Hij-eruit-of-ik-eruit!

De recensie van Grunbergs Figuranten in NRC Handelsblad was nèt wat minder positief dan elders. De criticus, Hans Goedkoop, sprak weliswaar over ‘een weldoordacht en aardig boek’, intrigerend, vol humor, springerig geschreven en met een eigen timbre. Maar juist dat timbre beviel Goedkoop niet zo erg.

Dat was hem, tegen de achtergrond van de wanhoop van Grunbergs hoofdpersonen, te gedistantieerd. ‘Het gevolg van zijn distantie is dat hij zich buiten de wereld van zijn personages plaatst’, concludeert Goedkoop tot slot. 'Hij noemt hun wanhoop wel, maar maakt die niet meer voelbaar, en zo valt de bodem weg onder zijn humor.Aldus Hans Goedkoop over Arnon Grunberg.

Misschien heeft hij wel ongelijk. Recensenten hebben altijd ongelijk, althans in de ogen van bekritiseerde schrijvers. In elk geval was het een keurig stuk, waarop in alle redelijkheid niets valt aan te merken.
Behalve door Grunberg. Hij heeft zich, blijkt uit de VPRO-gids van deze week, met name gestoten aan die opmerking over zijn bodemloze humor. 'Als er iets bodemloos is op deze wereld, ****** Einde van blok 2 dan is het de domheid van Hans Goedkoop’, zegt hij, want dat is een man die 'noch kan nadenken, noch kan schrijven.’

Grunberg is, zo te zien, beledigd, al spreekt hij zelf vroom over 'een belediging voor de intelligentie van de lezers’. Lezers die het in het vervolg zonder Arnon Grunberg moeten doen, die een rubriek in deze krant heeft. 'Zolang Hans Goedkoop voor deze krant schrijft, zal ik er niet meer voor schrijven. De redactie mag kiezen: Goedkoop of Grunberg.’

Maar dat is krankzinnig! Hij-eruit-of-ik-eruit, enkel en alleen omdat iemand het heeft gewaagd een kritische noot bij een boek te plaatsen! Met argumenten van niks, want hoe aardig ik de boeken van Grunberg ook vind, de kwaliteit van Goedkoops Heijermans-biografie verhoudt zich tot het oeuvre van Grunberg als een hulpkelner te Brooklyn tot de chef-kok van hotel De l'Europe te Amsterdam.

In afwachting van de beslissende keuze van de redactie van NRC Handelsblad heeft Grunberg al zijn afspraken met deze krant geannuleerd. 'Mochten andere kranten of weekbladen geïnteresseerd zijn in mijn medewerking, kunnen ze contact opnemen met mijn uitgeverij.’
Opgepast, collega’s, hij leverde De Groene een paar weken geleden een column vol sleetse dus onpubliceerbare flauwelul, waarvoor hij 'de vriendenprijs van 3500,-’ durfde te vragen.

Hij heeft trouwens wat met geld: vorige week liep hij, andermaal in de VPRO-gids, uitgebreid te zuchten en steunen dat je beter naakt in de Playboy kunt staan dan het boekenweekgeschenk 1998 te schrijven, wat andermaal daverende onzin is, want van het bedrag dat voor zo'n boekje is gereserveerd kunnen drie middenstandgezinnen een vol jaar leven.

Hoe kun je, op die leeftijd, zo'n geldwolf zijn? Met al zijn, ongetwijfeld profitabele succes, hier en in den vreemde? De kleurenbijlage van de New York Times, meldt Grunberg in voornoemde column, heeft een stuk van hem geaccepteerd, en de Süddeutsche Zeitung, 'de beste krant van Duitsland’, heeft zijn Blauwe Maandagen 'ein glänzender Debütroman’ genoemd. Fijn voor Arnon Grunberg, allemaal van harte gegund, maar niettemin, het gaat niet goed met hem.