Het gooi beeft voor paars

Weet u, waarde informateur Kok, waar ook het een en ander te halen valt? In Hilversum. Het was wijlen Nico Scheepmaker die de Nederlandse televisie ‘de beste ter wereld’ vond, maar de man had een zeer mild karakter, zodat op deze uitspraak nogal wat af te dingen valt.

Het andere extreme uiterste wordt gevormd door het genre Hilversumhaters, dat slechts door een rode waas naar het vaderlandse programma-aanbod kijkt. Het is lang niet allemaal slecht… al valt niet gemakkelijk te bedenken wat er allemaal zo goed is. De meeste actualiteitenrubrieken, misschien. En Nova, afhankelijk van de presentator/trice. En Den Haag Vandaag, een in alle opzichten excellente rubriek.
Het enige wat deugt is, paradoxaal genoeg, het Bestel, althans de structuur van het bestel, omdat het ruimte laat voor dat zooitje ongeregeld van de VPRO - en aan creatieve splinters als de Ikon of de Humanistische Omroeporganisatie.
Het probleem van de publieke omroep is dat zij voor drie kwart programma’s vervaardigt waar niemand op zit te wachten, in die zin dat men qua onbekommerd amusement inmiddels rijkelijk wordt bediend door de commerciele filialen van Het Gooi. Of zoals de econoom Hugo Keuzekamp het onlangs schreef op de opiniepagina van Het Parool: ‘Het is mij een raadsel waarom quizzen en sportprogramma’s met belastinggeld (de omroepbijdrage) verzorgd moeten worden, terwijl een commerciele omroep dat net zo goed of zelfs beter kan.’
Zo raadselachtig is dit echter niet. Men leze de verzuchting van John Jansen van Galen, op diezelfde opiniepagina: 'Hoe lang blijft het politiek kartel van PvdA en CDA Hilversum beschermen als een reservaat van de verzuiling? Het is Endemol troef op alle netten, maar in Den Haag hebben ze het ernstig over de identiteit van de publieke omroepen.’
Het is Hilversum e`n Den Haag op zijn onsympathiekst, Haagse politici die als pure zetbazen fungeren van hun Gooise (Van Dam, Braks, Van der Louw, Wallis de Vries) geestverwanten. Zij sluizen kapitale bedragen aan omroepbijdragen door die vervolgens slecht of oneigenlijk worden besteed. Er is sprake van een Algemene Omroepreserve van ruim driehonderd miljoen terwijl bovendien ettelijke miljoenen zijn gestoken in obligaties en pensioenfondsen, wat weinig van doen heeft met de cultuurdragende taak van de publieke omroep.
Sterker nog: de schaarse keren dat er via Hilversum eens een toneelstuk te zien of een concert te beluisteren valt, wordt er meteen een beroep gedaan op het Stimuleringsfonds Culturele Omroepbijdragen, een noodgreep van de toenmalige minister van WVC, Brinkman, die gelukkig ook niet alles heeft fout gedaan.
Het is ondenkbaar dat het CDA, als regeringspartij, zal toestaan dat de geestverwanten bij KRO en NCRV ook maar een stuiver worden gekort. Anders dan de Partij van de Arbeid, waar ongetwijfeld nog steeds warme gevoelens voor de vrienden van de Vara bestaan, maar die onder druk van de partners in spe (D66 en VVD) ongetwijfeld tot een minder protectionistische politiek zal zijn te bewegen. Het pleit voor paars, hoe weinig het de dames en heren aan de Heuvellaan en de ’s-Gravelandseweg ook zal bevallen.