Het zitvlees van minister jorritsma

Oud-minister De Boer van Milieubeheer voelde zich ‘niet meer geloofwaardig’ genoeg om in een nieuw kabinet plaats te nemen. Voor ‘de zoveelste keer’ kreeg de PvdA-minister naar later bleek rammelende cijfers voorgeschoteld over de geluidsoverlast die werd veroorzaakt door de groei van Schiphol. De cijfers die zij samen met haar collega Jorritsma van Verkeer en Waterstaat in de Tweede Kamer verdedigde, waren haar door de Rijksluchtvaartdienst en het Nationaal Lucht- en Ruimtevaartlaboratorium aangedragen. Ze gaven een té rooskleurig beeld.

Andermaal is hiermee duidelijk geworden hoe zwaar de stem van de Schiphollobby in de afgelopen kabinetsperiode was. De openbaringen van minister De Boer laten zien hoe vleugellam de uitvoering van het milieubeleid van Paars I was. Dat minister De Boer hierover nu pas naar buiten treedt, komt haar eigen geloofwaardigheid als kamerlid, maar vooral ook de geloofwaardigheid van vice-premier Annemarie Jorritsma niet ten goede. In juni wisten beide bewindslieden immers al dat de cijfers niet klopten.
De Boer reageerde toen slechts door zich niet langer beschikbaar te stellen voor een nieuwe periode op Vrom - een lege mededeling omdat de toenmalige PvdA-fractievoorzitter Wallage al had aangegeven dat PvdA-ministers na de formatie sowieso van departement moesten veranderen. Jorritsma heeft helemaal niet op het onthulde bedrog gereageerd en is gewoon in het nieuwe kabinet-Kok teruggekeerd.
De Tweede-Kamerfractie van GroenLinks heeft inmiddels om opheldering gevraagd. Niet alleen moeten de ware cijfers over Schiphol eindelijk eens boven water komen, ook het tanende belang en de tanende invloed van het parlement zouden ter sprake gebracht moeten worden. Als een (demissionair) minister die verkeerde cijfers verdedigt kan aanblijven, wat heeft de Kamer dan eigenlijk nog te vertellen?