Iedere week kom je ergens wel een stukje tegen waarin wordt gerefereerd aan een mogelijke klimaatverandering. Een maand geleden maakte de (kwaliteits)pers het wel erg bont door te beweren dat de witte mensenhaai oprukt naar onze gebieden als gevolg van het broeikaseffect.

Wat moet je allemaal geloven van wat de kranten ons vertellen over klimaatverandering? Nu weer verschijnt het bericht dat de ijskappen groeien.
Het staat nog maar nauwelijks in de krant of er breekt weer een groot stuk ijs af van Antarctica ‘als gevolg van het broeikaseffect’.
Nergens staat te lezen dat, hoewel de berichten op het oog tegenstrijdig zijn, ze elkaar niet per definitie tegenspreken. In de binnenlanden van Antarctica zal een temperatuurstijging meer sneeuwval ten gevolg hebben. De randen van de ijskap zullen daarentegen afbrokkelen. Het kan dus best zo zijn dat de totale ijsmassa van Antarctica groeit, terwijl er grote stukken ijs afbreken.
Er zijn nu metingen die suggereren dat de netto ijsmassa van Antarctica op dit moment toeneemt. De tijdreeksen van de metingen zijn echter te kort om harde uitspraken te kunnen doen. Niemand kan voorspellen of de totale ijsmassa op aarde de komende honderd jaar zal groeien of slinken. Beide scenario’s zijn dan ook te verdedigen, en uitspraken erover worden gekleurd door persoonlijke belangen of overtuigingen. Precies zoals voorspellingen over de ontwikkeling van onze economie worden gekleurd door persoonlijke belangen en overtuigingen. Hier is niet zo veel aan te doen.
Toch zou men mogen verwachten dat de (kwaliteits)pers beter informeert, en meer doet dan berichtjes afkomstig van milieu-organisaties en wetenschappers zonder enige vorm van begrip klakkeloos nakauwen. Want dit is (een uitzondering als Karel Knip in NRC Handelsblad daargelaten) precies wat er gebeurt.