In Engeland wordt Van Gaal aanbeden als een Wijze uit het Oosten

De FA Cup-finale van 2005. Het staat gelijk tussen Manchester United en Arsenal. In de verlenging laat Alex Ferguson zijn reservekeeper warmlopen. Tim Howard is beter in het tegenhouden van strafschoppen dan Roy Carroll. Maar Sir Alex twijfelt. Twijfelt. En twijfelt. Hij laat de Noord-Ier toch maar staan.

Medium sportzomer post

Carroll houdt echter geen enkele pingel tegen en The Gunners, met Dennis Bergkamp in hun midden, winnen de beker.

Aan deze episode moesten enkele Engelse voetbalverslaggevers zaterdagavond denken in het stadion van Salvador, toen Louis van Gaal de wereld verraste door in de allerlaatste minuut de doelmannen te wisselen. Het bleek wederom een gouden greep te zijn van de Dutch Master, zoals de Engelsen Van Gaal routineus noemen. Dutch Courage, schreef de ene krant. Genius, constateerde de andere. Midas Touch, wist een derde.

De Engelse kranten raken niet uitgeschreven over de tactieken van de aanstaande manager van Manchester United, die volgens een krant als een ‘pauw’ over het veld loopt. ‘Er is geen sprake van geluk – niet in het geval Van Gaal’, pufte een commentator in The Guardian. ‘Hij heeft tijdens dit toernooi zo vaak gelijk gekregen dat toeval of goddelijk interventie uitgesloten is. Dit is koude logica, een groot ego en stalen, stalen zenuwen.’

Met stijgende verbazing zien de Engelsen wat voor een zegenrijke invloed Van Gaal heeft op (oude) bekenden uit de Premier League. Robin van Persie beleeft weer spelplezier, Dirk Kuijt is een tweede leven als verdediger begonnen, Arjen Robben draaft rond als een bezetene, Ron Vlaar leidt met flair de onbekende Varkenoord-verdediging en Tim Krul maakt in de laatste minuut zijn opwachting om een heldenrol te vervullen.

Op Old Trafford kunnen we niet wachten op de komst van Lord Louis, de verlosser uit Avenhorn.

Zijn beslissing om talisman Robin van Persie bij een 1-0 achterstand tegen Mexico van het veld te halen, is door de Mancunians met buitengewone interesse bezien. Afgelopen december liet David Moyes een half geblesseerde Van Persie op het veld tegen Newcastle United. ‘Als ik hem eraf zou hebben gehaald’, zei de Schot na afloop, ‘zouden mensen hebben gezegd: “Waar ben je mee bezig? Je staat 1-0 achter en je haalt je topscorer eraf.”’

Tevens bestuderen de Engelsen het ‘helemensprincipe’ van Van Gaal. Anders dan de Engelse bondscoach Roy Hodgson en diens voorganger Fabio Capello heeft de Nederlander er geen moeite mee dat vrouwen en kinderen in de buurt van de spelers zijn. Een foto van Van Persie die na afloop van de wedstrijd tegen Costa Rica met zijn kinderen op schoot in de dug-out zit, werd begeleid met de tekst dat het Nederlandse kamp zo gezellig oogt.

Vooral voor de Engelsen, die Guus Hiddink en de kabel nog niet vergeten zijn, was dit een verrassing.

In The Daily Telegraph ging Henry Winter zelfs zo ver om te beweren dat Hodgson na de uitschakeling van Engeland nog even in Brazilië had moeten blijven om eens een kijkje te nemen bij het trainingskamp van Oranje, om te zien hoe Van Gaal traint en zijn spelers begeleidt. Na de inmiddels befaamde Krul-wissel liet Winter al zijn Engelse reserve varen. ‘The Dutch are so intelligent’, concludeerde hij.

Nadat Van Gaal zijn contract had getekend bij United verheugde iedereen zich op de aanstaande confrontaties met de agressieve persmuskieten op het eiland, maar vooralsnog aanbidden ze hem als een Wijze uit het Oosten.