‘ik inconsistent?’

EEN PAAR VRAGEN om erin te komen. Wat is het verschil tussen uw joggen en de shuffle van Brinkman?

‘Het mijne duurt een stuk langer.’
Hebt u betaalde nevenfuncties?
'Nee, geeneen.’
Volgens het CDA moeten op termijn alle coffeeshops dicht. Waarom zijn drugs erger dan alcohol?
'Ze zijn beide erg.’
Maar u drinkt graag een glas met uw vrouw.
'Jazeker, maar ik doe dat alleen op bepaalde uren van de dag. En je moet niet, omdat alcohol een groot probleem is, doen alsof drugs geen probleem zijn.’
Wat lijkt u erger, een kind te zijn van twee mannen, of van één vrouw?
'Je kunt niet zeggen dat het één erger is dan het ander. Een kind heeft een vader en een moeder nodig, vind ik. Ja, wij zijn tegen adoptie door homoseksuelen. Zowel mannen als vrouwen. Natuurlijk weet ik dat er mannen zijn die samen voor een kind zorgen. Wie ben ik om te beweren dat dat niet kan? Maar dat is wat anders dan dat je als overheid de faciliteiten schept. Daar ben ik tegen.’
Waarom doen de vrouwen in het kabinet het slechter dan de mannen?
'Dat vind ik wat te algemeen gesteld. Ik vind mevrouw Sorgdrager geen sterk minister, en Van Dok en Vandervondervoort zijn beiden in politieke zin nogal bleek, maar Tommel is ook geen krachtpatser. En dat is bij mijn weten geen vrouw.’
Het CDA verloor bij de vorige verkiezingen twintig zetels. Hoeveel daarvan gaat u nu terugwinnen?
'Dat weet ik niet, maar het is volstrekt duidelijk dat een partij die geen eensgezindheid uitstraalt niet goed overkomt op de kiezer. En die eenheid is er nu wel.’
Improviseert u eens een cabarettekst op Bolkestein.
'Dat doe ik alleen op besloten bijeenkomsten.’
Op Brinkman mag ook.
'O, daar heb ik veel over gezongen, heel veel over gezongen. Die teksten liggen hier ergens in het fractie-archief, die worden niet openbaar. Trouwens, zo interessant zijn ze nou ook weer niet.’
Noemt u eens vijf goede eigenschappen van uzelf.
'Nee.’
Ja.
'Nou, ik weet niet of ik tot vijf kom. Ik kijk met een zeker optimisme de wereld in. Ik probeer consequent en consistent te zijn. Ik laat mensen niet vallen. En ik ben tot op zekere hoogte tolerant. Vier dus.’
U heeft het CDA-kamerlid Koekkoek ook niet laten vallen?
'Nee, dat hebben de media helemaal verkeerd begrepen. De kranten schreven dat Koekkoek geen woordvoerder Justitie meer mag zijn, maar Koekkoek is nog gewoon woordvoerder Justitie. Alleen hebben we er in verband met de continuïteit voor gekozen om op het onderwerp Sorgdrager en de pg’s iemand te zetten die ook na 6 mei blijft - en Koekkoek komt op eigen initiatief na de verkiezingen niet meer terug in de Kamer.’
Als u zichzelf in een dier moest uitdrukken…
'Dan was ik mijn hond. Ik ben een gezelschapsmens, niet solitair, trouw. Van tijd tot tijd in de rui, maar er komen ook weer haren voor terug.’
De titels van de boeken op zijn bureau verraden dat we hier met een heel gewoon mens te maken hebben. Oranje op Olympisch ijs, Kleine geschiedenis van de grote middenstand, Helmut Kohl: het einde van de Muur. En wat zou dat zijn, Mosterd bij de maaltijd? Zijn bureaublad bestaat uit een wereldkaart, een overblijfsel van toen hij nog woordvoerder buitenland was van het CDA. Negen maanden geleden, bij zijn aantreden als CDA-leider, betrok De Hoop Scheffer de reusachtige eikehouten salon die vroeger toebehoorde aan de minister van Justitie. Met lichte trots: 'Van Agt voerde in deze kamer crisisberaad over de treinkapingen.’
De CDA-leider is een gelukkig man. De partijraad en het partijcongres zijn goed verlopen, hij heeft gerock 'n’ rold met de nieuwe christendemocratische aanwas, en het CDA heeft GroenLinks een poepie laten ruiken door nu al, anderhalve maand na het wegstemmen van de deeltijdwet van Rosenmöller, met een eigen voorstel te komen.
En van de verkiezingsvoorspellingen van het programma Netwerk - nog slechts negen procent van de bevolking zegt 'zeker’ CDA te stemmen, goed voor dertien zetels; en de CDA-aanhang heeft liever premier Kok dan premier De Hoop Scheffer - trekt hij zich weinig aan. 'Ach, we staan nog maar aan het begin van de campagne’, weet De Hoop Scheffer.
Hij was voor het congres nog wel een beetje bezorgd over de vele amendementen die pleitten voor een versoepeling van het vreemdelingenbeleid, maar gelukkig zijn die allemaal weggestemd. Trouwens, het is de vraag of hij ze zou hebben overgenomen. De Hoop Scheffer: 'Als een partijleider zo zwaar aan een onderwerp tilt, moet hij het congres kunnen passeren. Een partijleider moet kunnen zeggen: hier ligt voor mij de grens. Een aanvoerder moet zijn verantwoordelijkheid kunnen nemen. Bolkestein accepteerde de uitspraken van het VVD-congres terwijl hij het eigenlijk onverstandige besluiten vond. Ik ben meer voor de lijn-Kok.’
Hij wil nog wel even uitleggen waarom hij, en trouwens ook het als 'linkser’ bekend staande partijbestuur, tegen die versoepeling van het vreemdelingenbeleid was. De Hoop Scheffer: 'Een deel van de achterban vindt dat mensen die “niet-verwijtbaar onverwijderbaar” zijn, dus die uitgeprocedeerd zijn maar die niet weg kunnen omdat hun land hen bijvoorbeeld weigert op te nemen, na vijf jaar automatisch een verblijfsvergunning moeten krijgen. Ik ben daar tegen. Ik wil dat de staatssecretaris de mogelijkheid krijgt om, op een moment dat het hem of haar goeddunkt, een verblijf toe te staan. Dat kan ook al na anderhalf jaar zijn. Maar je moet dat dus nooit opschrijven, want dan weten de mensenhandelaren dat ook. En u weet misschien dat er in de mensenhandel al meer geld verdiend wordt dan in de drugshandel.’
Ook de voorstellen om asielzoekers het hoger beroep in Nederland te laten afwachten en voor onafhankelijke 'ambtsberichten’ (de rapporten die bepalen of een land al dan niet 'veilig’ is), kwamen er niet door. 'Wil de echte Jaap de Hoop Scheffer nu opstaan’, schreef het maandblad Onze Wereld onlangs in een commentaar. Want terwijl De Hoop Scheffer zich in een interview met Onze Wereld uiterst begaan toonde met asielzoekers, pleitte hij in De Telegraaf voor het sluiten van de grenzen voor vluchtende Koerden.
De Hoop Scheffer legt het uit: 'Ik heb nooit gezegd dat de grenzen op slot moesten voor die Koerden. Dat hebben de media ervan gemaakt. Het enige wat ik heb gedaan is pleiten voor een Europese solidariteit bij de opvang. En die Europese solidariteit kun je alleen waarmaken door intensievere controles aan de binnengrenzen, dus zonodig ook aan de Nederlandse grens. Dan kun je de asielzoekers bij de grens vragen via welke Europese landen ze hierheen zijn gekomen, en dan moeten ze daar asiel aanvragen, zo zijn de regels. Dat heb ik gezegd. Trouwens, Paars heeft precies gedaan wat ik bepleit heb en tweehonderdvijftig extra mobiele grenswachters aangesteld.’
De onverwijtbaar verwijderbaren mogen van u op termijn een verblijfsvergunning krijgen, als we het maar niet hardop zeggen. Maar wat te doen met de 'verwijtbaar onverwijderbaren’, de uitgeprocedeerden die volgens de rechter wel terug kunnen naar hun land maar die niet willen?
De Hoop Scheffer, die in 1994 nog pleitte voor het opsluiten van alle illegalen, is van mening veranderd: 'Opsluiten heeft natuurlijk geen enkele zin, en bovendien kan dat juridisch niet, want een illegaal is geen crimineel, een enkeling daargelaten.
Je moet als overheid constateren dat als die mensen bewust kiezen voor de illegaliteit, de verantwoordelijkheid van de overheid eenvoudig ophoudt. Ze hébben een alternatief, ze kúnnen terug naar het land van herkomst. Als ze dat niet doen, kiezen ze voor een verschrikkelijk bestaan in de marge, kiezen ze voor uitbuiting. Dat is dan hun keuze. Als ze worden opgemerkt, zullen ze daadwerkelijk worden verwijderd, maar wij houden geen razzia’s in dit land en die moeten we ook niet houden, wat mij betreft. De politiek - en ikzelf - kan hier nu eenmaal geen honderd-procentoplossing voor aandragen. Die illusie moeten we ook niet langer ophouden. Ze zullen uitgebuit worden, ze zullen voor vijf gulden gaan staan classificeren (tanks van binnen schoonmaken - mdr) in de Rotterdamse haven, maar ze hebben het alternatief om terug te gaan, dus het is hun keuze.’
En dan zijn er allerlei kerkelijke en andere groeperingen die dat vreselijke bestaan van die mensen proberen te verlichten.
'Door de koppelingswet die 1 juli in werking treedt, worden de officiële wegen in ieder geval binnenkort afgesneden. Ambtenaren zijn verplicht naar een identiteitsbewijs te vragen. Dat vind ik goed, de overheid moet die rechtvaardigheid en gestrengheid betrachten. Dat er daarnaast mensen zijn die uit humanitaire overwegingen hulp bieden, die zeggen: ik laat iemand niet creperen, dat begrijp ik. Wie ben ik om dat te bekritiseren?’
U wil geen razzia’s, maar wel uitzetten als een illegaal als zodanig wordt 'opgemerkt’. Dat lijkt me een vaag begrip.
'Er moet, en zo staat het ook in de wet, een concrete aanwijzing zijn dat iemand illegaal is, dan mag je hem naar zijn papieren vragen en zonodig tot daadwerkelijke uitzetting overgaan. Ja, als de familie Gümüs niet uit zichzelf vertrokken was, had de politie ze op het vliegtuig moeten zetten. Maar Gümüs heeft zich juist altijd aan de regels gehouden.’
Hoeveel opzeggingen hebt u gehad vanwege de opstelling van het CDA in de affaire-Gümüs?
'Ik heb niet te horen gekregen dat er mensen om die reden zijn weggelopen.’
OVER EEN PAAR dingen hebben we het niet, omdat die platen grijsgedraaid zijn. Over zijn D66-verleden bijvoorbeeld (toen hij ouder werd ging hij zich op normen en waarden bezinnen), of over zijn gebrek aan sociaal-economische kennis (hij is, sinds hij partijleider is, Het Financieele Dagblad gaan lezen, en belt af en toe met Jelle Zijlstra). Zo weten we inmiddels ook dat hij geen minister wil worden maar liever partijleider blijft (zou het echt?), dat politiek leuk moet zijn, en dat het katholieke geloof een vrolijk geloof is maar dat hij wel graag condooms zou uitdelen in Afrika. Ook weten we dat hij drie peetvaders heeft (Van Agt, Schmelzer, Hans van den Broek) en dat hij liever de berg op loopt dan af.
PvdA-senator Thijs Wöltgens gaf u in De Groene Amsterdammer het advies om nog vier jaar in de oppositie te blijven. Dan zijn over vier jaar VVD en PvdA echt op elkaar uitgekeken en hebt u het voor het kiezen.
'Je schrijft een verkiezingsprogramma om te regeren. Dat willen wij dus, maar niet tot iedere prijs. Je ziet dat nu de vorst uit de grond is de hormonen bij Paars beginnen te werken. Er is veel baltsgedrag in onze richting.’ (Ferm:) 'Maar ik heb al gezegd: de bruid moet wel willen. En als er een andere coalitie zou doorgaan zonder CDA, zal men mij niet jammerend in de wegberm aantreffen.’
De VVD is sinds de 'ruk naar links’ van het VVD-verkiezingscongres wel een acceptabeler partner voor u geworden.
'Het VVD-congres heeft gekozen voor de lijn-Wiegel-Dijkstal, tegen de lijn-Bolkestein, en dat doet mij deugd. Dijkstal heeft al lang geleden gezegd dat hij het minimumloon niet wilde afschaffen en Wiegel sprak als eerste over het sociale gezicht van de VVD. Maar één zwaluw maakt nog geen zomer.’
De Hoop Scheffer zal die zin nog een paar keer herhalen, 'één zwaluw maakt nog geen zomer’. Het was tijdens Heerma al opgevallen dat de mediatrainers van het CDA dol zijn op het laten herhalen van oneliners. Hoe vaak hebben we Heerma niet horen zeggen dat het 'om de inhoud’ gaat?
U WAS ZELF nog niet zo lang geleden voor afschaffing van het minimumloon.
'Nee hoor, nee. Ik was ervoor dat werkgevers minder mochten betalen dan het minimumloon, maar de overheid zou het loon zonodig wel moeten aanvullen tot het huidige sociaal minimum. Ik sta dus van harte achter de opstelling van mijn partij.’
Een behoorlijk deel van de vroegere CDA-kiezers is overgelopen naar de VVD. Met uw 'sociale’ verkiezingsprogramma en dito kandidatenlijst maakt u weinig kans die mensen terug te winnen.
De Hoop Scheffer wordt fel: 'Waarom zou dat met een sociaal programma niet kunnen? Ik durf ook aan die VVD-kiezer te vragen: wat wilt u liever, twee tientjes per maand minder belasting betalen, of een veiliger straat? Tienduizend agenten zouden er volgens de VVD bij komen, en Dijkstal eindigt, dat hoorde ik iemand uit zijn eigen partij laatst zeggen, met vijfhonderd agenten minder dan waarmee hij begon.’
Volgens Wöltgens getuigt het CDA van 'suïcidale moed’ om geen lastenverlichting te beloven.
'Met alle respect… O nee, dat zou ik nooit meer zeggen, dat is zo'n vreselijke jargonzin. Dus niet met alle respect, maar dat vind ik onzin. Sinds wanneer is het suïcidaal om aan de burger te vragen: wat wilt u, beter onderwijs of twee tientjes minder belasting betalen?
Wij willen trouwens de lasten van sommige groepen wel degelijk verlichten, maar in een tijd dat de samenleving op essentiële punten versleten is, kun je moeilijk voor algemene lastenverlichting pleiten.’
IN 1996 HIELD De Hoop Scheffer een gloedvol pleidooi voor bezitsvorming. Een jaar later karakteriseerde hij het CDA echter als 'immateriële partij’, en het CDA-program pleit voor het 'laten varen van de overdreven gerichtheid op het ik en het nu’.
De Hoop Scheffer: 'Ik vind dat helemaal niet inconsistent. Ik ben er nog steeds voor dat zo veel mogelijk mensen een eigen huis verwerven, ik ben voor optieregelingen voor alle werknemers. Ik vind dat een heel christelijk-sociaal thema, zowel vanuit de katholieke als vanuit de protestants-christelijke wortels van het CDA. Bezitsvorming bevordert de verantwoordelijkheidsbeleving. Waarmee ik niet zeg dat een huurder per definitie slecht voor zijn huis zorgt, hoor. Maar bezitsvorming is een uitstekend middel. Dat blijf ik vinden en dat staat trouwens ook in ons programma.’
Bent u ook nog steeds voor vertienvoudiging van de rentevrijstelling, zoals u betoogde toen u nog geen CDA-leider was?
Glimlachend om zijn eigen omtrekkende beweging: 'Ik vind dat de rentevrijstelling aanzienlijk moet worden verhoogd, en ik heb die vertienvoudiging ooit genoemd om het debat aan te zwengelen. Dat is gelukt.’
Vertienvoudiging betekent met de huidige rentestand dat een echtpaar vijf ton mag bezitten zonder belasting te hoeven betalen over de rente.
De Hoop Scheffer: 'Dat is inderdaad nogal veel. Het ging mij om het debat, en dat is gelukt.’
HIJ HEEFT IETS jongensachtigs. Die wat baldadige lach, die plotselinge versnelling van bewegingen, even lekker de armen uitstrekken boven het hoofd. Dat mag hij best een beetje cultiveren, vinden zijn media-adviseurs. Dat jongensachtige doet het namelijk een stuk beter dan die verbetenheid, die hij nu eenmaal ook in zich heeft. En die soms per ongeluk toch weer boven komt. Bijvoorbeeld op het moment dat ik het CDA-programma bestempel als een gloedvol jarenzeventigverhaal. Niet de jaren zeventig van de etatistische PvdA, maar de jaren zeventig van zelfbeheer, zelfregulering, de macht aan de buurt en de straat.
De Hoop Scheffer reageert als door een wesp gestoken. 'Het is geen jarenzeventigverhaal! Het is een verhaal weg van de doorgeschoten individuali-, nee, dat zeg ik verkeerd, weg van het doorgeschoten individualisme. Dat is heel wat anders dan individualisering. Weg van het egoïsme, terug naar mensen en hun gemeenschappen. Terug naar het gezin, waar het kind leert over mijn en dijn, terug naar de wijk, naar de buurt, jazeker.’
Dus een jarenzeventigverhaal, daar is toch niets mis mee?
'Ik vind ons verhaal uiterst modern en bij deze tijd passend. Wij zetten maximaal in op de vitale gemeenschap, op een vitaal middenveld. Dat middenveld is voor de cohesie in de samenleving absoluut essentieel.’
IN DE NADRUK op die civiele samenleving zitten GroenLinks en u op dezelfde lijn.
Aarzelend: 'Wat betreft de beleving van verantwoordelijkheden, ja, is het zonder twijfel zo dat daar dezelfde gedachtenlijnen lopen. Althans, in hun oorspronkelijke programma, want het congres van GroenLinks heeft die gedachtengang weer een heel eind teruggedraaid. Maar ik zie GroenLinks en het CDA niet in een coalitie met elkaar, eerlijk gezegd.’
U heeft het wel over zelfbeheer en zelfregulering, maar niet over zelfbeschikking en zelfontplooiing. Dat is misschien het verschil met de jaren zeventig, en met GroenLinks.
De Hoop Scheffer: 'De overheid moet niet neutraal zijn. De overheid mag moraliseren. Van ons mag je er als overheid best voor pleiten dat ouders de eerste achttien maanden zo veel mogelijk zelf voor hun kind zorgen, en moet de overheid daar dus ook de faciliteiten voor scheppen. Ouders hebben nog wel eens de neiging hun eigen zelfontplooiing te laten prevaleren boven het welbevinden van het kind. Zelfontplooiing en zelfbeschikking klinken mij te veel naar “doe maar wat je zelf goeddunkt”.’
De proef op de som: wat doet een niet-neutrale overheid met de heroïnehoeren achter het Centraal Station?
'Daar ben ik laatst een nacht uitgebreid op werkbezoek geweest met mensen van het bureau Warmoesstraat en ik heb met die vrouwen gepraat. Ik werd er behoorlijk emotioneel van, want die zelfkant van de samenleving had ik tot op dat moment nog nooit van dichtbij meegemaakt. Dat is van een triestheid die onbeschrijflijk is. En dan kom ik toch weer uit op ons familieverhaal, want bij al die meisjes bleek er vroeger wel iets mis te zijn gegaan in het gezin.’
Maar de vraag was wat hier de taak van de overheid is. Gedwongen laten afkicken?
Het antwoord blijft wat raadselachtig. De Hoop Scheffer: 'Voor dat soort meisjes moet waar dat mogelijk is, gezorgd worden. Desnoods gedwongen afkicken. Want anders geef je mensen op, en dat accepteer ik niet. Ik ben er niet voor om al die meisjes op te pakken, maar je moet het afkicken wel maximaal stimuleren.’
OP ZIJN SPIEKBRIEFJE voor dit interview heeft hij twee onderwerpen staan: 'arbeid en zorg’ en 'veiligheid’. Het ei over veiligheid is inmiddels gelegd, dat was de uitval naar de VVD over de agenten. Nu komt de deeltijd. Hij begint te glimmen, de ogen twinkelen, want wat heeft het CDA, wat heeft de commissie-Bijleveld, een prachtige kaderwet ontworpen!
De Hoop Scheffer: 'Er komt een betaalde vorm van zorgverlof, er komt een verlengd ouderschapsverlof, en we geven de werkgevers en werknemers twee jaar de tijd om zelf afspraken te maken over deeltijd.’
Dat betekent dus minstens twee jaar uitstel ten opzichte van de wet-Rosenmöller, die door het CDA is weggestemd.
De Hoop Scheffer: 'Een kerngedachte van de christen-democratie is om de verantwoordelijkheid te laten waar ze hoort, in dit geval bij de sociale partners. Toen het CDA in de Eerste Kamer tegen Rosenmöller stemde, riep iedereen dat dat was omdat we Rosenmöller het succes niet gunden, maar dat is onzin. Het heeft te maken met een fundamenteel verschil in maatschappij-opvatting. Onze kaderregeling heeft het vertrouwen van de sociale partners. En dan zeg ik: pet af.’ Tegen de voorlichter, die bij het gesprek aanwezig is: 'We hebben nu een prachtig stuk, nietwaar Jack?’ Jack lacht wat, en knikt.
U beloofde in september nog in Opzij dat de werkgevers en werknemers in ieder geval voor de kabinetsformatie afspraken gemaakt moesten hebben over deeltijd, anders kwam u met een wet.
'Dat heeft Opzij denk ik verkeerd begrepen. Ik heb gezegd dat wij voor de kabinetsformatie met een wetsvoorstel zouden komen. Dat is dus gelukt. In dat voorstel staat dat werkgevers en werknemers twee jaar de tijd krijgen om afspraken te maken.’
Hoe gaat u fraude voorkomen bij dat betaalde zorgverlof? Iedereen kan zeggen dat hij voor zijn zieke moeder zorgt.
'Laten we ervan uitgaan dat mensen eerlijk zijn. De uitvoeringsorganen van de sociale zekerheid krijgen natuurlijk een controlerende taak, maar wie de zaak wil bedotten, kan dat natuurlijk altijd doen. Ik ga uit van het goede in mensen.’
En van de non-existentie van belangentegenstellingen, als ik uw programma lees. Als iedereen maar met elkaar praat, komen we er samen wel uit.
'Wij ontkennen de belangentegenstellingen niet. Maar ook groepen met tegengestelde belangen kunnen tot oplossingen komen. Kijk nou eens wat in Brabant en Limburg geregeld is tussen de milieufederaties, de boeren en de provinciale overheid op het gebied van mest. Dat bedoelen wij met zelfregulering, maar dat mag dus niet van Van Aartsen.’
In links-rechtstermen gesproken is er aan het CDA geen touw meer vast te knopen. Volgens uw collega en vriend Hans Hillen zijn er in de toekomst nog slechts twee grote politieke stromingen: een sociaal-conservatieve, waar het CDA toe behoort, en een liberale.
'Ik zou het CDA niet als sociaal-conservatief willen omschrijven. Sociaal ja, maar conservatief vind ik een rotwoord. Er blijft denk ik altijd plaats voor een partij die, welk politiek onderwerp je ook bespreekt, een aan waarden en normen gerelateerd verhaal houdt. Een partij die, als het bijvoorbeeld gaat over de rellen in de Groningse Oosterparkbuurt, niet alleen naar de politie wijst, maar ook aan de ouders durft te vragen: waarom was uw zoon van vijftien daar eigenlijk aan het plunderen?’
De CDA-leider krijgt nu iets plechtigs. 'Ik zie een groeiende onderstroom in de samenleving die vindt dat de woorden streng en rechtvaardig te veel onder het stof zijn geraakt. Een stroom die zegt: gaat het alleen om geld verdienen en geld uitgeven, of gaat het ook om de kwaliteit van de samenleving? Maar is dat conservatief? Ik noem het liever traditioneel. Oké, wij zijn een sociaal-traditionele partij.’
VORIG JAAR VROEG het Algemeen Dagblad aan styliste Coco de Meyere en 'image consultant’ Frans van der Kuil wat de kersverse CDA-leider De Hoop Scheffer moest doen om beter over te komen. Wel, bij voorkeur donkerblauwe pakken dragen, en gladde zwarte veterschoenen, en een kleurige maar niet afleidende das. Dat versterkt het imago van krachtig leiderschap, aldus De Meyere. Weg met tweed en rib en bruin. En wat heeft De Hoop Scheffer vandaag aan? Inderdaad, een donkerblauw pak, zwarte veterschoenen, een donkerrode, niet afleidende das. Maar dat is puur toeval, verzekert De Hoop Scheffer. 'Ze kunnen de boom in, dat soort adviseurs. Deze schoenen zijn wel dertien jaar oud.’