Simek achter de webcam

‘Het leven is een doel op zich’

Martin meent eisen te mogen stellen. Zo ook deze keer: ‘Een interview over mijn jeugd? Dan wel door twee jonge mensen, jonger dan 23. Een jongen en een meisje. En via de webcam!’

Jongen: Dag meneer Simek, hoe gaat het met u?
S: Wat kan jou dat schelen. Jij hebt nog wat beters te doen dan met een oude man praten. Mijn complimenten overigens: je ziet er goed uit en je kijkt goed uit je ogen.
Bedankt dat u wilt meewerken. Wat deed u zoal de hele dag, toen u 22 was zoals ik?
S: Nederland ontdekken. Liefst door met meisjes, vrouwen eigenlijk, om te gaan. Pas op mijn 25ste had ik mijn eerste omgang met een meisje dat jonger was dan ik. Vrouwen waren mijn thuis vanaf dat ik op mijn negentiende naar Nederland was gekomen. Ze waren altijd zo'n vijf tot negen jaar ouder dan ik.
Hebt u veel vrouwen gehad?
S: Ik had altijd verhoudingen, geen one-night stands. Zoals ik al zei: vrouwen waren mijn thuis, geen hotel. Het was veel meer dan vrijen.
Waarom waren ze allemaal ouder?
S: Ouder en getrouwd. Ze hebben me de weg gewezen in een maatschappij die nieuw voor me was. Hun mannen hadden belangrijke banen, zij zelf soms ook. Zo kreeg ik de kans om achter de façade van een voor mij nieuwe wereld te kijken. Ik op mijn beurt had iets onbedoeld exotisch te bieden, een Raspoetin die door het IJzeren Gordijn was gebroken. Zij zagen in mij de vrijheid die ze gedachteloos hadden opgegeven. In de jaren zeventig trouwden de mensen eerder en vanzelfsprekender dan nu.
Had u meerdere verhoudingen tegelijk?
S: Natuurlijk. Zij toch ook. Het was een eerlijke ruil met heel veel liefde en zonder toekomstplannen.
Had u ook vrienden?
S: Eén van een paar jaar ouder. En drie, vier van vijftien tot dertig jaar ouder. Leeftijdgenoten nam ik niet echt serieus. Ze hadden nauwelijks wat meegemaakt. Ik ging hooguit met ze tennissen.
Wanneer is uw jeugd eigenlijk begonnen?
S: Op mijn vijftiende, zestiende in Praag. Jeugdig ben je als je speels en nieuwsgierig bent, maar de kindertijd telt niet mee. Er moet belangstelling voor meisjes bij komen, en dat gebeurde godzijdank.
Hoe bedoelt u ‘godzijdank’?
S: Omdat ik een mooi jongetje was met lange benen en onder mijn tennisshirt tekenden zich vanaf een zeker moment twee opgezwollen tepels af. Toen een dame op de tennisclub zei: 'Goh, Martin, wat heb je toch prachtige vrouwenbenen zonder één haartje!’ ging ik door de grond. Ik zou toch geen vrouw worden!?
Alles wat een begin heeft, heeft ook een einde. Duurt uw jeugd nog voort?
S: Je jeugd is over als jonge vrouwen interesse in je verliezen. Al zien ze je sex-appeal nog wel, ze kunnen je makkelijk weerstaan. En oprecht, ik begrijp het. Ik zou het ze ook afraden. Maar het feit dat ik die moeite niet hoef te nemen, steekt me wel.
Want?
S: Want ik zie veel beter dan ooit de kwaliteiten van de vrouw. En ik zou ook veel beter dan ooit in staat zijn om een vrouw zich een vrouw te laten voelen. Maar al die ervaring is voor niets. Het
is nu aan jou, hoezeer je ook waarschijnlijk met jezelf en niet met hen bezig bent. Voel je niet aangesproken als het niet op jou slaat. Misschien ben je een uitzonderlijke jongeman die zijn ego al op zijn 22ste opzij heeft gezet.
Hoe is het met uw idealen? Zijn ze in de loop van de tijd veranderd?
S: Idealen, daar ben ik niet van. Het communisme is ooit ook als ideaal begonnen. Ik houd van open, authentieke, spontane, vrije mensen die iedere situatie als nieuw beoordelen en niet vanuit een ideaal of vanuit het verleden.
Jonge vrouwen laten u nu links liggen. Maar bént u nu nog jong of niet?
S: Natuurlijk ben ik hartstikke jong. Alleen heel vroeger was ik het 24 uur per dag, zelfs in mijn slaap. Nu nog maar tussen de zes à acht uur per etmaal.
Hoe lang wilt u leven?
S: Tot ik een half uurtje per dag nog jong kan zijn. Hoewel… vijf minuten kunnen ook prachtig zijn. Jeugd is fantastisch.
Wat zou u jonge mensen nog meer willen zeggen?
S: Luister naar je hart. Leef! Calculeer niet. Koop geen auto als je je moet afvragen hoeveel de benzine kost. Fiets dan liever. Investeer in jezelf, niet in een huis. Geef al je liefde weg, zodat je met liefde kunt blijven volstromen. Het leven heeft geen doel, het is een doel op zich.

Meisje: Meneer Simek, ziet u mij? Ik zie u goed.
S: Ik zie u heel vaag. Zou u zichzelf willen beschrijven? Hoe ziet u eruit?
Dat vind ik moeilijk.
S: Ik zal u helpen. U bent een prachtige vrouw en u kleedt zich zo dat u dat wilt laten zien. Durf het dan dus ook te zeggen. Valse bescheidenheid staat niemand.
Goed meneer Simek. Ik zal het onthouden.
S: Dat is een opmerking waarmee u afstand van mij houdt. Dat pik ik niet. Zeg: waar bemoeit u zich mee? Of: bedankt.
Het tweede dan: bedankt.
S: Als ik jouw leeftijd had, had ik de voorkeur gegeven aan een vrouw die zegt: waar bemoei je je mee? Maar goed, ga je gang, de regie is aan u.
Waarom wilde u me niet ontmoeten? Alleen via de webcam?
S: Omdat ik had gehoord dat u bijzonder mooi bent en niet wilde riskeren op slag onnozel te worden.
Wordt u dommer in het gezelschap van een vrouw?
S: Beleefder, dommer of geïrriteerd.
Wanneer raakt u geïrriteerd?
S: Als ik met een vrouw te maken krijg die doet alsof ze niets geeft om haar uiterlijk, maar tegelijkertijd jaloers is op jonge en mooie vrouwen.
Meisje: Hoe jong bent u, meneer Simek?
S: Zo jong als u wilt, zolang u rekening houdt met mijn 63 jaar.
Kunt u een vrouw van mijn leeftijd serieus nemen?
S: Er zit niets anders op. Om met u te dollen zou ik een stuk jonger moeten zijn.
Vindt u het jammer dat u niet jonger bent?
S: Niet altijd, maar nu wel.
Wat zouden we nu doen, als u jonger was?
S: Dan was het open.
Is dat wat u mist?
S: Schaakt u?
Een beetje.
S: Het leven blijft ook als je ouder wordt een spel, maar met steeds minder stukken op je schaakbord. Op het laatst heb je nog maar tussen een paar zetten te kiezen.
Het leven is dus een spel met dodelijke afloop.
S: Winnen bestaat niet, geluk wel.
Wat is geluk voor u?
S: Opgaan in het leven, opgaan in het spel, maar niet vanaf de tribune.
Wordt dat moeilijker, opgaan in het leven, naarmate het einde nadert?
S: Het is de enige redding, opgaan in het spel. Maar niet in spelletjes. Pleziertjes worden banaal, doelen lachwekkend. Het is alleen het moment dat nog telt, daarin schuilt het eeuwige leven. Dan bestaat de tijd niet, ook niet de tijd die dringt.
Een soort doorlopend orgasme?
S: Dat is de enige dood die wij bij leven leren kennen, een orgasme. Dank u wel dat u het woord in de mond hebt genomen.
Zou u met mij, als u mij beter leerde kennen en ik u ook van binnen beviel, naar bed willen?
S: Misschien willen, maar niet durven. Ik ben onaanbiedbaar, zei Ramses Shaffy ooit tegen me in een televisie-interview. Ik wuifde dat toen weg. Vandaag begrijp ik het. Als hoofdrolspeler in het liefdesspel zou ik te veel onder druk staan. Voor de rol van de regisseur heb ik daarentegen eindelijk alle rust.
Maar dat vinden wij helemaal niet leuk, om geregisseerd te worden.
S: Nog lang voor u geboren was, won One Flew over the Cuckoo’s Nest van mijn landgenoot Milos Forman alle Oscars die er maar waren. De hoofdrolspeler Jack Nicholson wilde zich aanvankelijk niet overgeven aan Milos Forman. Uiteindelijk heeft Forman hem ervan overtuigd dat ze alle scènes die Nicholson maar wilde op twee manieren zouden draaien. Eén keer volgens de regisseur, en één keer volgens Nicholson. Uiteindelijk bleken ze allebei hetzelfde aantal keren gelijk te hebben. Aan dat soort samenwerking denk ik. Ik had het niet over het africhten van een hond. Je beurt om beurt weten over te geven is ongeveer de definitie van de ideale verhouding.
Is hoofdrolspeler en regisseur zijn het verschil tussen Martin Simek als jongen en als oude man?
S: Een van de verschillen. Maar de Martin Simek van middelbare leeftijd zit er helaas niet meer in. Dat was een mooie tijd.
Wat zou u anders doen als u nog eens twintig was?
S: Iedereen ten dans vragen. Net zo lang tot ik zou leren dansen.
Dank u wel voor een openhartig gesprek.
S: Dat is wat me rest.