Politiek sonnet

Het lijsttrekkersdebat

Er is een taal en die heet «politiek».

Men spreekt hem bij voorkeur door elkaar heen.

Het doel: wees zo beleefd moog’lijk gemeen

en maak de ander zo snel moog’lijk ziek.

De taal kent een vreemde grammatica:

een woord mag nimmer echt iets betekenen,

anders gaan anderen daar op rekenen.

Politiek: hoerige cosmetica.

Scherpte: een botte bijl. Belofte: schuld

die nooit wordt ingelost. Kritiek: verhult

wat je zelf niet kunt. Tegenstander: rund.

Het debat is: onbegrijpelijk wezen

en mikken op elkaars achillespezen

plus een leegte na een dubbele punt.