Grrr

Lego
Het artikel van Ole Bouman in De Groene van 10 juni vond ik belangwekkend, al was het maar omdat hierin wordt geschreven over een onderwerp waarover in onze pers verbazingwekkend weinig wordt geschreven: het speelgoed van onze kinderen (en vaak ook van ons ouderen).

Aan Lego heb ik zelf goede herinneringen, omdat ik - helaas alweer lang geleden - met mijn kinderen ‘eindeloos’ hiermee bouwde. Aanvullingsdoosjes waren toen nog te koop voor 0,95. Dit is echter, zoals gezegd, jaren geleden, want kennelijk kwamen gladde jongens ook bij dit bedrijf er intussen achter dat veel meer geld te maken viel met dure kant-en-klaardozen voor ingewikkelde bouwsels, die weinig ruimte meer lieten voor het vrije en goedkope bouwen van weleer.
De door Bouman beschreven plannen van de firma lijken me dan ook niets anders dan het doorzetten van deze 'lijn’: alles moet ingewikkelder, technischer en vooral ook duurder. Dit zou nog geen ramp zijn als er goede alternatieven bestonden, maar daarvan is, voor zover ik weet, geen sprake. Bijna al ons moderne speelgoed lijkt er vooral op gemaakt te zijn de fantasie en 'speelruimte’ van onze kinderen te reduceren.
Wat mij verbaast is dat tegen deze ontwikkeling nooit verzet is gekomen van de kant van verontruste ouders, en zeker niet in een georganiseerde vorm. Van de 'marktwerking’ valt hier weinig te verwachten, die resulteerde slechts in een overvloed aan stompzinnig speelgoed (speelslecht zou een betere naam zijn). Rotterdam, E.M. JANSSEN PERIO
Juliana
In De Groene van 17 juni reageerde de heer H.W. Methorst op René Zwaaps artikel over Juliana. Methorst betwijfelt of Greet Hofmans ooit ging luisteren naar Krishnamurti. Als vermeend kenner van de Indische goeroe had Methorst gemakkelijk in het Krishnamurti Documentatie Studie Centrum te Deventer - op de zolder van de Aheneumbiblioteek - zijn twijfels kunnen controleren. De feiten publiceerden wij al in 1996 in ons boek Greet Hofmans: Occult licht op een koninklijke affaire.
Greet Hofmans bezocht de Sterkampen te Ommen, alwaar Krishnamurti het middelpunt was, in 1930, 1931 en 1933. De deelnemerslijsten liggen voor eenieder in Deventer ter inzage. Hattem, A. BREDENHOFF en J.T. OFFRINGA
Festival
Natuurlijk is het Van Hove Festival elitair. Ieder festival is per se elitair, althans zolang de verantwoordelijke programmeur met zijn aanbod het publiek trekt dat hem hoogst persoonlijk het meest interesseert. In die zin slaat Max Arian in De Groene van 17 juni met de aanduiding 'zorgwekkend’ de spijker op zijn kop, al neemt hij die indicatie verderop weer terug. Hoe elitair het Van Hove Festival in wezen is, blijkt zonneklaar uit de verwijzing 'Nog te zien op het Holland Festival’ na Arians beschouwing. Spaarzamer kan het 'even eigenzinnig als veelzijdig, feestelijk als ernstig programma’ nauwelijks verdampen. Je zou het Holland Festival 1998 daarom ook als triomf van de persoonlijke hoogmoed kunnen beschouwen. Van Hoves doelgroepen liepen met vele tienduizenden op het eiland Terschelling te hoop. Een paar dagen Oerol Festival boden theater in optima forma en forma natura, dat het jonge volkje met de onuitputtelijke vindingrijkheid en trendgevoeligheid van Joop Mulder confronteerde. Geen wonder dat het Oerol Festival in de media de meeste aandacht trok. De NPS trok er weer eens haar neus voor op, gokkend op het prestige van het etiket Holland Festival. Geen hond die ernaar keek. De sedert jaren weer eens betaalbare toegangsprijzen zijn ongetwijfeld een verdienste van Van Hove. Maar daarmee is vooralsnog slechts één drempel geslecht. Kenners en liefhebbers zijn inherent aan het elitaire aureool van een festival, maar ook de snobs zullen van het eerder geconserveerde (Zadek) en het meer hilarische (Marthaler) theaterprogramma hebben genoten. Op Tsjechov en virtuoos Duitstalig acteurstheater zitten de door Van Hove begeerde doelgroepen niet te wachten. De programmakoers zal nogmaals drastisch gewijzigd moeten worden wil Oerol niet binnen de kortste keren het Holland Festival van de toekomst worden. Eindhoven, LEON SCHOENMAKERS
Jaren tachtig
In het essay 'Eén keer de jaren tachtig was genoeg’ in De Groene van 10 juni gaat René Zwaap toch wel een beetje ver uit de bocht. 'Je wordt geboren in de jaren zestig… en je maakt de Beatles mee…’ Ik geef toe, de fans van de Beatles waren broekies. maar kleuters? 'Ergens in 1968 is de geschiedenis begonnen…’ Eigenlijk moet je in mei '68 geboren zijn om iets zinvols over die tijd te kunnen zeggen. Al de anderen zijn ofwel te oud, ofwel te jong.
Het is natuurlijk maar een manier van zeggen maar het wordt wel ergerlijk wanneer René Zwaap over de jaren tachtig begint. Dan worden volgens hem de yup en zijn neefje de punker geboren. Nu is punk wel een 'zuiver’ jarenzeventigverschijnsel. Het eerste punkfestival had plaats in 1976 in de 100-club in Londen. De eerste punkelpee verscheen in februari 1977. Hij heette Damned, Damned, Damned van de gelijknamige groep. De titel liegt er niet om: 'no future’. Drie jaren later was het allemaal al verleden tijd. Wat sindsdien aan hanekammen, gescheurde jassen en broeken, spelden en kettingen op straat verschijnt is gewoon fashionable.
Het essay wordt wel helemaal peptalk met uitspraken als 'de jaren negentig die meer aansluiten op de seventies dan op de jaren tachtig’, 'trendwatchers die de westerse beschaving beschouwen’. Gent, DAMIEN DECONINCK
Kokkoppelingswet
En masse aftredende wethouders van sociale zaken, door heel Nederland, omdat ze weigeren verantwoordelijkheid te nemen voor de uitvoering van de Koppelingswet. Waarom gebeurt dat eigenlijk niet? Dat hoeft niet eens op humanitaire of gewetensgronden, het kan ook gewoon op gezond verstand. Ook een VVD'er zou kunnen weigeren een onderklasse te scheppen, stomweg omdat dat duurder is: één politieagent kost meer dan tien uitkeringen - waarvan zo'n dertig à veertig mensen leven -, om nog te zwijgen over cellen, bewakings- en gerechtsapparaatskosten.
En de directeuren van sociale diensten en al die andere ambtenaren daar, waarom wordt er niet op grote schaal met opstappen gedreigd, respectievelijk gestaakt?
Vinden de bonden - die solidariteitsorganisaties - misschien dat het 'gewoon’ moet kunnen om voor je werk honderden toch al arme sloebers hun huis uit te jagen door ze in één klap op zwart zaad te zetten en ze ook nog uit onderwijs en gezondheidszorg te trappen? Gottegot, wat ben ik naïef. Maar dat ze die Kok - toch de hoogst verantwoordelijke voor dit polderieke illegalenexorcisme - niet uit de Partij van de Arbeid smijten, dat snap ik écht niet. Groningen,S. HENEVANS