Crimi-schlemielen

Hilhorst

Mijn autoradio was een onding. Nieuws, filemeldingen en praatprogramma’s lagen steevast inge bed in ruis. Als ik onder een tramleiding doorreed, was zelfs dit abominabele geluid te veel gevraagd. Dan zond het apparaat een geluid uit dat nog het meest leek op het boren van een tandarts. Voor deze kraakkast krijg je op de zwarte markt nooit meer dan vijfentwintig gulden. Toch heeft een junk de moeite genomen het ding uit mijn auto te slopen. Als koene hoofdstad bewoner hoor je me daarover niet klagen. Kleine criminaliteit hoort bij de stad.
Het enige wat ik vraag, is een beetje vakbekwaamheid. Het openbreken van een tien jaar oude auto moet voor een geroutineerde autoradiodief toch een fluitje van een cent zijn? Maar niets van dit alles. De kluns heeft waarschijnlijk eerst geprobeerd om het slot met een schroevendraaier open te breken. Het is hem gelukt het slot te vernielen, maar de deur kreeg hij niet open. Daarna heeft hij de kleine ach ter ruit ingeslagen om tot zijn ontzetting te merken dat hij nog steeds niet bij het knopje van de deur kon. En geloof me, er is geen timmermansoog voor nodig om dat te zien. Om toch binnen te komen heeft hij daarom ook het raam van de voordeur ingeramd. Honderden guldens extra schade alleen omdat die vent zijn vak niet verstaat.
Een vriend van mij heeft voor zulk stuitend gebrek aan professionaliteit een veel hogere prijs moeten betalen. Hij werkte in een winkel toen hij werd overvallen door een nerveuze junk. De man bedreigde hem met een pistool dat hij in de zak van zijn jas verborgen hield. Hij eiste het geld uit de kas. Mijn vriend liet de honderdjes liggen en gaf hem de rest. De overvaller had niets door. Mijn vriend, die nogal eigenwijs is uitgevallen, geloofde daarom ook niet meer dat hij een pistool had. Bij het overhandigen van het geld, greep hij de in de jaszak verstopte hand en werd terstond in zijn buik geschoten. Het duurde een jaar voor hij er weer helemaal bovenop was. Bij een iets professionelere overvaller, die zijn pistool had getoond en al het geld had opgeëist, had hij het niet gewaagd zich te verzetten.
Het is dus tijd voor een groots offensief, niet om de kleine criminaliteit uit te bannen. Dat lukt toch niet, maar om de klungelige, onprofessionele misdadigertjes, de crimi-schlemielen, op te leiden. De mannen op de takelwagen van Parkeerbeheer wringen zo’n smal ijzer tussen raam en deur, en krijgen elke auto zonder noemenswaardige schade open. Dat moeten de junks toch ook onder de knie kunnen krijgen? Nu hoor ik u denken, moet de overheid soms een hogeschool voor de misdaad op gaan zetten? Is het allemaal nog niet gek genoeg in dit land? Maar beste lezer, die universiteit voor de criminaliteit bestaat al. Dat is namelijk de gevangenis. Als ik criminologen mag geloven, zijn vrijheidsstraffen een beroerd middel om mensen op het juiste pad te brengen. In penitentiaire instellingen wordt de socialisatie in het criminele milieu juist versterkt. Maar dat is precies wat ik wil. Autodieven met beroepseer. Autodieven die net werk afleveren uit angst om door collega’s te worden beschimpt. Het past ook helemaal bij de tijdgeest, controle door de sector zelf. Daarom ben ik het voor eerst eens met Telegraaf-lezend Nederland: de gevangenisstraffen moeten omhoog.