Perec at: koude komkommersoep, cervelaatworst, blini’s, rog, pommes dauphines, pommes boulangères, pommes souffleés, fettucine met room, macaroni met kaas, rigatoni, ravioli, mesclun-salade, Treviso-salade, Brie, Cabécou, Siciliaanse en Sardijnse kaas, Munster, aardbeien, gevulde dadel, geflambeerde bananen, vijgen in siroop, appeltaart, îles flottantes, vatrushka, tarte Tatin, galette des rois en een Russische salade. Natuurlijk ook zuurkool en varkenspoten, pot-au-feu en boeuf gros sel, gigots, tajine, pan bagnat, moulakhia, confit, eieren op zestien verschillende manieren. Een dergelijke lijst is eigenlijk pas werkelijk leuk als hij volledig is. Daar is meer ruimte voor nodig. In een Perec-special bijvoorbeeld.
Iets anders van hetzelfde. Ik had wel eens een boodschap te doen in de Bachstraat, niet ver van de Beethovenstraat. Voor wie de straat niet kent: alle huizen zijn er hetzelfde. Dat vond de architect wel zo makkelijk.
In het huis dat het doel van mijn tocht was woonde ook een jongeman. Wat hij uitvoerde aan werk of studie werd ik nooit gewaar. Wat mij wel werd verteld was dat hij elke dag hetzelfde at. Een tot aanvaardbare zachtheid gekookte hoeveelheid gedroogde spaghetti met daarover heen de verwarmde inhoud van een fles tomatensaus. Elke dag. Hoe zou zo iemand eruitzien. Toch zeker niet hetzelfde als ieder ander die je kent.
Ik had wel eens met hem willen praten. Over spaghetti en tomatensaus.