TELEVISIE

Identiteit

Generatie 2010

Terug naar de identiteit luidt het Hagoort-parool. Maar wat is, pakweg, de identiteit van de NCRV? Ligt die in de reeks Dokument waarin aandachtig wordt gekeken naar ambtenaren die beslissen over asielaanvragen (Poortwachters); man die dood wil eer dementie zijn waardigheid vernietigt (Voor ik het vergeet); tbs'ers in levenslange opsluiting (Longstay); blijvers in een Delfzijlse wijk die om hen heen gesloopt wordt (De zee lacht me toe); probleemgezin dat falende hulpverlening verruilt voor steun uit eigen omgeving (Met eigen kracht); wel en wee van De Groene Amsterdammer (Dwars); samen geadopteerde zusjes en broertjes die hun bitter arme en weinig begaafde biologische ouders bezoeken (Zes adopties Brazilië)?
Respectabele oogst van twee maanden van een betrokken, integere omroep die, samen met Tegenlicht en Het uur van de wolf, het genre van de documentaire, inhoudelijk en artistiek, overeind houdt. Of ligt die identiteit toch in DNA onbekend waarin Caroline Tensen ‘familiegeheimen ontrafelt’? Alleen al met het contracteren van die vrouw verloor de NCRV een groot deel van haar geloofwaardigheid. Tensen is symbool van trivialiteit, commercialiteit en het grote graaien ('in dit land gunnen ze je niks’, klaagde ze jaren geleden toen een gigantisch salaris uitlekte). Wereldkampioen schijnempathie met invoelende taal en armen om schouders - miraculeus dat ontelbare kijkers haar slecht zittende masker voor 'warme persoonlijkheid’ aanzien. Zij is nu gekoppeld aan een onwelriekend format waarin mensen eindelijk te weten kwamen of vader vader wel is - voor het front van de natie en op kosten van christelijke charitas. Waarbij het geven van het antwoord eindeloos werd gerekt (stay tuned) door iemand wier desinteresse in de hoofdpersonen zonneklaar was. Publieke omroepen onwaardig.
Nu loopt een nieuw NCRV-project: Generatie 2010. Achttien jaar lang kunnen we getuige zijn van het opgroeien van vijf kinderen die we in de eerste afleveringen geboren zien worden. Vergeet elke associatie met het prachtige 7 Up: dit is banale reality-televisie. 'Generatie’ is een bespottelijk begrip voor deze eerstelingen van vijf stellen die een buitengewoon magere en onevenwichtige afspiegeling van de bevolking vormen. Niet vreemd als je bedenkt dat je niet goed bij je hoofd moet zijn om alle intimiteit rond bevalling en geboorte publiek te maken; en erger, je ongeboren kind aan zo een krankzinnig contract over te leveren. Migranten zijn hiervoor kennelijk niet te porren. Of niet gepord, en dat is dan om andere redenen dubieus. Hoe dan ook, hier zou de kinderbescherming eens goed naar moeten kijken. De stellen delen exhibitionisme maar verschillen uiteraard volop. Het carrièreduo wil één kind, anders wordt hun 'flexibiliteit’ kleiner, maar dat ene is dan ook 'een mooie toegevoegde waarde’. De twee laagst geschoolden (onbedoeld zwanger) moeten inwonen bij (schoon)ouders en honden, maar erger is dat ze zelf nog kinderen zijn die niet alleen geen idee hebben hoe om te gaan met dat kleintje, maar evenmin met elkaar. De botheid is niet om aan te zien. Fijn voor de boreling dat die later al dat onvermogen terug kan zien. Het feit dat deze prachtreeks al twee keer De televisie draait door haalde waarin Matthijs van Nieuwkerk opvallende fragmenten toont, meestal categorie Schadenfreude, is een teken aan de wand. Daverend lacht het publiek om pijnlijkheden tijdens de meest kwetsbare momenten rond weeën en bevalling. Met dank aan de NCRV. De Vara profiteert mee.

Genoemde afleveringen van Dokument en DNA onbekend via Uitzendinggemist. Generatie 2010, donderdags 21.30 uur, Nederland 1