Telkenjare krijgen de armen voorgehouden dat een baan de beste remedie is tegen armoede. En dat ze voor het overige een beroep kunnen doen op de bijzondere bijstand. Het effect van dit beleid is inmiddels gemeten. Maar liefst 44.000 uitkeringsontvangers met een minimaal inkomen togen de afgelopen jaren aan het werk. Maar niet meer dan 8000 van hen raakten daardoor uit de armoede.
Per saldo nam daardoor het totale aantal armen de afgelopen jaren toe. Ziehier de nationale patstelling: de uitkeringen mogen niet omhoog want dat kost banen, maar de banen die er zijn helpen de mensen niet uit de armoede.
De gang van zaken van de afgelopen jaren maakt duidelijk dat het de hoogste tijd is iets aan de inkomens te doen. Desondanks zal de gelegenheidscoalitie haar voorstel zien stranden. De PvdA zal het laten bij vrome woorden en een extra bijdrage aan de pot bijzondere bijstand. Het sociaal tekort van Paars groeit.