Opheffer

Ik wil misdadiger worden

Loont de misdaad? Ik probeer regelmatig te bedenken wat ik in de misdaad zou willen doen. Ik zou best iemand kunnen vermoorden, maar daar moet dan wel een flink geldbedrag tegenover staan.

Wat is een mens waard? Bereke ningen die ik niet begrijp, hebben aangetoond dat een ge mid deld mens in Nederland twintig miljoen omzet. Die prijs moet vijf keer over de kop — dus ik wil honderd miljoen hebben voor een moord. Nu schijnt een moord een duizendje of zes te kosten — dus die markt is verpest. Daar stap ik niet in.

Wat dan?

Ik denk regelmatig na over de zin van mijn leven. Ik wil rust en niets doen. Dan moet ik rijk zijn. Hoe word ik rijk? Door te werken. Dat wil ik dus niet.

Velen maken hier de fout door te denken: ik wil snel rijk worden, dus ik ga de misdaad in.

Is dat verstandig?

Als je iets illegaals doet, heb je eigenlijk maar weinig keus: een moord, verdovende middelen, afpersing et cetera. Al deze zaken vereisen evenveel denkwerk en werkkracht als iets legaals, tenminste als je er rijk mee wilt worden. Je hebt dan een bedrijfsplan nodig, in vesteerders, een vorm van logistiek — allemaal werk en te ingewikkeld. Het beste is een pistool kopen, een bank binnenlopen en geld in een tas laten stoppen. Maar banken zijn goed beveiligd. Oude dametjes beroven dan? Oude dametjes hebben nooit veel geld op zak en dus moet je heel veel oude dametjes beroven en dan is het werk; daar wil ik geen misdadiger voor zijn.

Laatst las ik een reportage over illegale mensensmokkel. Wat daar niet allemaal bij komt kijken! Valse passen, vervoer, controle, controle op verraad; dan kun je net zo goed Philips leiden of hoofdredacteur worden. Daarbij zijn de superrijken — zij die nooit hoeven werken — dat geworden met legale praktijken; daar heb ik altijd een beetje de pest over in. Bill Gates is de rijkste man ter wereld door dat stomme MS-Dos en Microsoft.

Een oude schoolvriend van mij heette Klaas Bruinsma. Hij is later vermoord. Ik heb wel eens met hem gepraat. Hij vertelde mooie verhalen. Over hoe rijk hij was en wat hij allemaal deed. Hij werkte heel hard. Zo hard dat hij zelfs te regelmatig coke moest gebruiken. Ik wilde zijn leven niet leiden. Toch voel ik me tot de misdaad aangetrokken als middel om rijk te worden, maar de tijden om dat te bereiken lijken voorbij. Wat misdadigers vaak willen — net als andere mensen — is macht. Heersen over leven en dood. God zijn. Elke vrouw kunnen krijgen die ze wensen.

Maar het vervelende met macht is dat je die voortdurend moet laten zien, je moet hem bevestigen. Dat is een werk! Je bevestigt bijvoorbeeld je macht door voortdurend zomaar iemand te doden. Tegelijkertijd weet je dat je dan vijanden schept. (De zonen, dochters, moeder, vader et cetera van de vermoorde.) Die moet je dus ook allemaal ombrengen. Dat is best, maar: a) dat kost eerder geld dan dat je eraan verdient, en b) je bent weer de hele tijd aan het werk. Niks rust.

Er is nog iets met macht. Je bent alleen maar machtig binnen een bepaalde kring. Misdadigers zijn alleen maar machtig in misdadige kringen. Je kunt restaurants afpersen en daar geld mee verdienen, maar als iemand anders ook op dat idee komt, moet je hem afmaken, of jij wordt afgemaakt. Dat is een enorm bedrijfsrisico, waarvan iedere econoom je kan vertellen dat de kosten nimmer tegen de baten opwegen.

Laatst sprak ik iemand van mijn leeftijd die me vertelde dat hij vroeger «schrijfmachinemonteur» wilde worden — en hij werd dat ook.

Zo wil ik dus misdadiger worden.