niet. Dit getuige de frase: 'Beffen, befte, gebeft. Van mij wordt hetzelfde verwacht.’
'Hetzelfde’ verwijst hier uiteraard naar orale seks, de gemeenschappelijke noemer voor pijp- en befwerk. Want waar had zij mij moeten beffen? Ik heb geen kut, anders dan in de reviaanse betekenis. Nu heb ik zeker geen bezwaar daar te worden gebeft, maar ook C. Hofmeester wenste die beker aan zich voorbij te laten gaan. Zij heeft mij dus volledig taalkundig correct gepijpt.
En mijnheer Jaeggi, strooiend met literaire knipoogjes (Carmiggelt? Schreef-ie niet Turks fruit?) die de schrijfster er zelf niet in stopte, heeft dus miertjes geneukt.
Utrecht, JACCO VERSLUIS, student School voor Journalistiek
Debuut (2)
En ik maar denken: wat is dat pijpen toch waar iedereen het steeds over heeft? Adriaan Jaeggi, bedankt voor de uitleg!
Utrecht, CHRISTIE HOFMEESTER