Uit het Historisch Archief

Honderd jaar geleden: Trekhonden

Het Belgische leger had honderd jaar geleden een primeur. Dé oplossing was gevonden voor het verplaatsen van zwaar gevechtsgeschut in oorlogssituaties. Waarom zou je zelf al dat zware werk doen, als je hier ook honden voor kon inzetten?

Medium afbeelding 3

‘In België heeft men een uitvinding gedaan, die voor hondenvrienden en -vriendinnen geen blijde tijding zal zijn. Twee officieren van het Belgische leger hebben namelijk een kleine mitrailleuse uitgevonden, die op een zeer licht affuit geplaatst word, dat rust op twee fietswielen met luchtbanden, getrokken door twee groote sterke honden’, zo meldt De Amsterdammer op 25 februari 1912.

Begin twintigste eeuw deed de Belgische regering de nodige aankopen om het nationale leger te versterken. De spanningen liepen inmiddels al op in Europa en België had sinds 1908 met Belgisch Congo ook een nationale kolonie te verdedigen. Pas na de aanschaf van tientallen mitrailleurs kwam de vraag hoe deze wapens van tientallen kilo’s moeiteloos verplaatst moesten worden.

Luitenant Van de Putte kwam met de oplossing om honden voor het karretje te spannen. Paarden werden als vervoermiddel altijd logischer geacht, maar uit tests bleek het inzetten van honden superieur te zijn. ‘Door de Belgische Regeering zijn een aantal volbloed Mastiffs aangekocht, die het nieuwe kanon op het oorlogspad zullen voeren. Het zonderlinge spannetje ziet er werkelijk keurig uit, en er wordt van de nieuwe inventie veel heil verwacht in heuvelachtige streken of in laag bergland, gelijk de Ardennen.’

Dat de trekhonden daadwerkelijk in oorlogssituaties werden ingezet, meldt De Amsterdammer tweeënhalf jaar later na het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog. In de editie van 30 augustus 1914geeft A. de Widenrade de uiteenzetting ‘Wat is een Leger’ en hierin wordt ook de rol van trekhonden bij het verplaatsen van mitrailleurs naar de frontlinie aangeduid. La guerre pour la civilisation zorgde voor een grote afname van dit ras en de toenemende mechanisatie zorgde ervoor dat de hond op den duur werkloos werd, en zelfs uitstierf.

De Belgische Mastiff is echter aan een tweede leven begonnen in zijn thuisland, want in 2006 is er een ‘vereniging zonder winstoogmerk’ opgericht om het hondenras te herintroduceren. Aangezien de Trekhondenwet al enkele decennia in zowel België als Nederland niet meer van kracht is, kan de Mastiff 2.0 honderd jaar later alsnog van zijn pensioen genieten.