Opheffer

Herdenking

Dialoogje.
INT. KAMER VAN OPHEFFER – AVOND We zien Opheffer en zijn dochter in de kamer van Opheffer zitten.

Opheffer is verveeld en leest de krant. Dochter wil duidelijk praten.

«Ik vind dat je je aanstelt, pap.»

«Is goed…»

«Hoezo… is goed… wat is dat voor flauwekul…»

«Het is goed dat ik me aanstel… zo goed?»

«Je ontloopt de discussie…»

«Is goed…»

«Jezus wat flauw… dat duidt erop dat je zelf ook vindt dat je je aanstelt… Ik wil gewoon weten wat je tegen de PvdA hebt en GroenLinks en de sP…»

«Halleluja, leve de linkse kerk.»

«Is dat je argument?»

«Ik heb niks tegen links, links heeft iets tegen mij. Links heeft zichzelf onbelangrijk gemaakt.»

«Onzin, ze scoren hemelshoog in de polls… jij bent… wat stem je eigenlijk, pap?»

Opheffer besluit op de discussie in te gaan. En hij zegt:

«Direct na de dood van Theo van Gogh heeft links de dood geannexeerd. Al een uur na de slachtpartij kreeg ik berichten van zogenaamd bevriende zijde dat rechts niet met deze moord mocht weglopen. Alsof ik daar invloed op zou hebben, alsof ik of wij, vrienden van Theo, dat van plan waren. Dat bevoogdende. Om mij op dat moment te waarschuwen, betekent ook: wij vertrouwen je niet. Zeker nu Theo is overleden vertrouwen we je helemaal niet, Opheffer. En daarom waarschuwen we je nog een keer…»

Ondertussen tikt dochter tegen haar hoofd.

«Onzin, pap… Volstrekte onzin…»

«Dat dacht ik ook steeds. Ik dacht: ik ben paranoïde… Maar nee hoor, twee uur nadat Theo was overleden zagen Booy van Van Bruggen, de voormalige kandidaten van het voorzitterschap van de PvdA, alweer de kans om politieke munt uit de beweging te slaan.»

«Hoe dan?»

«Je weet dat Booy en Van Bruggen een bureautje hebben dat met subsidiegeld altijd ongelooflijk politiek correcte onzin organiseert. Debatten met moslims en andere jongeren. Debatten over vrijheid, solidariteit – met na afloop: denk links, leef rechts, stem op Wouter Bos, want dan krijgen wij het volgend seizoen weer subsidie.»

«Je dwaalt af, pap.»

«Maar ik kom weer terug… Die Booy is een ouderwetse linkse zakkenvuller. Type: slijmen met de baas, netwerkje hier, netwerkje daar… alles voor de goede zaak, en die goede zaak is zijn portefeuille. Zinnen als: we moeten solidair zijn met onze minderheden, of: de zwakkeren van onze samenleving krijgen geen kansen… enzovoort enzovoort… die liggen in zijn mond bestorven en hij weet dat je daarmee tegenwoordig dikke subsidies kunt opstrijken. Dus hij dacht meteen: Theo is dood… goed voor de portemonnee!»

«Onzin.»

«Ja… vast… maar hij zat wel meteen bij de burgemeester, organiseerde meteen een stille tocht en wilde meteen Rita Verdonk er niet bij hebben, terwijl wij, de vrienden van Van Gogh, dat wél wilden. Althans, wij wilden helemaal geen stille tocht. Theo en een stille tocht… dat haatte Van Gogh. Het moest van Booy natuurlijk een linkse actie worden. Want je weet, alleen links kan ons land redden van fundamentalisten. Daar drinken ze namelijk thee mee, en dan geven die fundamentalisten hun acties op. Want Bin Laden drinkt natuurlijk ook alleen maar thee in zijn grot.»

«Je blik op de werkelijkheid is vertroebeld geraakt, pap.»

«Ja, lieve schat, dat denk ik ook voort durend. Maar ik zie het tegendeel niet. Booy liegt bijvoorbeeld dat hij meteen contact met ons had gezocht. Dat is niet waar. Maar goed. Iedereen was verward, denk ik maar.»

«Dus je geeft toe dat je kijk op de werkelijkheid vertroebeld is.»

«Nou nee, lieve dochter… Wat zien we nu bij de herdenking, want het is al weer een jaar geleden – we zien dat Cohen een rede gaat houden, we zien dat Balkenende bij de herdenking komt… Dat is allemaal politiek. Balkenende en Cohen… bij een herdenking van Theo… Dat heeft niks met Theo te maken. Er moet ook iemand komen om te praten vindt de gemeente. Ik weet niet wie dat doet, maar geen van de vrienden van Theo is daarvoor uitgenodigd. Niet Max Pam, niet Gijs van de Westelaken, niet Theodor Holman, niet Jan Mulder, niet Jan Wolkers, niet Kim van Kooten, niet Justus van Oel, noem alle schrijvende vrienden van Theo maar op… Wedden dat het een schrijvende moslima is die ze hebben uitgenodigd…»

«Ayaan.»

«Nee, die dus niet… Natuurlijk niet… Dat komt ze niet van pas. Het moet namelijk weer wel een vertoning worden. Balkenende ziet ook hoe de PvdA met de Theo-botjes wegloopt, dus Balkenende heeft zichzelf uitgenodigd. Weiger maar eens de minister-president. Het is te onsmakelijk voor woorden. Maar ja, dat is Balkenende.»

«Het heeft je wel aangepakt, die dood van Theo…»

«Nou, dat valt mee, hoor… Maar laat ik je dit zeggen: wij hebben geen debatten georganiseerd waar politiek gewin mee te behalen valt, wij hebben alle films van Theo in een box uitgebracht met een boekje erbij dat over de films en Theo gaat. Dat is een monument. Zo herdenk je Theo. Je herdenkt Theo niet met herdenkingen, met beelden, met parken, met bankjes… hoe lief bedoeld ook. Je herdenkt Theo misschien door in zijn geest iets te organiseren. Als je denkt dat het in zijn geest is om Cohen en Balkenende uit te nodigen, zit je goed fout.»

«Ga je vanaf nu rustig aan doen, pap?»

«Nee…»

Opheffer gaat weer de krant lezen.

Dochter zet de televisie aan.