Heerlijk stoer

Martha Heesen, tekeningen van Wim Hofman
Watson of hoe je een meisje verovert met 23 uitvindingen en 1 muis
Querido, 87 blz., € 12,95 (8+)

‘Ik ben Carl. Ik ben tien, en ik ben uitvinder. Voor iedereen vind ik dingen uit./ Mijn moeder wil altijd alles tegelijk doen, lezen en op de computer werken en telefoneren en snoepen. Voor haar heb ik dus een boekenstandaard bedacht met een automatische bladzijde-omslaander erop. Hij werkt op batterijen. Hij is nog niet helemaal goed, want hij slaat op hol/ Zó snel kan m’n moeder niet lezen.’

Maar weinig kinderboeken beginnen zo oorspronkelijk. Zo prikkelend en luchtig. Er zijn ook maar weinig kinderboekenauteurs die dat kunnen, of durven. Martha Heesen is een van hen.

Eigenlijk verrast Heesen al sinds haar debuut in 1993. Eerst met haar onopgesmukte verhalen over tobbende eigenzinnige elfjarigen. Sinds 2004 met haar luchthartiger boeken voor en over acht- en negenjarigen. En nu verrast Heesen weer: Met Watson of hoe je een meisje verovert met 23 uitvindingen en 1 muis, haar eerste boek waarin tekst uitgebreid wordt aangevuld met beeld. Van niemand minder dan Wim Hofman. Het resultaat is geweldig.

Hofman heeft Carl perfect aangevoeld. De vele tekeningen van Carls ‘Jean-Tinguely-achtige’, machinale uitvindingen zijn net zo fantasierijk, beweeglijk, humorvol en door techniek geïnspireerd als hun jeugdige ontwerper.

Carl is een ‘echte’ jongen. Heerlijk stoer, maar met een verborgen klein hartje. Van romantische ‘meidenonzin’ moet hij niets hebben. Schoonmaken is vrouwenwerk, want daar houden mannen niet van. En bang voor muizen is hij niet, al is hij er ook niet echt gek op. Als het moet onthoofdt hij barbiepoppen om de knaagdieren uit zijn haar en op afstand te houden. Deze quasi-stoere houding breekt hem op wanneer de opa van Veerke, zijn favoriete buurmeisje met de betoverende ‘groenblauwe meertjesogen’, na het overlijden van zijn vrouw en kat last krijgt van muizen.

Carl ontwerpt drie vernuftige muizenvallen: een olie-verzuip-pan, een ‘zelfbedieningsguillotine voor muizen’ en een ‘muislievende’ muizenbuis die door het hele huis kronkelt en het ongedierte heelhuids naar buiten loodst. Laatstgenoemde val keurt opa goed. Het ‘muislievende’ karakter ervan voorkomt echter niet dat Veerke’s muis Watson toch het leven laat. Vanaf dat moment heeft Carl voor Veerke afgedaan.

‘Zij kijkt langs me heen. Ze kijkt van me weg. Ze kijkt zelfs dwars door me heen’, vertelt Carl. 23 dagen achtereen doet hij een nieuwe uitvinding voor Veerke. Maar die heroveringstactiek helpt niet. Eenvoudig, trefzeker en humorvol beschrijft Heesen Carls allesbeheersende verdriet en geeft ze gaandeweg knap inzicht in zijn zielenroerselen. Watson is een heerlijk fantasierijk kinderboek over en voor jongens én meisjes. Alles klopt. Letterlijk en figuurlijk.