Het joodse blaadje (2)

Het artikel ‘Het joodse blaadje’ doet Tamarah Benima onrecht aan. Sinds haar aantreden bij het NIW was er geen manipulatie meer van bestuurders in joods Nederland door de redactie van ‘het joodse blaadje’. Zij was niet uit op rellen, maar op evenwichtige berichtgeving.

Liberaal en orthodox kregen beiden een plek in het NIW, net zoals de verschillende facetten van de Israelische politiek aan de orde kwamen. De jongeren mochten ook weer gehoord worden. Daarnaast introduceerde zij nieuws in het Hebreeuws bij het NIW, een grote verdienste voor Israeli’s en voor Hollanders - beiden konden elkaars taal leren. Het citaat: ‘Het is vooral aan Benima’s NIW te danken dat er in de joodse gemeenschap zoveel onderlinge haat bestaat’, is voor rekening van een van de tegenstanders van Tamarah, die zich te kijk gesteld voelde. Het is zeker niet Benima’s schuld dat er zoveel verschillen van mening bestaan. Het is heel moeilijk om iedereen in joods Nederland tevreden te stellen, daarvoor zijn de meningen te uiteenlopend. Er is altijd wel iemand beledigd of ontevreden. Maar dit is niet toe te schrijven aan het NIW of aan het geschrijf van Benima.