Opheffer

Ik zie kitsch

De kitsch van de columnistiek.

«Iedere keer als ik Tara Singh Varma zie, dan denk ik: ze zouden je als een doorregen varkenslap aan het spit moeten rijgen en je dan vol injecteren met gekkekoeienziekte, zodat je zal brullen als een fluitende endeldarm in het Andesgebergte, terwijl je wordt aangevreten door zeven bloeddorstige wolfshonden die je van achteren nemen terwijl je van voren wordt doorboord door de kuttenknijper van een Dutroux (…).»

De kitsch van de columnistiek.

«En dan komen weer die burgerlijke No Logo-infantielen met hun No Logo-sokken in hun Naomi Klein-onderbroeken (…) en dan denk ik: het valt te hopen dat de Berlusconi’s ze met die ingezakte smoelen eens een flinke Forza voor hun anti-multinationalreet geven zodat hun kutten van voren niet weten dat ze van achteren een lul hebben — ik kan er zo woedend om worden — en dat protesteert maar! Ja, ik heb het over jou, ja! Moet je niet gaan lachen… Ja, ga nog maar harder lachen!»

De kitsch van de columnistiek.

«Ik kan zo woedend worden omdat iedereen maar doet met van die gore koppen, terwijl ze iedere dag hun kinderen naar school brengen — dat wel — en in het weekend dan meteen lekker bij moeder de vrouw, en die kinderen gaan dan met zo'n voetbal, weet je wel dat ik ook wel eens denk: trap maar lekker, maar nooit eens een trap op, en wel een treetje lager zingen… of een treetje bier… met van die tuitende schaamlippen die als je het van de zijkant bekijkt nog het meest wegheeft van een koeienkut of een varkensrozet op hun achterste, zo is het Majesteit.»

De kitsch van de columnistiek.

«En dan zie ik hem weer in beeld, die bloedmediageile Wim Rijkjes met die nichterige glimlach van hem en die Naomi Klein-sokken terwijl hij Breezer drinkt uit een speenfles — kan het erger — en dan denk ik: ze zouden je lul in een kut moeten veranderen en dan die hele nichtenbende van je met een veer in hun reet in de handboeien zetten zodat de Hell’s Angels een dolfijn op je pikje kunnen tatoeëren die in geërecteerde toestand op een slappe lul lijkt zodat die katholieke Heilige Maria waar jij zo gek op bent met een ouwel in d'r doos chocoladeflikken met al die Gayparade zwarthemden het Ghanese asielzoekerscentrum kunnen binnendringen om de schoen poetsers op hun knieën te dwingen tot het pijpen van Henk Westbroek. Woedend kan ik erom worden (…).»

De kitsch van de columnistiek.

«En waar ik helemaal kwaad om kan worden is dat ze denken en dan denk ik: sorry, maar waar gaat het over, met jullie Naomi Klein- sokken, terwijl ze met hun reet nog niet op een brandend metalen aanrecht willen zitten, maar wel gewoon in een tentje ’s zomers naar Zuid-Frankrijk met zo'n foie gras-autootje, want dat hebben ze dan weer wel — en daar kan ik dan zo woedend om worden, maar ik ben blijkbaar de enige — want dan denk ik bij steunpunt Lyon: het zou voor de gehele mensheid een zegen zijn, en voor Nederland in het bijzonder, wanneer al die kleine autoot jes op een brancard door de EHBO per traumahelicopter in het AMC naar de wachtlijsten van de specialisten zouden worden gebracht, terwijl een inderhaast opgestelde commissie onder leiding van mevrouw Singh Varma de wonderbaarlijke genezing van hun kutzooi verandert in een Bijlmerramp, zodat eindelijk eens de boel ouderwets op z'n Enschedees ontploft zodat we met die Veerman in Volendam ook weer een brandwondencentrumspits in z'n hol met sterretjes de boel in de fik kunnen steken.»