Dry Cleaning © Dry Cleaning

In Strong Feeling lijkt Florence Shaw opeens te zeggen ‘I’ve been thinking about eating that hot dog for hours’. Maar wat zegt ze nou écht? Terug scrollen naar het begin van de zin levert dezelfde conclusie op. Ze zegt het echt. Zégt ja, want zingen doet Shaw nauwelijks. Ze haalt niet uit, ze moduleert niet, zet niet aan. Ze práát haar teksten, recht vooruit en onderkoeld. Als omschrijving op papier klinkt dat vlak en niet al te spannend, maar te midden van de muziek van haar band Dry Cleaning is het effect dat ze juist wél de aandacht opeist en vasthoudt, juist omdat er om haar stem heen van alles gebeurt, en bij nadere beluistering pas opvalt wat Shaw soms doet om die aandacht vast te houden: ze speelt met de klemtoon.

De postrock van Dry Cleaning heeft diezelfde staccato onverstoorbaarheid als Shaws stem. De band uit het zuiden van Londen kent hoorbaar zijn klassiekers van Joy Division en New Order, maar ook van The Smiths. De legendarische producer John Parish (het meest bekend van zijn werk met PJ Harvey) heeft het debuutalbum van de band transparant en open laten klinken, waardoor zo’n baslijn in ‘New Long Leg’ alle ruimte krijgt om zijn hypnotiserende werk te doen (sowieso: wat een bassist, die Lewis Maynard!), voor Parish het repeterende gitaarlijntje er bovenop stapelt.

De teksten van Shaw blijven het hele album afwisselend raadselachtig, ongrijpbaar en treffend raak. Er komt na de hotdog nog veel meer voedsel langs, meestal ongezond van aard. Songtitel en tekst lijken niet altijd een relatie te hebben: in de tekst van ‘John Wick’ blijft het zoeken naar een verband met het filmpersonage van Keanu Reeves dat nu al drie films lang respectievelijk 90, 119 en 167 mensen ombracht uit woede om de moord op de puppy die zijn vrouw hem op haar sterfbed schonk.

In vluchtfantasie ‘Her Hippo’ komt zo’n zin langs die erin knalt, ook hier juist omdát ze hem brengt als een mededeling, en niet als een uitroep. Het is de reden dat het hoofdpersonage van het nummer wegvlucht van haar man: ‘Every day he’s a dick.’ In ‘Strong Feelings’ haalt ze kunstwerken uit musea aan, met beschrijvingen die zijn geformuleerd als teksten uit een catalogus, en die door haar stem ook precies zo klinken. En ondertussen gooit die Lewis Maynard er nog maar een baslijn onder waar Peter Hook trots op zou zijn.

In ‘Unsmart Lady’ sublimeert Shaw het tekstueel minimalisme. Het tweede couplet bestaat maar uit negen woorden, verdeeld over vier zinnen, met de stiltes gevuld door gitaar en bas, en toch klinkt het als een geloofwaardige helft van een telefoongesprek: ‘Call Ronny/ What’ve you been up to?/ Cool/ Yeah.’ De rest van het nummer bestaat uit alle vooral uiterlijke beledigingen die ze als vrouw in alle jaren naar haar hoofd heeft gekregen. Shaw wilde ze gebruiken in een tekst en ze zo terugclaimen, vertelde ze in een interview. Ze geeft er ook nog een advies bij, in haar vertrouwde onderkoeldheid even raak als vermakelijk: ‘If you like a girl, be nice/ It’s not rocket science.’


Dry Cleaning, New Long Leg