Ierland verlangt heimelijk naar de Britse monarchie

Dublin - In de jaren dertig en veertig waren veel meisjes in de Ierse republiek in de ban van twee ‘celebrities’: Elizabeth en Margaret Windsor. Ze volgden de glamoureuze levens van de prinsjes net zoals hun kleinkinderen vandaag de dag alles willen weten over Kate Moss en Lady Gaga. Dat was in Dublin niet anders dan in Londen. De meisjes van toen zouden tot hoogbejaarde leeftijd moeten wachten eer Elizabeth voor het eerst voet zou zetten op Ierse bodem. Het bezoek onderschreef hetgeen de Ierse schrijfster Mary Kenny stelde in Crown and Shamrock: dat haar landgenoten in principe weinig moeite hebben met deze ouderwetse staatsvorm. Sterker, tijdens haar vierdaagse rondreis door Ierland veroverde de 85-jarige vorstin de harten van de Ieren, de presidente Mary McAleese voorop, die 'Wow’ riep toen Elizabeth haar toespraak bij aanvang van het staatsdiner in perfect uitgesproken Gaelic begon.
'Zou een gekozen president het succes van de koningin in Ierland kunnen evenaren? Wij denken van niet’, schreef een van de Britse ochtendbladen in een hoofdredactioneel commentaar. Hoogtepunt was misschien wel het bezoek aan Cork. Waar haar overgrootvader Edward VII in de Rebel City met uien werd bekogeld, daar schudde Elizabeth de handen van de trotse inwoners. Bij de Rock of Cashel gaf zelfs Sinn Fein-burgemeester Michael Browne haar een hand. 'Welcome to Cashel, Your Majesty, and I hope you enjoy your stay’, waren zijn gedenkwaardige woorden. Browne handelde in de geest van zijn voorgangers, die ondanks hun anti-Britse sentimenten geen moeite hadden met de monarchie. Arthur Griffith bijvoorbeeld, de oprichter van Sinn Fein, pleitte voor een soort Iers-Britse dubbelmonarchie. Maar het neerslaan van de Paasopstand in 1916 maakte een einde aan royalistische vergezichten. De Ieren kozen voor de republiek waarbij de roomse kerk met haar rituelen voortaan zou dienen als een surrogaatmonarchie.
Toch bleef er een heimelijk ontzag voor het echte koningshuis. 'Dat de Ieren van hun Republiek houden’, zegt Kenny, 'neemt niet weg dat ze gevoelig zijn voor de glamour en de mystiek die met de monarchie gepaard gaan. Daarmee lijken ze een beetje op de Fransen.’ Volgens Kenny kunnen de Windsors er zelfs aan populariteit winnen door, net als de Oranjes, katholieken niet langer uit de eigen familie te weren. In The Daily Telegraph zag commentator Charles Moore nog een andere reden tot verbroedering: 'Nu ze te maken hebben met de knoet van Brussel gaan de Ieren misschien terugverlangen naar “the gentler yoke of the British Crown”.’