Guerrillatuinieren in hartje Londen

Londen - Wie in Londen wil kamperen hoeft niet langer uit te wijken naar campings in buitenwijken als Chingford en Crystal Palace. In het hart van de stad kun je met een gerust hart een tent neerzetten op Parliament Square, het grasveldje tussen het parlement, het ministerie van Financiën, Westminster Abbey en het hoofdkwartier van de Methodistische kerkgemeenschap. Douchegelegenheden zijn er niet, maar metrostation Westminster biedt sanitaire mogelijkheden. Er is één voorwaarde: bij de tent moet een spandoek hangen waarop staat dat je tegen iets bent. Liefst een oorlog, maar kernenergie, vossenjacht en corruptie mogen ook.
Reeds in 2000 veroverden de ‘guerrilla gardeners’ van de actiegroep Reclaim the Streets het grasveldje. In de zomer van 2001 sloeg de vredesactivist Brian Haw er wat haringen in de grond en hij zou dit jaar zijn tienjarig jubileum als wildkampeerder vieren, ware het niet dat hij is opgenomen in het ziekenhuis. Enkele jaren geleden was hij het middelpunt van een tentoonstelling over de Parliament Square-demonstraties in Tate Britain, dit in het kader van eigentijdse, geëngageerde kunst. De afgelopen jaren is het steeds drukker op het grasveld geworden. Tijdens elke viering van May Day komen er gegriefde kampeerders bij. Het tentenkamp heeft zelfs een naam: Democracy Village. Vooral in de zomerse maanden leeft hier de democratie.
Anders dan stadsdorpen als Highgate Village en Wimbledon Village is Democratiedorp niet pittoresk. De tenten en hun bewoners ondergaan zelden een wasbeurt, de teksten op de spandoeken zijn slecht geschreven, er ligt veel zwerfvuil, het gras is vernield (van tuinieren hebben de tuinguerrilla’s niets begrepen) en er zijn nogal wat mannen die de standbeelden van Winston Churchill, Abraham Lincoln en Nelson Mandela als urinoir gebruiken. 'Decorum is niet iets waar demonstranten zich veel van aantrekken’, schreef Simon Jenkins onlangs in The Evening Standard: 'Ze doen niet aan schoonheid en ze breken van alles af teneinde de krantenkoppen te halen.’
Met name de esthetische bezwaren waren voor Boris Johnson reden om afgelopen jaar naar de rechter te stappen om een ontruimingsbevel te vragen. Eerdere pogingen waren mislukt omdat het recht om te demonstreren zwaarder telde dan het verbod op wildkamperen. Ditmaal kreeg de burgemeester het wel voor elkaar om het veld te ontruimen. De tenten verplaatsten zich vervolgens naar de stoepen, die onder een andere jurisdictie vallen. En vanaf daar verplaatsten de tentbewoners zich weer langzaam naar het veld.
Echter, ook zonder tenten zou Parliament Square haar status als World Heritage Site niet waarmaken. Het parlement is omgeven door barricades en politieposten, terwijl het veldje een eiland is in het midden van een drukke rotonde. Plannen van zijn voorganger om er een autoluwe 'piazza’ van te maken zijn door Johnson afgekeurd. Misschien moeten de demonstranten daar eens tegen protesteren, bijvoorbeeld door op de rotonde zelf te kamperen.