Het Tibetaanse volk bestaat niet

Peking - Hommeles bij het dagblad van Qiqihar. Er gaan koppen rollen. ‘Niet bepaald onterecht’, zegt een opgewonden redacteur die zelf buiten schot denkt te zullen blijven. 'Want een dergelijke kolossale blunder hebben we nog nooit gemaakt. Onverkochte kranten worden ogenblikkelijk teruggehaald en er woedt op dit moment een verhitte discussie of de redactie zich publiekelijk zal moeten excuseren. Het is alleen de vraag of het handig is daarmee onwetende lezers alsnog op die fout te wijzen.’
En wat is dan wel de onvergeeflijke journalistieke zonde die werd begaan in deze slaperige stad in het uiterste noorden van het land? Voor de oppervlakkige lezer is die niet gemakkelijk op te diepen. De redacteur moet doorbladeren naar pagina 8 en er de vinger op leggen. Bij een voor Chinese begrippen dertien-in-een-dozijn-foto van een stoet feestelijk uitgedoste Tibetanen staat als simpel onderschrift: 'Het Tibetaanse volk verwelkomt hartelijk de Chinese delegatie.’ Daarmee is het leed geschied, de krant geeft Tibet impliciet haar onafhankelijkheid. Zeker de plaatsvervangend hoofdredacteur zal met schande overladen het veld moeten ruimen. Een lokaal comité van de communistische partij zoekt ijverig naar overige verantwoordelijken. 'Als we hadden geschreven “de Pekingse delegatie” of “delegatie van de centrale regering” dan was er uiteraard niets aan de hand’, aldus de redacteur. 'Maar we zijn een goede partijkrant en dergelijke fouten kunnen nu eenmaal niet worden getolereerd.’ Dat er achter zijn gezagsgetrouwheid andere motieven schuilgaan wil hij na wat nadenken wel toegeven. 'Ontslagen leveren uiteraard ruimte op binnen de gelederen en dat zorgt voor de nodige doorstroming. Voor velen nog niet zo slecht.’