Grrr

Femicide In zijn artikel ‘De Servische Femicide’ (in De Groene van 3 september) vermeldt Aart Brouwer de stichting Press Now als de gulle gever van het boek Breaking the Wall of Silence. ‘Onlangs kreeg ik namens de vereniging Press Now in Amsterdam - tot dan een onverdachte bron - het boek Breaking the Wall of Silence (1996) van de Bosnische journaliste Seada Vranic toegestuurd’, aldus Brouwer.

Press Now heeft Aart Brouwer het boek van Vranic niet toegestuurd, hij heeft het zelf op 17 december 1996 bij de distributeur Greber uit Utrecht besteld.
Verder nog een vraag aan Brouwer: sinds wanneer is mevrouw Jadranka Cigelj vice-voorzitster van Tudjmans regeringspartij? Blijkbaar weet Aart Brouwer meer dan Tudjman zelf. Of heeft hij zich op zijn beurt laten misbruiken?
Amsterdam, NADA PINTERIC, Press Now
Ruigoord (1)
Het artikel van Michiel Louter in De Groene van 8 oktober over de slag bij Ruigoord heb ik als Ruigoorder uiteraard met interesse gelezen. De miljarden verslindende, voor de economie en de werkgelegenheid totaal overbodige Afrikahaven, die als dekmantel moet dienen voor het dumpen van tien miljoen kubieke meter giftige bagger - allemaal waar. Maar dan lees ik verder, over Groen Front: ‘een troepje morsige radicalen, dat niet terugdeinst voor sabotage en ultralinkse kretologie’.
Ik kan me zo voorstellen dat dergelijke ongefundeerde insinuaties bijdragen aan zulke ongezonde zaken als de hardhandige ontruiming van Groenoord op 6 en 7 oktober jl. U was er bij en u keek ernaar: 850 man mobiele eenheid, honden, paarden, hekken, prikkeldraad, bulldozers, hoogwerkers, helikopters en wat al niet, om de vijand, veertig geweldloze milieuactivisten, te verslaan.
Groen Front is een, van schooltijden en weersomstandigheden afhankelijk aantal, veelal heel jonge mensen. Een nieuwe generatie! Ze komen op voor hun toekomst en ze pakken het op hun manier aan: zonder geweld en zonder vernielingen en daar hebben ze zich consequent aan gehouden. Het is geen organisatie, er zijn geen leiders. Groen Front verdient lof en support, en zij - én wij, lezers - zijn meer gebaat bij goede informatie dan bij cynische mooischrijverij.
Voorts vroeg de auteur zich ook nog af waar wij, Ruigoorders, waren tijdens de ontruiming. 'Die zaten koffie te drinken in de kerk’, schreef Louter. Vanuit die kerk werd de hulpverlening en fouragering voor de mensen aan het front georganiseerd en werden de vaak toch wel ontredderde, verjaagde activisten opgevangen. Ondertussen renden wij, oudjes van Ruigoord, af en aan, door het ME-kordon, met warme dranken, eten, en wat dies meer zij.
Laat ik het nog maar eens zeggen: Ruigoord voert actie op zíjn manier, al zo'n jaartje of 24. Groen Front pakt het anders aan. Wij, Ruigoorders, hebben daar enorme bewondering en waardering voor en steunen ze waar mogelijk.
Ruigoord, WILNAH MOLENAAR
Ruigoord (2)
Goed geschreven verhaal in De Groene van 8 oktober. Wel heb ik nog een paar aanvullingen. Over Roel van Duijn ging de roddel rond dat hij bij een zeer belangrijke vergadering afwezig was geweest en juist die ene stem van hem nodig was geweest om een besluit erdoor te krijgen. Ik weet nog dat iemand van GroenLinks uit Afrika of zo terugkwam omdat het wel eens zo kon zijn dat haar stem er toe zou doen. Maar Roel moest die dag in huis wat knutselen en dat is niet goed te keuren aan de beste man, die zich nota bene zo heeft ingezet voor Groenoord.
Het leek wel oorlog, die maandag, schrijft Michiel Louter, en dat is waar voor Groenoord. Het is nu Blauwoord door al die ME en politie daar. Het is te mooi om te zeggen 'GroenLinks’, beter zou zijn 'BetonGroen’, immers ook zij hebben meegedaan om het groen de nek om te draaien. Ook al ben ik lid van GroenLinks, de waarheid is toch de waarheid.
Ja, ook ik vroeg mij af waar Milieudefensie enzovoort was. En waar waren de Ruigoorders zelf? Nee, die zaten niet in de kerk koffie te drinken, want die was potdicht en verhuurd aan een of andere theatergroep. Ik was daar zeer kwaad over, want een kraakkerk moet gewoon open zijn bij een ontruiming. Verder hielden ze zich sterk afzijdig van het Groen Front, een enkele niet te na gesproken. Het is voor hen een nieuwe strijd die ze niet meer begrijpen. Ze zijn solidair met woorden maar niet met daden en gaan niet in een boom voor het behoud van de natuur. Nu is Groenoord er niet meer en de kinderen van de toekomst krijgen gifbelten.
Amsterdam, FABIOLA, levend kunstwerk
Doemdenken
Leo de Haes heeft in De Groene van 8 oktober een boeiende recensie geschreven van het boek van Arthur Herman, The Idea of Decline in Western History, over het ondergangs- of doemdenken (de laatste term is van Lea Dasberg) en het cultuurpessimisme van onze laatste twee eeuwen. Wel protesteer ik tegen de karikatuur die hier, op gezag van Herman neem ik aan, wordt gemaakt van Jacob Burckhardt. 'Burckhardt’, schrijft De Haes, 'sloot zich in een ivoren toren op tussen boeken en folianten en creëerde een mythisch en dus opgetuigd beeld van het verleden in zijn klassieker The Civilization of the Renaissance in Italy…’, enzovoort. Dat dit boek (Die Kultur der Renaissance in Italien) nog altijd 'tientallen historici’ bezig blijkt te houden, getuigt op zichzelf al van de blijvende 'actualiteit’ ervan; en van die 'ivoren toren’ kan alleen iemand schrijven (Herman, naar ik vermoed) die weinig of niets van Burckhardt afweet.
Bovendien past de hele 'renaissancecultus’ van de aflopende negentiende eeuw in veel opzichten juist níet bij dat cultuurpessimisme, aangezien veel ontwikkelde burgers van die tijd in die renaissance een soort voorbeeld konden zien van hun eigen - relatieve - glorie. Dit gold zeker voor veel joden in het Duitse taalgebied en elders, die in die renaissance een voorbode begroetten van hun eigen emancipatie, na de 'katholieke’ middeleeuwen, waarmee zij begrijpelijkerwijs niet sympathiseerden. Het is ook geen toeval dat onder de latere bewonderaars van Burckhardt opvallend veel joden te tellen zijn.
Overigens was Burckhardt, toegegeven, een geheide 'anti-revolutionair’, zoals het gros van zijn medeburgers; en waarschijnlijk ook met enig recht, gezien bepaalde resultaten van de Franse Revolutie: het 'schrikbewind’ van Robespierre en de militaire dictatuur van Napoleon. De tachtigjarige ellende van de Oktoberrevolutie van Lenin c.s. zullen de Russen de volgende maand zeker tandenknarsend herdenken.
Rotterdam, E.M. JANSSEN PERIO
Besprekers
Wilt u voortaan bij boekbesprekingen de naam van degene die het boek heeft geschreven voorop zetten en niet langer de naam van de bespreker? Ik denk nu om de week: 'Hé, Xandra Schutte heeft weer een boek geschreven!’ Of Yves van Kempen, of Rob van Erkelens, of wie het ook zijn mag. Ik kan er niet aan wennen.
Amsterdam, HANS VAN DALFSEN
Lafheid Naar aanleiding van Opheffers 'Lof der lafheid’ (4) in De Groene van 8 oktober: Darwins survival of the fittest betekent 'overleven van de best aangepaste’ en niet 'van de sterkste’. Dat lafheid soms een betere overlevingsstrategie is dan krachtsvertoon is dan ook geenszins in strijd met de evolutietheorie.
Nijmegen, HENK NOTEBOOM
Dalai Lama (1)
Het bijschrift bij een foto van de Dalai Lama in De Groene van 22 oktober luidt: 'De Dalai Lama repareert zijn radio’. Van Jezus Christus is het bekend dat hij water in wijn kon veranderen, maar volgens mij is de Dalai Lama niet bij machte om van een kachel een radio te maken.
Amsterdam, SANDRA PARRY
Dalai Lama (2)
Waarom vermeldt René Zwaap in De Groene van 22 oktober de strafkampen niet, opgericht door de Chinezen in Tibet? Sinds 1959 zijn er 160.000 boeddhisten verkracht en vermoord. De week daarvoor maakte Zwaap zich druk over een antroposoof die beweerde dat de holocaust niet had bestaan. Nu doet hij hetzelfde.
Voorburg, ANNA MEINDERS-MOLENAAR