In crisistijden krijgt het Pakistaanse leger vertrouwen

Islamabad – Genoeg is genoeg, bedacht legerchef Javed Bajwa vanuit de barakken. Want terwijl de geestelijken weigerden hun overvolle moskeeën te sluiten, de politie op de drukbezochte markten maar niet tot actie overging en de politiek elkaar in de haren vloog, verspreidde het coronavirus zich in snel tempo door het vijfde dichtstbevolkte land ter wereld. Dus greep het leger in en zette generaal Bajwa premier Imran Khan even opzij.

Khan vocht met de provinciale besturen over het afkondigen van een huisverbod. Hij weigert het land in navolging van Europa op slot te doen, omdat veertig procent van de Pakistanen van nog geen twee dollar per dag moet rondkomen. Sociale afstand is volgens Khan een westers privilege dat in armoedige landen desastreus kan zijn. ‘Mensen komen in Pakistan dan niet om door het virus, maar van de honger.’

De provinciale bestuurders besloten toch tot een lockdown. Niet alleen steden en dorpen gingen op slot. Ook alle snelwegen werden afgezet, met als gevolg dat er in de steden een voedseltekort ontstond.

Het leger, dat sinds de onafhankelijkheid in 1947 de helft van de tijd het land bestuurde en is getraind in tijden van crisis, heeft de macht in de straten overgenomen. Op alle drukke kruispunten staan nu militaire controleposten en ook de toegangswegen naar de dorpen worden bewaakt. Het goederenvervoer is weer op gang gekomen.

De meerderheid van het volk is opgelucht dat het leger patrouilleert en controleert of de tussenhandelaren de noodtoestand niet uitbuiten met woekerpijzen. ‘Het is de schuld van deze regering dat het virus er is’, vinden verschillende Pakistanen. Zesduizend pelgrims uit het zwaar getroffen buurland Iran brachten het virus als eerste mee. Ze verlieten de in de haast opgezette quarantainekampen bij de grens wegens gebrek aan voedsel, toiletten en slaapplaatsen. Niemand hield ze tegen. Nu waakt het leger er. ‘Hoe is het mogelijk dat 25 duizend moslims uit de hele wereld bij Lahore voor een gebedsbijeenkomst mochten samenkomen?’ is een ander verwijt dat de regering treft. Het leger greep in en vergrendelde moskeeën.

Chirurg Mohammed Jawad werkte in 2015 samen met het leger, tijdens de grote aardbeving waarbij meer dan 150 duizend mensen omkwamen en hele dorpen onder het puin verdwenen. ‘Onder leiding van toenmalig president en generaal Musharraf was er een adequaat rampenplan. Er kwamen noodziekenhuizen. Er was voedseltransport naar de armen.’ Hij noemt het jammer dat, na meer dan zeventig jaar onafhankelijkheid, het leger in tijden van crisis nog steeds moet ingrijpen.