In Duitsland sterft men niet met staatssteun

Berlijn – Oude angsten speelden de Duitse parlementariërs afgelopen donderdag weer parten. Het ging in de Bondsdag om zaken van leven en dood. Daarbij is de achterliggende vraag steevast in hoeverre de staat zijn burgers zelfbeschikking toevertrouwt over hun voortplanting of hun levenseinde. Nou, liefst niet al te veel, want voor je het weet… zie de nazi’s.

Zo zat de Duitse Tweede Kamer in haar maag met een bloedtest die het downsyndroom kan aantonen. Deze relatief nieuwe trisomietest voor zwangeren is ongevaarlijker voor het prille vruchtje dan de aloude vruchtwaterpunctie. Of juist gevaarlijker. Nóg een test betekent immers meer abortussen, vreest men. ‘Selectie!’ Net als ‘euthanasie’ is dat een zwaarbelast woord. Met dit verschil dat zwangerschapsafbreking in de Bondsrepubliek niet verboden is.

Nu zit deze bloedtest niet in het ziekenfonds, en de vruchtwaterpunctie wél – een ongerijmdheid. Driehonderd euro voor een testje met consult is voor fondspatiënten een barrière. Daarmee selecteer je natuurlijk ook: op draagkracht.

De parlementariërs werden donderdag onthaald op petities en brulkoren van kinderen met Down plus families. Een Grünen- parlementslid eiste het recht op om níet te weten wat er in haar buik zat – alsof die bloedtest verplicht zou worden gesteld. Haar liberale collega wilde juist wél weten hoe het met haar vruchtje was gesteld, maar voegde er direct aan toe dat zij nóóit tot een abortus zou overgaan. Er is nog niet gestemd, maar de stemming lijkt duidelijk: de artsen gaan bepalen wie een gratis bloedtest krijgt.

Eerder dit jaar zat juist een arts in de slachtofferrol. Zij was veroordeeld, omdat ze op haar website had vermeld aan zwangerschapsafbrekingen te doen. De Bondsdag laveerde daarop naar een typisch Duits compromis: artsen mochten dit aanbod dan toch noemen, maar zonder enige toelichting. Want dan zou het reclame voor abortus provocatus worden.

De hoogste Duitse bestuursrechtbank had eerder bepaald dat doodzieke mensen, immers verstoken van euthanasie, medicijnen moeten kunnen krijgen om, desgewenst, een eind aan hun leven te maken. Maar de conservatieve minister van Gezondheid, Jens Spahn (cdu), blokkeert de uitgifte van deze middelen doodleuk. De Bondsdag gaf hem gelijk: in Duitsland wordt niet met staatssteun gestorven. Ondertussen heeft een oude, zieke buurman in Berlijn zich met zijn laatste krachten uit het venster gestort.