Hier waak ik

New York - Even wat opbeurend nieuws: BP’s olieplatform Deepwater Horizon is slechts een van de vierduizend faciliteiten waarop de Minerals Management Service (MMS) toezicht houdt. Dat doet deze Amerikaanse overheidsdienst met zestig inspecteurs. Die zijn niet helemaal gelijk verdeeld: aan de westkust van de Verenigde Staten heeft de MMS tien inspecteurs voor 23 faciliteiten.
Dat er veel niet in de haak was bij de MMS wisten we natuurlijk al langer. Niet voor niets maakte de regering-Obama vorige maand bekend de dienst op te splitsen, zodat de MMS niet langer meer twee nogal conflicterende taken uitvoert: het innen van de royalty’s voor het boren enerzijds en het reguleren van de industrie anderzijds. Wie verzon ooit deze zo overduidelijk corrumperende structuur voor zo'n belangrijke waakhond, vraagt een naïeve observant zich dan af. Dat was de regering-Reagan in 1982. Clinton en George W. Bush lieten de dienst ongemoeid, ondanks steeds luidere waarschuwingen van de Amerikaanse Rekenkamer dat de MMS veel te weinig royalty’s van de energiesector inde.
Hoe dan ook, de dienst wordt nu eindelijk gereorganiseerd. De nieuwe baas, Michael Bromwich, krijgt onder meer te maken met de volgende problemen: regulatoire afhankelijkheid van de energiesector, een zwalkend personeelsbeleid en lakse rechtshandhaving. Maar er is meer. ‘De grootste uitdaging bij het reorganiseren en hervormen van de MMS ligt in de cultuur - zowel binnen de MMS als binnen de industrie’, zo vertelde Mary Kendall, inspecteur-generaal van Binnenlandse Zaken, afgelopen donderdag in het Huis van Afgevaardigden. Regulering schiet te kort en de dienst leunt voor haar informatie 'zwaar op de rapporten die de industrie opstelt over productie, operaties en royalty’s’, zei Kendall.
Als de MMS al vergrijpen of delicten ontdekte, dan waren de consequenties voor de oliebedrijven wel erg mild. Sinds 1989, zo berichtten de onderzoeksjournalisten van Pro Publica, was de hoogste boete voor het overtreden van veiligheidsvoorschriften die een oliebedrijf aan de MMS betaalde 880.000 dollar - een fooi, afgezet tegen de miljardenwinsten van deze bedrijven. Als uitsmijter noemde Kendall de ethische problemen waarmee de MMS kampt: prostitutie, het accepteren van geschenken, versoepelen van contracten, drugsgebruik en seks met medewerkers van energiebedrijven.
Dit alles in aanmerking nemend is de MMS ook na een grondige reorganisatie niet meteen de effectieve waakhond die de Golf van Mexico al zo lang ontbeert. Na het hervormen van de eigen cultuur is het aan de nieuwe MMS om de cultuur te breken van een industrie die al decennialang gewend lijkt te zijn om vrij ongestoord haar eigen gang te kunnen gaan.