Grrr

Netanyahu
In De Groene van 16 april schrijft René Zwaap in zijn rubriek Monitor over het bezoek van Netanyahu aan Nederland: ‘Ook de Palestijnse delegatie die in Den Haag een ontmoeting met Netanyahu had…’ Ik weet niet uit welke bron Zwaap dit heeft vernomen, maar ik kan u mededelen dat tijdens het bezoek van Netanyahu aan Nederland geen ontmoeting heeft plaatsgevonden tussen de Israelische premier en een Palestijnse vertegenwoordiging. Den Haag IDDO MOED Israëlische Ambassade

Riagg
Het is prettig dat De Groene aandacht besteedt aan ontwikkelingen in de gezondheidszorg (14 mei, ‘Riaggnose’ van Eveline Brandt). Jammer alleen dat daarbij iedere verwijzing naar de maatschappelijke context ontbreekt en dat er bij de bronnen bijna alleen maar gebruik is gemaakt van mensen die de Riagg de rug toekeren.
De voornaamste kritiekpunten in het artikel van Brandt op de Riagg zijn: te sterk doorgevoerde bureaucratie, slechte dossiervorming, te veel beleidsnota’s, gebrek aan openbaarheid over wat zich in de behandelkamers afspeelt, en meer aandacht voor de therapeut dan voor de cliënt.
Allereerst de bureaucratisering. Die is er. En bureaucratisering is slecht, en daarom is de Riagg slecht, zo luidt de argumentatie van Brandt. Geen woord over de financiering van de geestelijke gezondheidszorg. De Riagg moet gedetailleerd aan ziektekostenverzekeraars en overheden laten zien wat zij voor wie doet. Het is een maatschappelijk gegeven dat men in de gezondheidszorg wordt afgerekend op output. Dit vraagt inderdaad om veel en nauwkeurige registratie.
Beleidsnota’s - ook al zoiets engs. Daar zijn er veel van, en dat is dus slecht. Over de inhoud van die nota’s helaas niets. Maar veel van die nota’s zijn een antwoord op wettelijke voorschriften. Een ander deel gaat over de verandering in de hulpvraag van de cliënten. Gebeurt er ook iets met die stapels papier? Om een paar dingen te noemen die alleen al de Riaggs in Amsterdam de laatste tijd hebben geïnitieerd: een multiculturele cliëntenraad, groepen voor mishandelde Surinaamse en hindoestaanse vrouwen, opvoedingsondersteuning voor allochtone alleenstaande moeders, een preventiegroep schuld- en stressmamagement, onderzoek naar de werking van kortdurende therapie voor allochtonen, talkshows in Amsterdam- Zuidoost over onder andere opgroeien als Antilliaan en Arubaan in Zuidoost, een boek voor kinderen die traumatische gebeurtenissen hebben meegemaakt.
Dan zijn er de bordjes 'Niet storen’ op de deuren van behandelkamers. Oei, oei, wat verkeerd! Dus meteen maar die bordjes gepromoveerd tot het symbool van gebrek aan openheid. Maar die bordjes hangen daar omdat cliënten het recht hebben om ongestoord hun verhaal te vertellen. Recht op privacy heet dat.
Ten slotte het punt dat de Riagg meer aandacht heeft voor haar medewerkers dan voor de cliënt. Je zou het ook een gezond personeelsbeleid kunnen noemen als je af en toe stilstaat bij wat het je doet om uur in uur uit - je moet tenslotte je produktienorm halen -, de meest schrijnende verhalen aan te moeten horen. Amsterdam ADELE STUIJFZAND directeur Riagg Zuid-Oost