Het einde van de Duitse liberalen

Berlijn - De FDP lukt niets meer. Wat de liberalen ook aanpakken, het loopt allemaal mis. Een week voor de verkiezingen in Berlijn namen ze een wanhoopssprong om de desastreuze peilingen een wending te geven. Ze hingen de stad vol met Europa-kritische affiches. Resultaat: het ooit trotse ideaal van 18 procent werd gehaald, maar wel met een komma tussen de 1 en de 8.
Dat waren nog eens tijden, toen de Duitse evenknie van de VVD als doel kon verkondigen dat het naar de 18 procent streefde. Ergens rechts van het politieke midden leek een groot gat te liggen. Met thema’s als belastingverlaging en bureaucratiebestrijding leek de hardwerkende middenklasse een gemakkelijke prooi voor de partij met de middenstandersmentaliteit.
Onder leiding van de retorische brulboei Guido Westerwelle slaagde de FDP er zowaar in bij de laatste verkiezingen enigszins in de buurt van de 18 procent te komen. Ze haalde 14 procent, het beste resultaat ooit. Genoeg om bondskanselier Merkel van de coalitie met de sociaal-democraten te bevrijden. De christelijk-liberale coalitie startte en er gebeurde… niets.
Nou ja, niets. Telkens als de economische groei van Duitsland leek mee te vallen, begon de partij weer over belastingverlaging. Maar de crisis woekerde voort, de FDP had geen economische competentie te bieden maar wel een in aller ogen falende minister van Buitenlandse Zaken Westerwelle. Toch maar beter wanneer hij geen partijleider meer was?
Er volgde een pijnlijke rokade. Philipp Rösler werd partijleider en vice-kanselier en nam, als gestudeerd arts, ook maar meteen de ministerspost voor Economische Zaken over. En er gebeurde… niets. Het enige was dat men in politieke kringen blij was dat die opschepper Westerwelle was vervangen door die o zo aardige, 38-jarige geadopteerde Vietnamees.
Ondertussen blunderden zijn partijgenoten erop los. Prominent europarlementariër Sylvana Koch-Mehrin verloor haar doctorstitel vanwege plagiaat en verscheen sindsdien niet meer op haar werk. FDP-staatssecretaris Cornelia Pieper bruuskeerde een delegatie Namibiërs die in Duitsland kwam praten over de genocide door de Duitsers. Ze werd weggehoond. Rösler zelf opende een stropdassenwinkel.
Dat ging zelfs boulevardblad Bild te ver. Heeft die man in deze tijden van crisis niets beters te doen dan bevriende middenstanders te promoten? Maar het was een vooruitziende daad van Rösler. Na het onvermijdelijke verdwijnen van de FDP uit het politieke landschap, wacht hem een mooie toekomst in de Duitse middenstandsvereniging.