Het product dier

Het dier is in de geciviliseerde westerse wereld een product geworden. Dieren worden gevoed met industriële producten in plaats van natuurlijk voedsel, terwijl de dieren op hun beurt eveneens als producten aan het productieproces ondergeschikt zijn gemaakt.

De golf van gekke koeien, zieke varkens en giftige kippen lijkt vooralsnog niet aan dit productieproces te kunnen tornen. De ‘incidenten’ in de laatste drie jaar worden geobserveerd, bestudeerd en naast ons neergelegd. De laatste weken is er echter toch een nieuwe dimensie aan de publiciteit rond de landbouwescapades toegevoegd. De mens heeft het dier 'gekannibaliseerd’ door de dieren de eigen (zieke!) soortgenoten te voeren, verwerkt in vervuild vet. Vader en zoon Verkest hebben erkend dat in hun vetsmelterij dierlijke met industriële olie vermengd is en dat het mengsel is geleverd aan bedrijven die er varkens- en kippenvoer van maakten. Het blijkt trouwens de normaalste zaak van de wereld te zijn dat vetverwerkingsbedrijven winst maken door oud frituurvet van fastfoodketens te vermengen met destructievet en technische vetten. Het wordt pas een probleem als dit mengproduct in de voedselketen belandt. Er moeten controles komen. Op nationaal of op Europees niveau? De demissionaire Belgische premier Dehaene heeft in eigen land opgeroepen tot een parlementaire onderzoekscommissie inzake de dioxine-affaire. Ondertussen lijkt Europa echter alleen maar achter de feiten aan te lopen door producten uit de handel te nemen die mogelijk al wekenlang besmet lagen te zijn - en waarvan een deel waarschijnlijk al geconsumeerd is. De grensoverschrijdende voedselellende is nu echt iets om Europees aan te pakken. Waarom lukt dit dan niet? Volgens Maartje van Putten, jarenlang europarlementariër geweest op het gebied van consumentenzaken en milieu, wordt men pas wakker 'als er maar genoeg eieren en gifkippen voor de deur liggen’. Zelf heeft ze de voedselproblematiek als thema aangedragen voor haar partij (PvdA) bij de Europese verkiezingen, maar daar kreeg zij geen gehoor. Nu lijken de europarlementariërs Hanja Maij-Weggen en Daniel Cohn-Bendit met deze ideeën weg te lopen. Maar nog steeds lijkt er weinig te gebeuren in Europa. Op papier ja, maar in praktijk… Oktober vorig jaar startte een Europese campagne over voedselveiligheid, met het doel de consument beter te informeren. De motor achter de campagne was Emma Bonino, de huidige voorzitter van de commissie voor onder meer consumentenbelangen en scheidend eurocommissaris. Zij benadrukte destijds dat 'de consument een fundamenteel recht heeft op veilig voedsel, en dat ze alles in het werk zou stellen om hiervoor te zorgen’. Maar met de komst van de gifkippen heeft ze er kennelijk genoeg van.