Het zonnige zomerlezen

In Dickens wonen

Niets fijner dan een boek waar je vrolijk van wordt. Niets zeldzamer ook. De Groene-medewerkers dolven naar goud. Dertien tips voor het betere optimistische lezen.

Alsof iemand met één veeg al het geneuzel en alle gevoeligheden van tafel veegt. Hup, gewoon beginnen: ‘This may be hard to believe, coming from a black man, but I’ve never stolen anything. Never cheated on my taxes or at cards. Never snuck into the movies or failed to give back the extra change to a drugstore cashier indifferent to the ways of mercantilism and minimum-wage expectations.’ Altijd lekker, zo’n verteller die gewoon tegen je aan begint te kletsen, je bent automatisch aan de buis gekluisterd, vooral met zo’n aangrijpend en absurd plot als dat van The Sellout van Paul Beatty. Hoe toepasselijk dat de hoofdpersoon, een typische én atypische antiheld, alleen een achternaam heeft, ‘Me’, en dat hij in Dickens woont, een onzichtbaar gemaakt getto. En alles is beter dan onzichtbaarheid.

Vader is dood tijdens een incident met de politie: ‘Dickens was me. And I was my father. Problem is, they both disappeared from my life, first my dad, and then my hometown, and suddenly I had no idea who I was, and no clue how to become myself.’ How to become yourself? Me en de oude Hominy Jenkins hebben daar zo hun eigen, ogenschijnlijk bizarre antwoord op. Hoe vreemd het ook mag klinken, een zwarte man die een zwarte bejaarde als slaaf onder z’n hoede neemt en ook nog eens pleit voor segregatie, de omkering werkt. Wit én zwart, conservatief én progressief, niemand, geen enkele groep wordt gespaard in The Sellout. Racisme, identiteitspolitiek, slavernij – geen thema’s voor een vrolijk en optimistisch stemmend vakantieboek, zou je zeggen, maar wat een vaart, wat een inktzwarte humor, echt op het randje, ik was voortdurend op mijn hoede, de eerste keer dat ik het las.

Een lastig boek, dat zeker, maar dat zijn de beste. Nee, dit is geen slapstick, wel een louterende, slimme vertelling. En nee, uitbuiten is geen kattenpis, zelfs niet met de beste intenties: ‘They say “pimpin’ ain’t easy”. Well, neither is slaveholdin’. Like children, dogs, dice, and overpromising politicians, and apparently prostitutes, slaves don’t do what you tell them to do.’ Sneaky.