Opheffer

Het V-teken

De familie Kr. Ik was verleden week bij ze op bezoek en ik ga ze nu beschrijven. De familie bestaat uit Wim Kr. en zijn vrouw Ingrid. Ze zijn beiden 43 jaar. Geen kinderen. Wim heeft op de LPF gestemd omdat volgens hem Pim Fortuyn de waarheid zei over buitenlanders. Wim zegt geen racist te zijn — net als Pim — maar vindt het «bedreigend» (dat woord gebruikt hij vaak) dat straks meer dan vijftig procent van de bevolking in Amsterdam van de islam is. Hij vindt de islam eng. Hij vindt de Marokkanen ook eng, want hij heeft niet de indruk dat ze hier een goede opleiding genieten. Dus denken volgens hem de Marokkanen nog net zo als in het Rifgebergte waar ze vandaan komen. En dat is een onontwikkeld gebied waar meer dan negentig procent van de bevolking analfabeet is. Zijn persoonlijke leus is: alle Marokkanen verplicht mavo.

Wim is onderwijzer. Wim zegt bij herhaling dat wij, journalisten, niet weten wat er werkelijk in de stad aan de hand is. Namelijk: dat zij (allochtonen, maar vermoedelijk bedoelt hij alleen Marokkanen) ons meer haten dan wij hen. Hij haat ze niet, zegt hij, hij verwijt ze dingen, zoals geen onderwijs, zich niet willen aanpassen aan onze waarden en normen en een niet-kritische houding ten aanzien van henzelf en Nederland.

Ingrid heeft SP gestemd. Noemt zich «heel links» en definieert dat aldus: «Links is solidair zijn met minderheden en goede basisvoorzieningen voor iedereen.» Ingrid deelt de analyse van haar man over allochtonen. Ook zij zegt: «Jullie (journalisten — oph) zien niet wat er werkelijk gebeurt.» Volgens haar is alles te wijten aan gebrek aan opleiding en kennis. «Wie gebrek aan kennis heeft, heeft ook een gebrek aan keuzemogelijkheden, of maakt de verkeerde keuze.» Zij ziet dat Marokkaanse jongens veel geld hebben, maar geen verstand. Zij begrijpt dat niet. Ze weet niet hoe die jongens aan dat geld komen en vermoedt misdaad. Ook Ingrid zegt bij herhaling dat zij niet discrimineert, al zegt zij wel: «Ik discrimineer wel mensen die onderwijs dat ze wordt aangeboden weigeren.»

Zij zegt bang te zijn voor Marokkanen als zij alleen op straat is. Zij is al eens beroofd. Discrimineren op kleur vindt zij dom. Zij stemde op de SP omdat volgens haar daar mensen zitten die het hart op de juiste plaats hebben. Fortuyn vond zij een fenomeen, maar erg rechts. Rechts vindt zij als iedereen maar voor zichzelf moet opkomen en zijn eigen broek moet ophouden. Ingrid: «De een is nou eenmaal intelligenter dan de ander. Dus de een kan beter zijn eigen broek ophouden. Je moet altijd zorgen dat niemand zich zorgen hoeft te maken. De overheid moet daar een grote rol in spelen.» Eigenlijk begrijpt zij rechts niet. Ze begrijpt wel dat haar man op de LPF heeft gestemd. Ze begrijpt ook dat iedereen een verband legde tussen Fortuyn en Le Pen al was dat verband er niet. Ingrid: «Je kunt tussen alles wel een verband leggen. Het gaat erom wat dat verband verheldert.» Ingrid is kleuterleidster.

Wim en Ingrid vinden het eigenlijk heel erg dat het CDA zo gewonnen heeft. Ze zouden graag een combinatie zien van LPF, PvdA, SP en GroenLinks, maar ze begrijpen dat dat niet kan.

Beiden vinden «onderwijs, onderwijs, onderwijs» het belangrijkste onderwerp. Goed onderwijs voorkomt agressie. Wim: «Ik maak tegen de kinderen vaak het V-teken met mijn vingers en dan zeg ik: hier gaat het om: Vrede en Veiligheid.»

«Vriendschap en vertrouwen», zegt Ingrid.

Wim en Ingrid zijn heel aardige mensen bij wie geen kwaad bloed zit.