Historisch Archief belicht:

Het verraad der vlaggen

Diepe verachting voelde Menno ter Braak bij het zien van de ‘vriendelijke, keurige vlaggen’ in de straten van Den Haag. Met het verdrag van München had de Britse premier Chamberlain naar eigen zeggen de vrede veiliggesteld. De prijs was hoog: Hitler mocht het tot Tsjecho-Slowakije behorende Sudetenland annexeren.

‘Het verraad der vlaggen’, heet Ter Braaks bittere aanklacht, verschenen in De Groene van 8 oktober 1938. Het ging de schrijver en oprichter van het “Comité van Waakzaamheid tegen het nationaal-socialisme” dit keer niet zozeer om Hitler en de nazi’s; daar had hij toch al geen enkele achting voor. Zijn woede richtte zich op de brave Nederlanders die de vlag uithingen vanwege “München”. En op de dame uit Barneveld die Chamberlain uit dank lekkere eitjes stuurde.

‘Het Nederlandsche volk (of liever een deel ervan, gelukkig) vlagde, omdat men in München op geruischlooze wijze een andere kleine natie, Tsjecho-Slowakije, den nek om had gedraaid. (…) Die vlaggen spreken van verraad en instinctloosheid; zij spreken van een democratie, die zich verheugt over een moreele nederlaag der democratie.’

‘De vrede is uitgebroken’, hoorde Ter Braak iemand zeggen, om er direct zelf aan toe te voegen: ‘Hij heeft gelijk: de verraden Tsjechen zullen het dezer dagen merken.’

Lees het artikel ‘Het verraad der vlaggen’ in het historisch archief van De Groene Amsterdammer.