Het gaat best goed met de integratie

Veertien jaar geleden, in 1996, wijdde De Groene Amsterdammer een heel nummer aan de multiculturele samenleving. Op het omslag stond een lachende, koffiebruine dame, even exotisch als hip gekleed. De covertekst luidde: ‘De triomf van de multiculturele samenleving’.

Met de wetenschap van nu, na Paul Scheffer, Pim Fortuyn en Geert Wilders, oogt het nummer als een typisch staaltje van soft, politiek correct multiculti-idealisme. Maar als je in de special bladert, zie je al snel dat het uitroepen van de triomf toen al een provocatie was.
In 1989 had de WRR een rapport over het minderhedenbeleid gepubliceerd. De conclusie van de Raad loog er niet om: het minderhedenbeleid was mislukt, allochtonen waren bovenmatig werkloos en op school presteerden ze slecht. De Rushdie-affaire had de goodwill jegens de islam onder druk gezet. En begin jaren negentig kwam Bolkestein met zijn speech in Luzern, waarin hij stelde dat de christelijk-joods-humanistische cultuur beter is dan de islamitische en dat het tijd was daar politieke lessen uit te trekken. De Groene wuifde de problemen niet weg, maar constateerde ook positieve ontwikkelingen.
Sinds 2000 lijkt iedereen het eens te zijn over de falende integratie van ‘nieuwe Nederlanders’ en het gevaar van de islam. Het publieke debat concentreert zich op het slechte nieuws - K-Marokkaantjes, schooluitval, gedwongen huwelijken, eerwraak, boerka’s, terrorisme - en lijkt vooral te gaan over de vraag of de situatie nu zwart of inktzwart is.
Maar is er werkelijk geen goed nieuws over de multiculturele samenleving? Geïnspireerd door Hoezo mislukt?, het boek van Frans Verhagen dat volgende week verschijnt, kijken wij in deze nieuwe special naar de nuchtere feiten en cijfers over de integratie van de Nederlandse allochtonen. We hebben er de nodige rapporten op nageslagen en laten wetenschappers aan het woord. Tegenover de pessimistische stellingnamen op de opiniepagina’s van de kranten presenteren we zo veel mogelijk feiten. Niet dat er geen problemen zijn - de jeugdcriminaliteit, schooluitval, werkloosheid - maar de allochtonen van de tweede generatie, hier geboren en getogen, doen het veel beter dan men denkt. Ze spreken gewoon Nederlands, boeken successen in het onderwijs en denken en handelen steeds meer volgens het Nederlandse gemiddelde. Triomf? Dat woord zullen we niet snel meer in de mond nemen. Maar het gaat best goed met de integratie.