In Engeland staat een erwtenoorlog op uitbreken

Londen – Eerst de thee inschenken of eerst de melk? Deze slepende discussie werd even vergeten toen inspecteur Alec Hardy uit de veel bekeken detectiveserie Broadchurch zijn thee opwarmde in de magnetron. Onder kijkers, zeker de twitterende, brak er een tea-mageddon uit. Hoe ver kan een mens gaan bij het mishandelen van ’s lands favoriete drank? Dit was erger dan moord.

Hardy’s ‘cuppa’ gaf culinair deskundige Debora Robertson de kans om een stuk in The Sunday Telegraph te schrijven over tafelmanieren. Ze verklaarde dat het verhitten van thee in een magnetron niet in haar op zou komen, al is het maar omdat dit Amerikaanse gebruiksvoorwerp haar keuken nog niet bereikt heeft. Maar ze voegde eraan toe dat het modieuze gezeur over de juiste temperatuur voor verse muntthee nog een stuk vervelender is.

Robertson constateerde dat tafelmanieren losser zijn geworden – voor het fotograferen van een bord vol eten en het leunen met de elleboog op de tafel bestaat tegenwoordig een sociaal gedoogbeleid – maar dat er nog een paar absolute verboden zijn: mobiele telefoon op de tafel, voor een tweede keer met hetzelfde stuk brood in olie of een saus dippen en het beginnen met afruimen van de tafel voordat iedereen klaar is.

Het leidde tot enkele lezersbrieven met de prangende vraag: hoe zit het met de erwten?

Het groene onderdeel van een bord fish and chips is het toppunt van snobistische zinledigheid, zoals Kate Fox ooit schreef in Watching the English. In de gegoede klassen, legde de antropologe uit, worden ze eerst met de vork platgedrukt, terwijl de lagere klassen de erwten met een mes op de vork schuiven. Lezer Maurice Buckley uit Surrey wilde weten of die laatste methode inmiddels ‘kan’. ‘Of moeten we ze prikken, met het risico dat ze over de tafel schieten?’

Een week later meldde Malcolm Parkin uit Kinross-shire dat de erwten gewoon op de vork kunnen worden geschept, mits het met de rechterhand gebeurt. ‘De erwten met een mes op de vork schuiven leidt nog steeds tot sociale dood.’ Testen hebben uitgewezen dat deze incorrecte methode efficiënter is. Gemiddeld gaat er dertien erwten op een vork, terwijl het aantal bij het sociaal geaccepteerde prakken op acht blijft steken. Praktisch nut, evenwel, is niet de voornaamste zorg in een klassenstrijd. Integendeel.